คุณหนูเอาแต่ใจกับบอดี้การ์ดสุดโหด

เมะ

:

อันโตนิโอ ลูกครึ่งอเมริกา อายุ

25

เย็นชา สุขุม หื่น ความลับเยอะ

เคะ

:

ลาเต้ ลูกครึ่งญี่ปุ่น อายุ

20

ซน ดื้อ เจ้าเล่ห์

เคะเป็นคุณหนูของครอบครัวที่มีชื่อเสียงเพราะพ่อของเคะเป็นมาเฟียแถวหน้า ส่วนเคะเป็นคุณหนูที่ดื้อ ซน มาตั้งแต่เด็กๆ แต่เคะพูดจาน่ารัก และเอาแต่ใจตัวเอง แต่เมื่อเคะเริ่มโตขึ้นเคะต้องโดนพ่อของเขาสั่งให้อยู่ในแต่บ้านห้ามออกจากบ้านเนื่องจากเคะชอบเที่ยว เปลี่ยนเป็นคนละคนกับตอนเด็ก เคะทนอยู่แบบนี่มาตลอดเวลา

3

ปี เคะแค้นพ่อตัวเองมากจึงนั่งวางแผนที่จะออกจากบ้านและขโมยของมีค่าเพื่อให้ตัวเองมีชีวิตอยู่รอดภายนอก แล้วเคะก็เริ่มลงมือ โดยอ้อนวอนพ่อ

เคะ

:

พ่อครับ

…

ผมขอออกไปข้างนอกสักแปปนึงได้มั้ยครับ

พ่อ

:

จะไปไหน? แล้วไปทำอะไร ?

เคะ

:

ไปคุยกับเพื่อนแปปนึงครับ วันนี่วันเกิดเพื่อนผม ผมขอไปแปปเดียวนะครับ

พ่อ

:

หึ ก็ได้ ฉันให้เวลาแก

1

ชั่วโมง เข้าใจมั้ย ?

เคะ

:

ขอบคุณครับพ่อ

//

หึ ตาแก่หน้าโง่ เคะคิดในใจ

พ่อเคะไม่สนใจ นั่งอ่านหนังสือพิมพ์ต่อ

ระหว่างนั้นเคะรีบหยิบกะเป๋าสัมภาระที่เตรียมการไว้ แล้วรีบวิ่งออกมา แล้วตรงไปยังบ้านเพื่อนรัก

เคะ

:

เฮ้ย มึงไปส่งกูที่ท่าเรือหน่อย

พค

:

มึงจะไปอยู่ไหนวะ

เคะ

:

กูจะไปเกาะ ไปที่ที่พ่อหาไม่เจอ

พค

:

เฮ้ออ ไม่สงสารพ่อมึงบ้างเหลอ

เคะ

:

ทำไมต้องสงสารว่ะ มึงดูเขาขังกูไว้ไม่ให้กูออกมาจากบ้าน เวลาคุยกับมึงก็ต้องหลบๆซ่อน กูควรโดนสงสารมากกว่า

พค

:

แต่เขาทำไปเพราะรักมึง ไอคุณหนูเคะ

เคะ

:

ถ้าไม่อยากจะช่วยก็ไม่เป็นไร

พค

:

เอางั้นก็ได้ เดี๋ยวขับรถไปส่งเอง

-.-

เคะ

:

ทำดี

พค

:

ไอคุณหนูเอาแต่ใจ

เคะ

:

ว่าไงนะ ?

พค

:

เปล่าซะหน่อย แกเนี่ยน้า

เคะ

:

อะไรเล่า

-3-

พค

:

ทำหน้าแบบนี่ น่าจับ(กด)อ่ะ

เคะ

:

บะ

…

บ้าา

พค

:

ไป ขึ้นรถเลย

แล้วพค ก็ขับรถไปส่งเคะ ทั้งสองคุยกันเรื่อยเปื่อยจนถึงสถานที่

เคะ

:

ขอบคุณนะที่มาส่ง คิดถึงมึงนะ รักมึงเพื่อน

..

ขอบคุณทุกอย่าง

พค

:

ไม่เป็นไรเว้ย ดูแลตัวเองดีๆ อย่าประมาทนะ แต่คิดดีๆกูว่ามึงอยู่คนเดียวไม่น่ารอด ฮ่าๆๆ

เคะ

:

หน๊อยย

! ///

ทำท่าจะต่อย

พค

:

อะ

..

อ๋า คิดจะต่อยเพื่อนรักงั้นหรอ

เคะ

: -*-

งั้นกูไปละ

พค

:

คิดถึงมึงเสมอนะ

เคะ

:

อืม ลาก่อน

เคะได้ขึ้นเรือไป แล้วระหว่างนั้นเคะก็มองหาแหล่งเกาะสักเกาะเพื่อจะไปอยู่อาศัย จนกะทั่งเขาเจอเกาะนึงที่สวยมาก เคะตัดสินใจกะโดดลงเรือลำใหญ่ ผู้คนบนเรือตกใจกันอย่างรุนแรง บางคนก็กรี๊ด เคะก็รีบว่ายน้ำไปยังเกาะที่เขาค้นพบจนเขาว่ายถึงหาดเพราะมันอยู่ไม่ไกลมาก

เคะ

:

เฮ้อ

…

ชื่นใจจริงๆ สงสัยต้องหาที่พักก่อนแล้วล่ะ ห้ามท้อเด็ดขาด

ในระหว่างนั้นพ่อเคะได้ทราบเรื่อง เขาใจไม่ดีเลยต้องให้คนรีบหาลูกชายของเขา เขาจ้างบอดี้การ์ดส่วนตัว หรือเรียกสั้นๆว่าเมะหน้าตาหล่อเหลาเลยทีเดียวและเป็นคนที่ไว้ใจได้ดี เมื่อเขาได้รับงานพ่อของเคะก็ให้เมะดูข้อมูลอะไรสักอย่าง ข้อมูลของนาฬิกามี

GPS

ติดอยู่แล้วเคะก็ขโมยนาฬิกาไปโดยที่ไม่รู้ว่ามี

GPS

ติดอยู่ เมะก็เริ่มจะคิดออกแล้วว่าอยู่ที่ไหนเมะก็จัดการออกไปตามหาทันที

------------

แล้วตะวันก็เริ่มลับขอบฟ้า

-----------

ด้านเคะ

เคะ

:

เหงาชิบหายเลยโว้ยยยย กะ

…

เกาะนี่น่ากลัวจังแฮะ

เคะนั่งอยู่ได้ไม่นาน ก็ได้ยินเสียงมาจากพุ่มไม้

แกรก แกรก

เคะ

:

สะ

…

เสียงอะไร ตะ

…

ตัวอะไรหน่ะ

//

เคะเริ่มผวา

???

:

หึ เด็กดื้อ อยู่ที่นี่เองเหรอ เอาชั้นเหนื่อยแทบแย่

เคะ

:

นะ นายยเป็นใครกัน