รัก...ปางตาย (ฟิคสั้น)

หญิงสาวที่ใช้ชีวิตอย่างสดใสเธอเป็นคนรักธรรมชาติ เป็นชีวิตจิตใจของเธอ เธออาศัยอยู่กับมารดาเพียงลำพัง มารดาได้แต่งงานใหม่หลังจากที่บิดาของเธอตายไป

3

เดือน เธอรู้สึกชะตาไม่ถูกกับพ่อเลี้ยงของเธอมากเท่าไหร่นัก เมื่อบิดาเลี้ยง สั่งอะไร เธอก็มักไม่ค่อยทำตามบ้าง บางครั้งมีเรื่องทะเลาะวิวาท จนกะทั่งวันหนึ่งเธอได้เข้านอนตามปกติตามที่มารดาเธอสั่งให้เข้านอนเพราะมารดากับบิดาเลี้ยงจะออกไปทำธุระข้างนอก แต่สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับเธอโดยที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น บิดาเลี้ยง กลับมาก่อนอย่างเงียบๆ โดยที่หญิงสาวนอนอย่างสนิท แต่มหันตภัยที่กำลังจะเกิดขึ้นกับเธอมันร้ายแรงนักซึ่งภัยที่กำลังจะเกิดขึ้นกับเธอคือ

‘’

การข่มขืน

‘’

เมื่อเธอรู้สึกตัว เธอพยายามตะเกียกจะกายดิ้นสุดชีวิตเพื่อให้พ้นภัยร้ายครั้งนี้เธอขอร้องบิดาเลี้ยงอย่างน่าสงสาร บิดาเลี้ยงมองอย่างน่าสมเพศและไม่มีความปราณีและเธอสัญญาว่าจะไม่ให้เกิดขึ้นอีก แต่โชคก็ไม่เข้าข้างเธอ เมื่อเธอโดนบิดาเลี้ยงพรากพรหมจรรย์ไปแล้ว เธอบอกกับตัวเองว่าเธอจะไม่ทำแท้งเธอจะไม่ทำร้ายคนที่เกิดมาไม่รู้เรื่อง เธอจะหนีไปให้ไกล เธอจะหนี หนี หนี

!

ให้ถึงที่สุด

………………………………………………

เธอได้หนีเคราะห์ร้ายจากบ้านมาไกลจนเธอตั้งครรภ์ได้

3

อาทิตย์ เธอได้ใช้ชีวิตท่ามกลางธรรมชาติ ที่เธอรัก กับคนที่เธอรักคือชายหนุ่มวัยกลางคน จนกะทั่งเธอได้เห็นภาพบาดตาบาดใจคือ แฟนของเธอกำลังนอนกอดกับหญิงสาวร่างสวย ภาพที่เธอเห็นทำให้เธอขาอ่อนไม่มีเรี่ยวแรงและปวดใจ น้ำตาค่อยๆลินไหลลงผ่านใบหน้าสวยของเธอ เธอพยายามจะกลั้นน้ำตาแต่ภาพที่เธอเห็นมันเจ็บใจเหลือเกิน ในหัวใจเธอตอนนี่เจ็บไปด้วยความเจ็บช้ำ เจ็บ เจ็บ และในที่สุดเธอตัดสินใจเดินออกมาจากเหตุการณ์นั้นพร้อมน้ำตาแล้วเดินออกจากบ้านไป เธอเดินอย่างช้าๆ แล้วตัดสินใจเดินเข้าเมืองซึ่งเวลามันก็ผ่านไปเร็วทำให้หญิงสาวต้องหาที่พัก เธอลืมไปว่าทรัพย์สินเธอทิ้งไว้ที่บ้านเธอเลยไม่มีเงินพอที่จะหาที่พักเธอหาที่เปลี่ยวๆไม่มีคนเพื่อที่จะเป็นที่พักเธอตัดสินใจนั่งลงข้างๆตึกซึ่งเธอคิดว่าคงไม่มีใครเดินผ่านมาเมื่ออากาศเริ่มเย็นๆเธอจึงเผลอหลับและได้ยินเสียงวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งคุยกันเสียงแจ้วๆ  ในใจเธอก็ผวาเผลอนึกเรื่องในอดีตที่เจ็บช้ำ ในหัวเธอมีเสียงสะท้อนว่า ไม่อยากเจอเหตุการณ์แบบนี่อีก เธอไม่อยากจำ เธอไม่อยากจะรับรู้เรื่องพวกนี่อีก เธอไม่อยากให้เรื่องพวกนี่เกิดขึ้นกับเธอแล้วเสียงวัยรุ่นก็เริ่มเบาลงเธอคิดว่าพวกนั้นคงไปแล้วเธอตัดสินใจเดินกลับบ้านของเธอแล้วบอกเลิกกับชายหนุ่มที่เธอเคยรัก ชายหนุ่มที่เธอเคยวาดฝัน ชายหนุ่มที่เธอรักมากที่สุด แต่ชายหนุ่มกับตอบตกลงที่จะเลิกกับเธอเพราะชายหนุ่มก็เบื่อแม่ม่ายอย่างเธอ ก่อนที่ชายหนุ่มจะตัดเยื่อใยเขาได้ตะโกนบอกเธอว่า

’’

ฉันก็เบื่อแม่ม่ายอย่างเธอ เบื่อเมียที่มีลูกติด เบื่อที่ต้องทนอยู่กับเธอ เบื่อ

‘’

หญิงสาวไม่รู้สึกอาลัยอาวรกับชายหนุ่มแต่จู่ๆน้ำตาเธอก็ลินไหลไม่คิดว่าชายหนุ่มที่เธอรักจะมาพูดแบบนี่กับเธอ

เธอพยายามตัดใจจนในที่สุดเธอก็ใช้ชีวิตอย่างอดทนและสู้ชีวิตเธออยากให้ลูกออกมาอยู่กับเธอ เธออยู่บ้านกลางธรรมชาติอยู่คนเดียวกับลูกในท้อง ตอนนี่เธอตั้งท้องได้

3

เดือนแล้วเธอคิดว่าถ้าอยู่อย่างนี่โดยไม่ทำงานคงจะอดตายแน่เธอจึงเริ่มหางานเมื่อเธอได้สมัครงานในที่หนึ่งเธอกำลังเดินกลับบ้านกับลูกน้อยที่อยู่ในท้อง จนกะทั่งเธอรู้สึกปวดท้องหนัก เธอรู้สึกว่ามันเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เธอทนความเจ็บปวดนี่ไม่ไหวเพราะมันเจ็บที่เกินจะทนเธอคิดว่าเธออดทนมากับทุกเรื่องแล้ว เธอจึงค่อยๆหลับตาพร้อมกับความเจ็บปวดเธอบอกกับลูกในท้องว่า

‘’

แม่ขอโทษที่แม่ทำไม่ได้ มันเจ็บเหลือเกินทรมานเหลือเกิน แม่อยากจะขาดใจตายเหลือเกิน

‘’

แล้วในที่สุดเธอก็หมดสติ หลายชั่วโมงผ่านไปเธอรู้สึกตัวร้อนๆหนาวๆเธอจึงค่อยๆขยับเปลือกตา เธอตกใจเล็กน้อยเมื่อเธออยู่ในบ้านใครไม่ทราบเธอกลัวคนแปลกหน้าจนมีร่างชายปริศนา เธอกลัว เธอเกร็งจนตัวสั่น ร่างชายปริศนาก็พูดกับเธอว่า

‘’

ไม่ต้องกลัวผมหรอกครับคุณผู้หญิง ผมเป็นคนที่ช่วยชีวิตคุณเองแหละครับ ผมเห็นเธอเป็นลมไป ผมเลยเข้าไปช่วยและไม่รู้ว่าบ้านเธออยู่ไหนเลยมาพามาพักบ้านผมก่อน

‘’

ชายหนุ่มพูดพร้อมร้อยยิ้มบริสุทธิ์ ซึ่งทำให้เธอไว้ใจ เธอเลยบอกกับไปว่า

‘’

ขอบคุณที่ช่วยชีวิตฉันกับลูกค่ะ คุณชื่ออะไรหรอค่ะ

‘’

เธอพูดอย่างเกรงๆ  ชายหนุ่มเลยบอกกับ

‘’

ผมชื่อ ไคท์ อายุ

27

แล้วคุณล่ะ

‘’

หญิงสาวตอบกลับ

‘’

ฉันชื่อ ลินดา อายุ

23

ค่ะ

‘’

เมื่อไคท์ได้ยินดังนั้นจึงตกใจเล็กน้อยเพราะว่าเธออายุเพียง

23

ก็ท้องเสียแล้ว ชายหนุ่มเลยถามไปว่า

‘’

ทำไมท้องเร็วจังล่ะ

‘’

เธอกะอุกกะอักที่จะตอบ

‘’

ไม่เป็นอะไรครับถ้าลินยังไม่พร้อมบอกผม เพราะมันคือเรื่องส่วนตัว

^^ ‘’

เธอตัดสินใจบอกกับไคท์เพราะเธออยากจะระบายมันออกมา

‘’

ลินโดนพ่อเลี้ยงข่มขืนค่ะ ลินเลยหนีออกจากบ้านมา ลินกลัวทุกคน ลินกลัว

…. ‘’

เธอพูดพร้อมน้ำตา น้ำตาค่อยๆไหลลินผ่านใบหน้าสวย ไคท์รู้สึกสงสารเธอ ไคท์ใช้มือหนาปาดน้ำตาบนหน้าเธอแล้วค่อยๆพูดปลอบโยนเธอ

‘’

ไม่เป็นไรนะลิน ถ้าคุณยังไม่มีที่ไป ลินจะอยู่ที่นี่ก่อนก็ได้ แล้วคุณก็ไม่ต้องกลัวผมเพราะผมจะไม่มีวันทำอย่างนั้นกับคุณ ส่วนเรื่องร้ายๆที่คุณเคยผ่านมาคุณก็อย่าไปคิดมาก ตอนนี่คุณควรจะเริ่มใช้ชีวิตใหม่อย่างสดใสได้แล้วหล่ะ

‘’

ลินรู้สึกไว้ใจไคท์ จนลินหลงรักไคท์อย่างไม่รู้ตัวลินรู้สึกว่าถ้าลินรักคนคนนี้ลินจะสบายใจได้เพราะไคท์ดูเป็นสุภาพบุรุษ ไคท์เลยตัดสินใจให้ลินพักผ่อนเพราะพรุ่งนี่ไคท์ตัดสินใจจะพาลินไปเปิดหูเปิดตากับธรรมชาติที่ทะเล

XXX

เพราะลินเจอเรื่องร้ายๆมามาก ที่ไคท์รู้เรื่องธรรมชาติกับลินเพราะว่าไคท์มองลินตลอด ไคท์หลงรักลินตั้งแต่ที่ได้เจอ แต่ไคท์จะรู้มั้ยว่าลินก็แอบชอบไคท์อยู่เช่นกันเมื่อไคท์ส่งลินเข้านอน ไคท์ก็ไปชำระร่างกายของตัวเองและก็เข้านอน

…………………………………………

รุ่งเช้า ไคท์เดินไปหน้าห้องของลินไคท์เคาะประตู เพื่อจะถามลินให้ไปทานข้าว ก๊อก ก๊อก ก๊อก

‘’

ลินครับ ตื่นยังครับ ตื่นแล้วตามผมลงมาข้างล่างนะครับ

‘’

เมื่อลินได้ยินเสียงจึงตอบกลับไปว่า

‘’

ตื่นนานแล้วค่ะเดี๋ยวตามลงไปค่ะ

‘’

ไคท์ตอบ

‘’

ครับ รออยู่ข้างล่างนะครับเดี๋ยวลงมาทานข้าวกัน

‘’

เมื่อไคท์รอลินสักพักลินก็เดินลงมาจากห้อง แล้วเชิญลินให้มานั่งทานข้าวเพราะลินเป็นผู้หญิงที่ตัวเล็กร่างบางดูซูบผอมไคท์ก็อดเป็นห่วงไม่ได้

‘’

เอ้าลินมาๆ นั่งๆทานซะครับเดี๋ยวไม่มีแรงจะเดิน ผอมเชียว

^^ ‘’

ลินจึงตอบกลับไปว่า

‘’

ขอบคุณค่ะ คุณไคท์

^^

ที่เมตตาลิน

‘’

ไคท์บอก

‘’

คุณไคท์อะไรล่ะครับเรียกผมว่าไคท์เฉยๆก็ได้ครับ

‘’

ลินดาตอบกลับ

‘’

งั้นลินขอเรียกว่าพี่ไคท์ล่ะกันนะค่ะ เพราะพี่ไคท์แก่กว่าลินตั้งเยอะ

‘’….’’

อ่าวห่างกันไม่กี่ปีเองครับ ผมยังไม่แก่สักหน่อย

–w- ‘’  ‘’

ก็ได้คะ

55

ไม่แก่คะไม่แก่

‘’ ‘’

งั้นมาทานข้าวกันครับหิวแย่ล่ะ

‘’ …………………….’’

อาหารอร่อยมากเลยค่ะพี่ไคท์

’’ ‘’

ขอบคุณครับลิน พี่ทำเองเลยนะ

‘’ ‘’

สุดยอดเลยค่ะ อร่อยมากๆเลยค่ะ

‘’ ‘’

ชมผมมาก ผมก็เขิลเป็นนะครับ

-///- ‘’ ‘’ 5555

ค่ะ

‘’

ทั้งสองคุยกันอย่างสนิทสนม จนไคท์ลืมไปว่าเค้าจะต้องพาลินออกไปไหนเค้าจึงพูดขึ้นว่า

‘’

ลินครับรีบไปแต่งตัวนะครับ ผมจะพาลินไปที่ที่หนึ่ง

‘’

‘’

ค่ะ พี่ไคท์

‘’ 10

นาทีผ่านไป

……………..

ลินเดินลงมารอไคท์หน้าห้องรับแขก แล้วสักพักไคท์ก็เดินเข้ามา

‘’

ลินครับตามผมไปขึ้นรถนะครับ

‘’

ลินยังอ้ำอึ้งว่าพี่ไคท์เค้าจะพาไปไหน แต่ลินก็ไม่ได้ตอบกลับแล้วรีบเดินตามพี่ไคท์ไปที่รถ ไคท์เห็นจึงถามลินว่า

‘’

เตรียมของครบแล้วใช่มั้ยครับ

‘’

ลินตอบ

‘’

ใช่ค่ะว่าแต่พี่ไคท์จะพาลินกับลูกไปไหนหรือค่ะ

‘’ ‘’

ความลับนะน้องลิน

‘’

ลินก็ต้องนั่งอย่างลุ้นๆว่าพี่ไคท์สุภาพบุรุษของเธอจะพาไปไหน เธอนั่งมา

1-2

ชม

.

ก็ยังไม่ถึงเธอจึงเผลอหลับไป ไคท์สังเกตเห็นก็พบร่างบางหลับไคท์จึงพูดเบาๆว่า

‘’

หลับเร็วจริงคนดี

‘’

ไคท์พยายามเก็บความรู้สึกของตัวเองไม่ให้ลินเห็นเพราะเค้ากลัวว่าสักวันลินจะไม่ไว้ใจและจากเขาไปแต่ไคท์บอกกลับตัวเองว่า

‘’

สักวันผมจะบอกเธอ

‘’

จริงๆแล้วไคท์รวบรวมความกล้าที่จะบอกรักลิน เพราะเขาเฝ้ามองลินมาเป็นเวลา

10

ปี เขาวางแผนที่จะบอกรักลินส่วนสถานที่ก็คือที่ที่กำลังจะพาลินไป ก็คือทะเล

XXX

ซึ่งลินยังไม่รู้เรื่อง การขับรถไปทะเล

XXX

ใช้เวลาขับรถประมาณ

4

ชม

.

เต็ม ร่างบางก็ยังไม่มีท่าทีจะตื่นเพราะคงจะเหนือ่ยกับเรื่องร้ายๆมามากไคท์คิดในใจ

……………………………

ไคท์ขับรถมาถึงที่พักซึ่งเป็นบ้านของเขาเองที่ติดอยู่กับทะเลไคท์ตัดสินใจปลุกลิน

…..’’

ลินๆ ถึงแล้วนะครับ เราเข้าไปในบ้านกันเอาของไปเก็บ

‘’…

ร่างบางก็งัวเงียหลังจากที่ได้นอนเต็มอิ่มมีอาการหาวนิดหน่อยแล้วเธอก็ถือของเดินตามไคท์ไป ร่างบางตัดสินใจถามไคท์ว่า

‘’

พี่ไคท์พาลินมาทำไมหรอค่ะ

‘’

ไคท์ตอบ

‘’

พี่อยากให้ลินมาเปิดหูเปิดตาดูบ้าง พี่อยากให้ลินใช้ชีวิตอย่างสดใสเหมือนเมื่อก่อน

‘’ ‘’

พี่ไคท์พูดเหมือนมองลินมาตลอดอย่างนั้นแหละ

‘’ ‘’

ก็ใช่ไงพี่มองลินมาตลอดตั้งแต่

10

ปีที่แล้ว

‘’ ‘’

( เธอมีอาการแก้มแดงนิดหน่อย) เธอตอบกลับไปเพื่อกลบอาการเขินอาย

‘’

งั้นหรอค่ะ  ว่าแต่พี่มองลินทำไมล่ะค่ะ

‘’

ไคท์ตอบ

‘’

ไว้พี่จะบอกลินตอนเย็นๆ

‘’ ‘’

ค่ะ พี่ไคท์ลินอยากไปเล่นน้ำจังพี่ไคท์ไปเล่นด้วยกันมั้ยค่ะ

‘’ ‘’

ได้สิ ป่ะงั้นเตรียมตัวเลย

‘’

ไคท์พูดจบก็ยิ้มให้ลินเพราะดูเหมือนว่าลินจะเริ่มมีชีวิตสดใสอย่างเมื่อก่อน เค้าอยากให้ลินเป็นคนเดิมลินที่มีชีวิตสดใสเค้าทำได้ทุกอย่างเพื่อจะให้ลินมีชีวิตแบบเดิมไม่เจอเรื่องร้ายๆ เค้าสัญญาจะปกป้องลิน ลินคือผู้หญิงที่เขารักมากที่สุด

…………..

ยามเย็นพระอาทิตย์เริ่มตกเย็น ลินเห็นแสงของพระอาทิตย์มันสวย สวยจนเธอต้องเดินออกไปดูเธอยืนบนริมชายหาดแล้วมองพระอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้าไป

…

แล้วก็มีเสียงเท้าปริศนาลินค่อยเอียงไปดู เธอคิดว่าจะเป็นคนแปลกหน้าซะอีกแต่เมื่อเธอเห็นใบหน้ายิ้มแย้มของไคท์ที่เดินมาหาเธอ เธอจึงถามไคท์ว่า

‘’

พี่ไคท์มาทำอะไรหรอค่ะ

‘’ ‘’

พี่ไม่เห็นลินอยู่ในบ้านพี่ก็เลยออกมาตามหา แล้วพี่ก็เห็นลินมองพระอาทิตย์อยู่ ลินรู้ตัวมั้ยลินสวยมากเลยเมื่อกี้

’’ ‘’

ขอบคุณค่ะพี่ไคท์ที่ชมลิน

^^ ‘’ ‘’

ลินถ้าพี่จะบอกอะไรบางอย่างลินจะฟังพี่ได้มั้ย

‘’

ไคท์เห็นเวลาอันสมควรเค้าตัดสินใจจะบอกเธอ

‘’

ค่ะ ลินจะฟังคะ

‘’ ‘’

ลินพี่รักลินนะ พี่จะสัญญาว่าพี่จะดูแลลิน พี่เก็บความรู้สึกนี่มาเป็น

10

ปี พี่รักลินตั้งแต่พี่ได้เห็นพี่ก็คอยเฝ้ามองลินมาตลอด ลินลินจะตกลงมั้ยถ้าพี่จะขอรักลินแล้วเป็นแฟนกับพี่

‘’ ‘’

( เธอหน้าแดงเธออยากจะบอกกับไปเหลือเกินว่าเธอก็รักเขาเช่นกัน ) เอ่อ

…..

ลิน

….

เอ่อ

…..

ลินกะ

….

ก็

…. ‘’ ‘’

ถ้าลินยังไม่พร้อมก็ไม่เป็นไรถ้าลินไม่รักพี่ก็ไม่เป็นไรแต่พี่อยากให้เธอรู้ความรู้สึกของพี่ที่พี่มีให้ต่อลินแล้วพรุ่งนี้พี่อยากได้คำตอบถ้าลินจะดูพระอาทิตย์ต่อก็ได้นะเดี๋ยวพี่ไปเตรียมอาหารเย็นก่อน

‘’

แล้วไคท์ก็เดินไปด้วยความผิดหวังเล็กน้อย แล้วจู่ๆเหมือนเค้าจะได้ยินเสียงที่ลินตะโกนมา

‘’

ลินก็รักพี่ไคท์ค่ะ ลิน

…

รักพี่ไคท์ตั้งแต่ที่ลินลืมตาแล้วลินเห็นพี่ไคท์ พี่ไคท์ใจดีกับลินมาตลอดลินรักพี่ไคท์

‘’

ไคท์ได้ยินก็ดีใจแล้วหันกลับไปรีบวิ่งเข้าไปหาลิน

‘’

ลิน

…

ลินร็มั้ยพี่ดีใจมากเลยนะ

‘’

แล้วไคท์ก็สวมกอดลินหญิงสาวที่เค้ารัก ลินก็กอดไคท์กลับลินร็สึกถึงกอดนี่มันอบอุ่นกอดที่ไคท์มอบให้มันอบอุ่นยิ่งกว่าห่มผ้าห่มหลายๆผืนอีกในขณะที่ทั้งคู่กำลังยืนกอดกันก็มีเสียงปริศนาเสียงหนึ่งดังขึ้น

….

โค่รกคราก

….

ทั้งคู่พากันหัวเราะเพราะเสียงที่เกิดขึ้นคือเสียงท้องร้องของไคท์ ลินเลยบอกไปว่า

‘’

ปะพี่ไคท์ ไปทานข้าวกันสงสัยหิวแย่

55 ‘’ ‘’ 555

พี่คงทำไม่ไหวแล้วลินช่วยทำให้พี่ทานหน่อยสิ

‘’ ‘’

แต่ลินทำไม่อร่อยเท่าพี่ไคท์หรอก

‘’ ‘’

ไม่ลองทำจะรู้หรอ

‘’‘’

ค่าาาา ลินจะทำสุดฝีมือ

‘’ …………

เสียงใสๆของร่างบางดังขึ้น

‘’

พี่ไคท์เสร็จแล้วค่าหอมมั้ยค่ะ

‘’

‘’

หอมมากเลยที่รัก

‘’ ‘’

พี่ไคท์เรียกยังงี้ลินก็เขินนะค่ะ

‘’ ‘’

ก็เรารักกันไม่ใช่หรอ

^^ ‘’ ‘’

ค่ะ งั้นทานข้าวกันค่ะพี่ไคท์หิวแย่แล้วล่ะ

‘’ ‘’

น่าทานจริงๆ

‘’ ‘’

อะพี่ไคท์ลองทานดูอร่อยมั้ย

‘’ ‘’

ป้อนพี่หน่อยสิ

‘’ ‘’

เหมือนเด็กเลยนะค่ะ อะ

..

อ้ามม

‘’

ไคท์ทำหน้าตาประหลาดเหมือนจะอ้วกออกมาลินเลยถามไคท์ว่า

‘’

พี่ไคท์ถ้ามันไม่อร่อยพี่ไคท์คายทิ้งออกมาเลยค่ะ ลินไม่ว่า

‘’

เธอทำหน้ารู้สึกขายหน้าเพราะอาหารที่เธอทำมันดูไม่อร่อยเพราะดูจากสีหน้าชายไคท์แล้ว ไคท์ก็พูดขึ้นมาว่า

‘’ 555

ลินเชื่อพี่หรือ ? พี่หรอกเล่นหน่าฝีมือลินอร่อยจริงๆ

‘’ ‘’

โถ่พี่ไคท์ลินก็คิดว่าไม่อร่อย ดูทำหน้าสิ งอลแล้วชิชิ

-*- ‘’ ‘’

โอ๋ๆ คนดีอย่างอนพี่เลย อร่อยจะตาย

‘’ ‘’

อร่อยก็ทานให้หมดนะพี่ไคท์

^^ ‘’ ‘’

หมดอยู่แล้ว

‘’

เมื่อทั้งคู่เริ่มทานข้าวลินร็สึกแปลกๆ เมื่อลูกในท้องของเธอดิ้นแรงเกินทำให้เธอปวด ไคท์สังเกตเห็นลินแล้วตกใจ

‘’

ลิน

!

ลิน

!

ลินเป็นอะไรบอกพี่ ลิน

‘’ ‘’

พี่ไคท์ลินปวดท้อง ช่วยลินด้วย ลินเจ็บ ลูกดิ้นแรงเกินไป ลินเจ็บไม่ไหวแล้ว

‘’ ‘’

ไคท์ทำอะไรไม่ถูก เลยพาลิ้นไปนอนพักในห้อง แลดูเหมือนอาการจะดีขึ้น ไคท์มองหน้าลินอย่างสงสาร ถ้าเค้ารับความเจ็บทั้งหมดได้ เค้าจะเอาความเจ็บทั้งหมดที่ลินเป็นเค้าอยากจะเจ็บแทนเพราะเค้าทนที่จะเห็นลินเค้าเจ็บไม่ได้ ไคท์จึงไปทำข้าวต้มให้ลินทานเพราะมันทานง่ายหน่อย ลินที่นอนพักอยูต้องรีบลุกขึ้นมาเพราะกินหอมของข้าวต้มที่ไคท์ทำให้มันเตะจมูกจริงๆ แล้วไคท์ก็เริ่มบทสนทนาว่า

‘’

มาๆคนดีมาทานข้าว พี่รู้ว่าหิว ฮ่าๆๆ

‘’

‘’

กลิ่นหอมมากเลยค่ะพี่ไคท์

‘’ ‘’

งั้นต้องทานให้หมดนะ

‘’ ‘’

ได้อยู่แล้วค่ะ หอมขนาดนี้

‘’ ……….

หลังจากที่ลินทานเสร็จไคท์เลยจะอาสาพาลินไปเดินเล่นตอนหัวค่ำ เพราะบรรยากาศกำลังดี

‘’

ฝันดีนะลิน

‘’ ‘’

ค่ะฝันดีเช่นกันค่ะพี่ไคท์

‘’

ไคท์หันมายิ้มแล้วกลับไปนอนที่ห้องตัวเอง

……………

หลังจากที่สองคนได้สารภาพรักกันแล้วก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขลูกในท้องของลินดา ไคท์ก็ไม่รังเกียจเพราะเขาก็เป็นคนรักเด็กลินดาตั้งครรภ์ได้ประมาณ

5

เดือน หลังจากนั้นลินดาและไคท์ช่วงหลังๆเริ่มมีปากเสียงทำให้ทั้งคู่ไม่ค่อยจะหวานเหมือนเมื่อก่อน

…….

จนกะทั่งวันหนึ่งทั้งคู่ทะเลาะกันจนทำให้ลินเสียใจ

‘’

พี่ไคท์ ถ้าพี่ไคท์เป็นแบบนี่ลินว่าเราแยกทางกันจะดีกว่า

‘’ ‘’

ลินมีเหตุผลบ้างสิ งานพี่เยอะ พี่ไม่ค่อยได้พาลินออกไปไหนหรอกนะ

‘’ ‘’

ก็พี่เป็นแบบนี่ไงวันหยุดก็ไปกินเหล้ากับเพื่อน ไปเที่ยวผับจนกลับดึกที่แบบนี่มีเวลาให้เพื่อน แล้วพี่เอาลินไปไว้ไหนฮ้ะ

!! ‘’

ลินพูดด้วยความโมโหเพราะช่วงหลังไคท์ไม่ค่อยจะดูแลเธอสักเท่าไหร่

‘’

ลินมีเหตุผลสิลินพี่ก็ต้องออกไปสังสรรค์กับเพื่อนบ้างเป็นธรรมดา

‘’ ‘’

แต่พี่ไม่เคยพาลินออกไปไหนเลยนะ นี่มันจะ

1

เดือนแล้วด้วย

!

ที่ลินไม่ได้ออกไปไหน แล้ววันนั้นพี่อย่าคิดนะว่าลินไม่เห็นลินเห็นพี่พาผู้หญิงที่หาผัวเองไม่ได้ไปไหนกันหน่ะ ลินรู้นะพี่ไคท์แต่ลินเฉยไว้ เพราะกลัวพี่ไคท์จะไม่เชื่อใจลิน แล้วดูสิ่งที่พี่ทำกับลินสิ ไปหาเมียน้อยหน่ะรักมันมากใช่มั้ย

‘’ ‘’

ลิน พอ

‘’ ‘’

รักมันหรือไงฮ้ะ ถ้ารักมันมากก็ไปอยุ่กับมันสิ

‘’ ‘’

ลิน พี่บอกให้หยุดไง

‘’ ‘’

ไม่ แล้วลินจะไปหาเรื่องมันด้วย พี่รู้มั้ยพี่น่าสมเพชมากเลยนะที่ไป

***

กับผู้หญิงตอแหลแบบนั้นน่ะ

‘’ ‘’

ลินพูดว่าไงนะ

‘’ ‘’

ลินพูดว่าพี่น่าสมเพชไง หึหึ

‘’ ………………….

เพี๊ยะ

!!

ลินดาหน้าชาเมื่อมีมือหนามากะทบเข้าที่หน้าเธออย่างแรง เธอทนไม่ได้ที่ต้องอยู่แบบนี่ เธอเจ็บมาหลายเรื่อง เธออยากหนีไปให้พ้น

‘’

หึ  ถุ้ย

‘’

ลินถุ้ยน้ำลายออกมา เมื่อไคท์เห็นภาพที่เกิดขึ้นเขารู้สึกผิดเขาทำผิดกับหญิงสาว เขาเห็นเลือดที่น้ำลายของเธอ

‘’

ลิน

….

พะ

..

พี่ขอโทษ

‘’ ‘’

หึ

….

ตบหัวแล้วลูบหลัง ลินจะไม่ทน

!! ‘’

ทันใดนั้นลินดาตัดสินใจวิ่งออกไปจากบ้านแล้ววิ่งเข้าตัวเมือง ส่วนไคท์เองก็รีบตามลินไปเพราะกลัวเธอจะหนีไป แต่รู้หรือไม่ลินดาชะตากำลังจะขาด

…..!!............

ลินที่วิ่งหนีความเจ็บปวดอย่างไม่มองทางทำให้ลินวิ่งไปที่ถนนใหญ่แสงสีขาวส่องหน้าเธอกว่าเธอจะรู้ตัวอีกทีก็

………….

เอี๊ยดดด

!!

โครมม

!!!

สิ่งที่ไคท์เห็นมันเจ็บปวดยิ่งนัก ภาพที่เขาเห็นคือ รถบรรทุก ที่เบรคไม่ทันทำให้ชนหญิงสาวร่างบาง คือ ลินดา โดนรถบรรทุกทับแล้วลากไปชนกับวัตถุบางอย่างทำให้สภาพศพนั่นเละไม่มีชิ้น เลือดเต็มถนนแล้วแขนขาเธอขาดไปคนล่ะทางแต่ที่สะดุดตาคือ มีเด็กทารกหัวโผล่ออกมาทางท้อง เป็นเด็กที่เต็มไปด้วยเลือด ไคท์เห็นอย่างนั้นแล้วเขาน้ำตาร่วงทันทีเพราะเขาไม่เคยรักใครขนาดนี่แล้วคนที่เขารักก็ต้องตายไปเพราะเขา เขาเคยสัญญาลินว่าจะดูแลเธอให้ดี แต่เขากับทำลายสัญญาจนทำให้เธอตาย แล้วสักพักรถเก็บศพก็เข้ามาหาชิ้นส่วนศพ เพราะมีชาวบ้านแจ้งโทรไปว่ามีคนโดนรถชนเสียชีวิต ซึ่งเจ้าหน้าที่ก็มาถามผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์นั้นๆ

……………………..

ไคท์รู้สึกผิดเลยนำศพทั้งหมดที่รวบรวมไว้แล้วแต่ไม่ครบไคท์ทำสุสารให้เธอซึ่งสุสารอยู่ใกล้ๆบ้านเค้า ไคท์คอยดูแลสุสารเป็นอย่างดี ส่วนชาวบ้านบางคนที่เขาเดินผ่านบ้านของไคท์ก็รู้สึกมีร่างหญิงสาวเร่ร่อนอยู่ภายในบ้าน จนชาวบ้านรู้สึกหวาดผวาแต่ไคท์ไม่รู้สึกอย่างนั้น บางครั้งเค้าก็เพ้อถึงลินดา แล้วเค้าก็สัญญาจะไม่มีใครความรักของเขาเปรียบเหมือนแสงที่ไม่มีวันดับ ประทับตราตรึงในหัวใจ

…………

บางครั้งสิ่งบางอย่างมันจะมีค่าก็ต่อเมื่อ มันหายไป

!!