ฝากผลงานนิยาย วายเรื่องแรกเอาไว้ด้วยจ้า เพิ่งเคยเขียนแนวนี้เลย
วันครบรอบคบกัน 1 ปีกลายเป็นวันที่ถูกทิ้ง
เลิศศักดิ์ รักษ์เกียรติหรือแมนดี้ของเพื่อนสาว ไอทีหนุ่มเจ้าสำอางค์อกหักในวันครบรอบคบ 1 ปีของตนเองกับแฟนหนุุ่ม แต่ใครจะคิดว่าฟ้าจะส่งเขามาให้ในวันเดียวกัน
ทัตสึยะ โปรแกรมเมอร์ฝีมือดีจากญี่ปุ่นถูกส่งมาช่วยงานที่บริษัทลูกในไทย เพียงแค่ได้เห็นรูปร่างสมส่วนของเพื่อนร่วมงานใจเขาก็สั่นไหวและงานเลี้ยงต้อนรับกลายเป็นค่ำคืนของสัมพันธ์สวาทที่ทำให้เขาทั้งสองรู้ใจตัวเอง
“ผมรักคุณอย่าทิ้งผมไป ผมจะให้ความสุขกับคุณ”
แมนดี้พร่ำบอก หลับหูหลับตาจูบเอาจูบเอา สองมือก็พยายามถอดเสื้อผ้าออกจากร่างของคนรักในห้วงความคิด ร่างสูงออกแรงผลักแต่ดูเหมือนจะสู้แรงคนเมาไม่ได้ หรือเพราะใจหวั่นไหวไปกับจูบของเพื่อนร่วมงานคนใหม่ ทัตสึยะคิดอย่างเบลอกว่าจะรู้ตัวก็ตกเป็นเบี้ยล่างของร่างสมส่วนไปเสียแล้ว
“อ่ะ...อย่าทำแบบนี้อือ”
ชายหนุ่มแดนปลาดิบปรามเป็นภาษาบ้านเกิดแต่คนเมากลับคิดว่ามันเป็นเสียงครางที่ไพเราะมาก ปากร้อนที่กรุ่นไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ดูดดึงหัวนมเล็กๆ ดูดๆ ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น มือก็ลูบคลำสัมผัสแตะต้องไปทั่วแผงอกกว้าง หน้าท้องเป็นลอนก่อนจะล้วงลึกลงใต้กางเกงที่ยังติดอยู่กับสะโพกสอบ ร้อนผ่าวเพียงปลายนิ้วสัมผัสก็เหมือนจะขยายตัวขึ้นทักทาย
แมนดี้ปรือตาขึ้นสบตากับคนที่นอนหอบหายใจสติเริ่มมา ใบหน้าของเพื่อนร่วมงานคนใหม่ชัดเจนในสมองแต่ไม่คิดจะหยุด ดึงมือกลับขึ้นมาที่ขอบกางเกงปลดเข็มขัด ปลดตะขอรูดซิบและดึงมันทั้งในนอกลงไปกองที่หัวเข่า จากนั้นก็ใช้สองมือจับสัมผัสความร้อนผ่าว
ใบหน้าหล่อจูบคลึงกับหน้าท้องเป็นล่อนกล้ามเนื้อ ขยี้เบาๆ ด้วยหนวดเคราที่เพิ่งขึ้น หูฟังเสียงครางกระเส่าอยู่ในที ลิ้นสากลากไล้ตวัดไปทั่วล่อนกล้ามเนื้อ ก่อนจะผละหนีไปฉกวูบจูบปลายยอดไอติมจากแดนปลาดิบ
“อ่ะ คุณ...อือ...”
Guest
