อัพดึกวันจันทร์ค่ะ ช่วงนี้ขอเก็บรายละเอียดตอนเก่า ๆ ก่อนนะคะ
เมื่อซูจี
7
ขวบ
‘
เพื่อนเหรอ....ซูจีเล่นกับผมแค่คนเดียวก็พอแล้วนะ...นะ....
’
รอยยิ้มและคำพูดซึ่งไร้เดียงสาในระหว่างที่จับมือใบหน้าเงยขึ้นมาราวกับเทวดาตัวน้อยๆ
ผมยิ้มรับและทำตามเขาอย่างว่าง่าย
บอกตามตรงว่าผมไม่สามารถปฏิเสธคำพูดที่มา
พร้อมกับแววตานั่นได้เลย....
สักครั้ง
เมื่อซูจี
10
ขวบ
‘
แมวเหรอ....ซูจีชอบแมวเหรอ
?
ถ้าซูจีอยากจะเลี้ยงแมวจริง ๆ
งั้นผมจะเป็นแมวให้ก็ได้นะ
นี่ไง เหมี๊ยว เหมี๊ยว ผมทำเหมือนใช่ไหม
เพราะฉะนั้นชอบผมแค่คนเดียวก็พอแล้วนะ..นะ...นะ
’
.
.
คำพูดพร้อมการกระทำอันแสนน่ารัก
จนผมเผลอหลุดขำ
อีกแล้ว......ไม่ไหวเลยจริงๆ ใจอ่อนอีกจนได้
เมื่อซูจี
16
ปี
จำไว้นะ...ว่าซูจีเป็นของผม...จะต้องรักแค่ผมคนเดียวเท่านั้น!
คำพูดแปลก ๆ พร้อมมือที่กระชากตัวผมให้ออกมาจากผู้หญิงคนนึง...
แต่ใครจะรู้ว่าสิ่งที่เห็นไม่ใช่อย่างที่เขาคิด....
เพราะในเมื่อผมเป็นผู้เสียหาย
ผมเป็นผู้ถูกกระทำ...ไม่ใช่ฝ่ายกระทำ
ข้อมือที่ถูกกำแน่นจนเจ็บปวดเขาลากผมขึ้นมาบนดาดฟ้าของโรงเรียน
ถึงผมจะร้องแค่ไหน พูดว่าเจ็บแค่ไหน
หรือจะพยายามอ้อนวอนให้ปล่อยยังไง
เขาไม่มีท่าทีว่าจะฟังผม และคงไม่คิดที่จะฟังคำอธิบายจากผม...
เขาไม่สนใจสิ่งรอบข้าง..
ไม่ว่าใครจะมองเช่นไร...
ผมรู้ว่าเขาโกรธ....
.
.
.
.
ว่า
แต่
....เขาโกรธเรื่องอะไรล่ะ
?
ถ้าว่ากันตามความจริงแล้วก็นะ
ผมจะทำอะไรมันก็เป็นสิทธิ์ผม
อีกอย่างเราไม่เคยเป็นอะไรกัน!
และผมไม่เคยคิดอะไรกับเขาเกินกว่าคำว่าพี่น้อง
ถึงจะเรียนอยู่ชั้นเดียวกัน ห้องเดียวกัน
แต่ความจริงผมแก่กว่าตั้งสองปี...
ถึงจะไม่ใช่พี่น้องแท้ ๆ ก็เถอะ
แต่ยังไงผมก็คิดว่าเขาเป็นน้องชายของผมอยู่ดี...
อีกอย่างมันเป็นเพราะความดื้อด้านของเขาที่ทำให้ผมต้องเข้าม.ต้นช้ากว่าปกติ
บวกกับการกระทำที่ต่ำทรามเลวเสียยิ่งกว่าสัตว์เดียรัจฉาน...
ผมไม่เคยลืมแม้แต่เสียววินาที...
ทุกอย่างมันยังคงตามหลอกหลอน
เหมือนเงาของเขา ตัวของเขาอ
ยู่ใกล้เพียงแค่คืบ
ถึงจะผ่านมา
12
ปีแล้วก็ตาม
TBC
ถ้าเบื่อที่จะรอ ไปอ่านเรื่องสั้นตอนเดียวจบที่เราเขียนไว้
เพื่อฆ่าเวลาไปพลาง ๆ ก่อนได้นะคะ ตามลิ้งค์สีแดงข้างล่าง คลิกได้เลยค่ะ
บทเพลงแห่งรัก (เรื่องสั้น Yaoi) By Dreams
Dreams of Flowers
//
Guest
