ใต้ร่มเงาสวาท
เค้าโครงเรื่องมาจากนิทานพื้นบ้านแก้วหน้าม้า พระเอกมี 4 เมีย ใครรับไม่ได้รบกวนกดเครื่องหมายกากบาทกดออกจ้ะ
นิยายเน้นเลิฟซีน ไม่เน้นสาระ
ลงให้ทดลองอ่านประกอบการตัดสินใจซื้อ 50% ของเรื่อง ในเล่มมีตอนพิเศษซึ่งจะไม่ลงให้อ่าน ลงทุกสามวัน
กรุณาเม้มด้วยความสุภาพ
นิยายถือเป็นลิขสิทธิ์ของกวีนาท ดังนั้นกรุณาอย่าลอกนะจ้ะ ไม่ดี มันส่องถึงคุณภาพของสมอง ความคิดและอุปนิสัยของตัวเอง
“แก้วจ๋า แก้ว” ปิ่นทองกลับเข้าห้องหลังจากอาบน้ำออกไปหาเมียเด็กแล้วโดนไล่กลับมา เขาจึงกลับมาอ้อนเมียใหญ่เสียงหวาน
“พี่ปิ่น กลับมาทำไมคะ”แก้วกัลยาเงยหน้าจากแฟ้มงานเอ่ยถามสามี
“สร้อยอารมณ์ไม่ดีอยู่ๆ ก็ไล่พี่เฉยเลย” ปิ่นทองฟ้องเมียใหญ่ทำหน้างอเป็นเด็กๆ อยากเรียกร้องความสนใจเลยได้ยินเสียงหัวเราะจากเมียใหญ่เสียอย่างนั้น
“คิกๆ คิกๆ”
“ไม่ต้องหัวเราะเลย มานอนได้แล้วพี่ง่วงแล้วนะ” ปิ่นทองออกคำสั่งแถมขู่เล็กน้อย
“นอนเลยค่ะแก้วตรวจงานก่อนค่ะ ถ้าตอแยจะไล่ให้ไปนอนห้องรับแขกนะคะ” เจอสามีขู่เลยขู่กลับเสียงเข้ม ปิ่นทองเลยได้แต่ซุกตัวใต้ผ้าห่มนอนมองเมียทำงานตาปริบๆ จนเวลาผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมง คนอยากนอนกอดเมียจึงส่งเสียงอีกครั้ง
“แก้วจ๋า เมียจ๋า นอนเถอะนะ นะ”
“ค่ะ นอนค่ะนอน พี่ปิ่นนี่จริงๆ เลยอ้อนเป็นเด็กๆ เชียวนะคะ” แก้วกัลป์ยาปิดแฟ้มงานสุดท้ายลงหลังจากตรวจเรียบร้อยแล้ว ร่างบางบ่นสามีเบาๆ
“ก็อยากนอนกอดเมียนี่นา”ยืนแขนไปรับร่างบางขึ้นมานอนเคียงข้างกันบนเตียงนุ่มๆ
“ค่ะ”
“แก้วเมื่อไหร่จะท้องสักทีนะ” พอเมียมานอนในอ้อมกอดก็เริ่มตั้งคำถามทันที แก้วกัลยาหน้าแดงก่ำกับคำถามทำไมเขาถามเธอล่ะ เขาต่างหากที่ทำให้เธอท้องไม่ได้
“พี่ปิ่นนี่ยังไง เราสองคนเพิ่งคืนดีกันนะคะ” ให้คำตอบเลี่ยงๆ ไปไม่อยากจะโทษเขาหรอกนะ
“งั้นพี่ต้องพยายามแล้วสิ อยากมีลูกแล้ว” ปิ่นทองถอนหายใจก่อนจะก้มหน้าลงหน้าผากจรดหน้าผากของหญิงสาว
“ทำไมไม่ให้สร้อยกับจันทร์มีก่อนล่ะคะ วัยเจริญพันธุ์เชียวนะคะ” แก้วกัลยาเอ่ยถามหยอกเย้า
“อยากมีกับแก้วก่อนเป็นคนแรก ก็พี่รักแก้วมากที่สุดนี่นา” ปิ่นทองหยอดคำหวานกับเมียรัก เมียใหญ่ เมียแรกของตัวเอง
“ปากหวานจริงๆ เชียวนะคะ นอนค่ะนอน” แก้วกัลยาเบี่ยงหน้าหลบปากร้อนของสามีที่กดลงมาแนบปากอิ่มของตัวเอง พลาดไปโดนแก้มนุ่มเลยโดนสามีจัดหนัก
“แก้วอ่ะ หลบทำไมล่ะ”ตัดพ้อเมียแต่ไม่ยอมล่ะใบหน้าจากซอกคอหอมกรุ่น
“พี่ปิ่นอย่าสิค่ะอือ...”ห้ามสามีเสียงสั่น ใจไปกับเขาเรียบร้อยแล้วแต่อยากแกล้งคนสักหน่อย
“อย่าห้ามนะ ไม่อย่างนั้นทั้งคืนพรุ่งนี้วันหยุดด้วย ทั้งวันก็ยังไหวนะ” ปิ่นทองขู่เมียเสียงแหบพร่า
“พี่ปิ่นเอาแต่ใจตัวเอง” ต่อว่าเขาเสียงสั่น ยิ่งมือใหญ่พยายามจะถอดชุดนอนออกจากร่างก็ยิ่งสั่น
“เอาแต่ใจที่ไหนเอาแก้วต่างหาก หรือว่าไม่ชอบ ไม่มีความสุข ไม่รักพี่แล้วงั้นสิ” ปิ่นทองเงยหน้าสบตาเมียจากนั้นอาการน้อยใจก็ตามมาทันที
“โอ๋ๆ รักสิคะ มีความสุขที่สุดเลย” แก้วกัลยายกมือขึ้นกอดคอแกร่งปลอบโยนกระซิบรักเอาใจสามีทำใจเอาไว้เลยว่าคงจะได้นอนน้อยล่ะคืนนี้ หลังจากไล่ทัศมาลีออกจากบ้านไปแล้วสามีก็มักจะมีอาการแบบนี้บ่อยมาก ไม่รู้ว่ากับสร้อยสุวรรณ จันทร์สุดาเขาจะงอนพวกเธอแบบที่งอนกับเธอไหมนะ
สามารถดาวน์โหลดอ่านได้ในรูปแบบอีบุ้คหรือสนใจสั่งซื้อหนังสือได้ที่เพจนิยายรักฉบับร้อนกวีนาท/ด้นกวี
Guest
