บทนำ
"เฮ้ยกินไรวะเมเจอร์" แชมเปญเพื่อนของผมคนเดียวถามขึ้นเมื่อเรามาหยุดนั่งที่โต๊ะในโรงอาหาร โต๊ะในโรงอาหารจะเป็นโต๊ะยาวมีที่นั่งยื่นมาขนานสองฝากฝั่ง
"กูเอาก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็กไม่น้ำตกไม่งอก" ผมสั่งไอ้แชมเปญที่ยืนอยู่อีกฝั่งของโต๊ะพลางวางกระเป๋าสัมภาระต่างๆ ลงข้างๆ
"เออๆ รอหน่อยล่ะกัน" ไอ้แชมเปญบอกแค่นั้นก่อนจะวิ่งไปที่ร้านก๋วยเตี๋ยวร้านประจำของผมกับมัน
ฮือฮาๆ~
หลังจากไอ้แชมเปญไปไม่นานก็มีเสียงฮือฮาอะไรสักอย่างขึ้น
"แกๆ พี่แชมเปญกับพี่เทมส์มีเรื่องกัน!!" รุ่นน้องที่นั่งข้างหลังพูดขึ้น ผมละสายตาจากงานข้างหน้าหันที่ร้านก๋วยเตี๋ยวทันที
O_O!
ไอ้เทมส์กำลังจับคอเสื้อไอ้แชมเปญอย่างเอาเรื่อง แต่ไอ้แชมเปญก็ใช่ย่อย ผลักหน้าอกไอ้เทมส์อย่างแรง
ผมรีบวิ่งตรงดิ่งไปที่เหตุการณ์ทันที แต่โดนเพื่อนของไอ้เทมส์ล็อคแขนเอาไว้
"มึงดูหน้ากูหรอว่ะ" ไอ้เทมส์ถามอย่างเอาเรื่อง
"เออสิวะ!!!"
พลั่ว!!~
กล้าหาญชาญชัยเกินไปแล้ว O_O ไอ้แชม (ขอเรียกงี้ละกัน -0-) ชกเข้าที่แก้มของไอ้เทมส์เต็มเปา ได้ยินข่าวว่ามันมีมากกว่าตั้งห้าคนนะว้อย!!
เพื่อนของไอ้เทมส์ที่ล็อคตัวผมอยู่ปล่อยผมเตรียมที่จะเข้าไปหมาหมู่แต่ไอ้เทมส์ยกมือห้ามไว้ซะก่อน
"ไม่ต้อง กูไหว" ไอ้เทมส์เอ่ยขึ้นก่อนจะชกเข้าใบหน้าของไอ้แชมอย่างจัง
"เฮ้ยพวกเธอน่ะ!!!! หยุดเดี๋ยวนี้นะ"
เฮือก!!
นั้นมันครูสร้อยสนิม อาจารย์ฝ่ายปกครองนี่นา O_o มาได้ไงเนี้ย! ปกติตอนเที่ยงแบบนี้ต้องออกไปกินข้าวที่ห้างใกล้ๆ แล้วนี่นาา ?! ใครอัญเชิญมา?!
"ตามฉันมาทั้งหมด!" อาจารย์สั่งก่อนจะเดินนำหน้าไปทางห้องฝ่ายปกครอง และผมก็คงตกกระไดพลอยโจรไปตามระเบียบ T.T
ห้องปกครอง (แอร์เย็นมว๊าก -*-)
"พวกเธอนี่มันจริงๆ เลยนะ ฉันล่ะจะทำยังไงดีกับพวกเธอเนี้ย -*-" อาจารย์ทำหน้าแบบว่าเหนื่อยกับพวกผมจริงๆ ครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกนะครับผม มันเยอะครั้งนับไม่ถ้วนทั้งทะเลาะวิวาทกันในห้องสมุด หอประชุม หรือกระทั่งทะเลาะกันในแถว!! ไม่รู้ว่ามันเกลียดอะไรกันนักกันหนาไอ้สองตัวนี้น่ะ -0- และทุกครั้งผมก็ต้องพลอยได้รับผลกรรมนั้นไปด้วย -*- หวังว่าอาจารย์คงให้บำเพ็ญประโยชน์แล้วก็ปล่อยนะ
"บิงโก! ฉันรู้แล้วว่าจะทำยังไงกับพวกเธอดี หีๆ" เอ่อ...ผมคิดว่าท่าทางยิ้มแบบนั้นของครูมันทำให้ผมเย็นว๊าบไปทั้งตัว ผมหันไปมองไอ้บอมที่ทำหน้าเฉยๆ ไม่รู้สึกรู้สาอะไรทั้งสิ้น เก่งจัง
"อะไรครับครู" ผมถาม
"ก็ฉันจะส่งพวกเธอสามคนไปแลกเปลี่ยนกับโรงเรียนอื่นในเมืองใกล้ๆ นี้ไง เป็นเวลาหนึ่งเดือน ฉันจะทำเรื่องเสนอ ผอ. วันนี้และฉันก็เชื่อว่าพ่อของนายต้องเซ็นต์อนุมัติ" ครูสร้อยสนิมพูดกะพวกเราและประโยคสุดท้ายครูก็หันไปพูดกับเทมส์
ฟังไม่ผิดหรอกครับท่านผู้อ่าน พ่อของไอ้เทมส์เป็น ผอ. ของโรงเรียนแห่งนี้ และนั่นก็เป็นเหตุผลเดียวที่ผมกับไอ้แชมไม่โดนเด้งออกจากโรงเรียนนี้ไงครับ -0-
ส่วนไอ้แชมพ่อของมันก็เป็นผู้บริจาคเงินรายใหญ่ให้แก่โรงเรียนเลยไม่มีใครกล้าไล่ออก
.....เงียบกริบ.....
ผมรู้สึกเหมือนมีกาบินผ่านหัวไปเลยอ่ะ
เอ่อ...ไม่มีใครคิดจะอึ้งกับผมเลยหรอเนี้ย อึ้งเองก็ได้วะ -*-
O_O!!!!
"อะไรนะครับครู! แล้วทำไมผมต้องไปกับพวกนี้ด้วยอ่า" ผมทำเสียงอิดออด
"ก็ไปในฐานะผู้ดูแลของสองคนนี้ไงจ้ะ" อาจารย์รู้ตัวมั้ยว่าเวลายิ้มแล้วเหมือนปีศาจอ่ะ ฮือๆๆ T.T "อ้อ ดูแลสองคนนี้ให้ดีล่ะถ้าเกิดเรื่องทะเลาะวิวาทกันเกิดขึ้น ให้ขายหน้าโรงเรียนเราล่ะก็...ครูรับรองได้เลยว่าเกรดวิชาฟิสิกส์เธอต้องได้ 0 แน่ๆ หึๆ" หะ?! อะไรกาน ม่ายยยยยยยยยย T.T
"โถ่ครูครับ...แต่ว่า"
"ไม่มีแต่ จบนะ"
"ครับ T.T"
"ส่วนพวกที่เหลือไปเก็บขยะหลังโรงเรียน เอาให้สะอาดนะไม่งั้น โดน" อาจารย์สั่งก่อนจะคว้าลิปสติกสีแดงสดออกมาทา
ครูชิลล์มากอ่ะ T.T
นี้มันไม่ยุติธรรมเลยนะ ต้องมาติดร่างแหไปกับพวกนี้ด้วยเนี่ย! ผมคงได้แต่ก้มหน้ารับชะตากรรมของตัวเองที่ไม่ได้ก่อ -*-
ห้องพยาบาล
แล้วผมก็ต้องทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลไอ้สองคนนี้ตั้งแต่นาทีนี้เป็นต้นไป เพราะครูมอบหมายให้มาช่วยทำ แผลให้ ถ้าบกพร่องในหน้าที่ล่ะก็ได้ ร อีกวิชา -0-
ครูแอบกระซิบว่าพวกนี้น่ะมันเป็นพวกลูกคุณหนูทำแผลไม่เป็นขืนปล่อยให้ทำเองคงจะเป็นมากไปกว่าเดิม
"เอ้านั่ง! เฮ้อจริงๆ เล้ย ทำไมกูต้องมาโดนกับพวกมึงด้วยเนี้ย -*-"
"โอ้ย!! เบาๆ หน่อยสิว่ะ" ไอ้แชมร้องโอดโอยเมื่อผมเอาแอลกอฮอล์เช็ดตรงหัวคิ้วของมันอย่างแรงเพราะอดหมั้นไส้ไม่ได้ หึ่ย!
"ใครใช้ให้มันมาหาเรื่องกูก่อนล่ะ" ไอ้แชมส่งสายตาเย็นๆ ไปทางไอ้แชมที่นั่งอยู่เตียงตรงข้าม
"อ้าวเฮ้ย พูดแบบนี้ก็สวยนี่หว่า" ไอ้เทมส์ลุกขึ้นเตรียมที่จะพุ่งใส่ไอ้แชมแต่ผมเอาตัวกั้นไว้ก่อนจะข่มตัวมันนั่งชงกะที่และติดพลาสเตอร์ลายงูเหลือมลงบนแผลเป็นอันเสร็จ เพราะแผลแตกไม่มาก
"หยุดเลยนะเทมส์" ผมห้ามเพื่อนสมัยเด็กของผม ผมกับมันเคยสนิทกันมากๆ ตอนสมัยเด็กๆ และก็เข้าโรงเรียนเดียวกันมาตลอดจนปัจจุบันก็อยู่ห้องด้วยกันแต่ผมกับมันก็ไม่ได้เล่นด้วยกันแล้ว
Guest
