“นายยังไม่รู้จักมาร์คดีพอ”
“แล้วเธอรู้จักมันดีพอนักหรือไง” ผมหันไปตวัดสายตามองเพทายขวางๆ ยัยนี่กล้าพูดแบบนี้กับผมได้ยังไง กล้าพูดมันออกมาหน้าตาเฉยทั้งๆ ที่ตัวเองก็พึ่งจะถูกมันหลอกไปขายให้ไอ้สารเลวนั่นอยู่แท้ๆ
“ฉันรู้ว่าเขาไม่ได้ตั้งใจ” เพทายกลืนน้ำลายลงคอ สีหน้าสลดลงเล็กน้อย ผมรู้ว่ายัยนี่ก็เสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น ถึงปากจะพูดว่าไอ้มาร์คมันไม่ได้ตั้งใจแต่ยัยนี่ก็ยังมีความรู้สึกผิดหวังอยู่ลึกๆ และยังรู้สึกผิดที่ทิ้งไอ้มาร์คมันมา
“ทุกคนรู้ว่ามันไม่ได้ตั้งใจ ใครที่รู้จักไอ้ราชิตก็ต้องพูดแบบนั้นแต่เธอจะยอมให้ฉันทิ้งน้องสาวของฉันไปอยู่กับมัน เธอคิดได้ยังไง”
“ถ้ามาร์คพูดว่าเขาไม่คืน เขาก็ไม่คืน ต่อให้นายทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้ซายด์กลับมา นายก็ไม่มีทางทำสำเร็จ มาร์คเขาพูดคำไหนคำนั้น”
“แล้วมันทำแบบนี้เพื่ออะไร” ผมขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ ไม่ใช่ว่าผมร้อนรนดิ้นพ่านที่จะไปเอาตัวน้องสาวกลับมาหรอกนะ ผมไม่ได้เป็นถึงขนาดนั้น ผมยังใจเย็นอยู่และไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าเพราะอะไร
“มาร์คเขากำลังเข้าใจผิดคิดว่านายแย่งฉันมาจากเขา เขาก็แค่อยากทำให้นายเจ็บปวดบ้าง”
“โดยการทำร้ายน้องสาวฉันเนี่ยนะ แล้วจะบอกอะไรให้นะ ฉันไม่ได้แย่งเธอมาจากมัน เธอเองไม่ใช่หรือไงที่มาหาฉันเอง อยู่ๆ ก็มาขอเป็นแฟนด้วย ยัยบ้า
!
”
“นายด่าผู้หญิงว่าบ้าได้หน้าตาเฉยได้ยังไงซี นายเป็นสุภาพบุรุษไม่ใช่หรือไง” เพทายเอียงคอมองผมด้วยสีหน้าอึ้งๆ ผมแสยะยิ้มมุมปากนิดๆ หันไปกระตุกแขนยัยนั่นให้ก้มตัวลงมาชิดหน้าแล้วกระซิบรอดไรฟัน
“นั่นมันคือฉากบังหน้าไว้หลอกผู้หญิงโง่ๆ ต่างหาก ไม่รู้หรือไง”
“ไอ้บ้าซี
!
ฉันจะฆ่านาย” เพทายตาลุกวาบ ชูกำปั้นขึ้นสูง พยายามสะบัดแขนให้หลุดเป็นอิสระ ผมหรี่ตาลงนิดๆ กลั้นขำเอาไว้จนปวดแก้ม เวลายัยนี่ทำท่าจะอาละวาดก็น่ารักดีเหมือนกันแหะ
“ฆ่าตายแล้วใครจะมาเป็นแฟนให้เธอล่ะ จะบอกอะไรให้นะ นอกจากฉันกับไอ้มาร์คแล้ว ไม่มีผู้ชายคนไหนบนโลกนี้ที่อยากได้ผู้หญิงโหดๆ อย่างเธอเป็นแฟนหรอก”
“ชิ
!
พูดเหมือนนายอยากจะได้ฉันนักนี่” เพทายกระชากแขนออกจนสำเร็จ ยืดตัวขึ้นตรง ยกมือกอดอกเหล่มองผมทางหางตาด้วยสีหน้าเยาะเย้ย ยัยนี่สงสัยจะต้องเจอดีเข้าสักวัน
“ไม่ได้อยากได้แค่แฟน อยากได้เป็นเมียด้วย สนใจมั้ยล่ะ”
“ไอ้บ้าซี
!!
”
Set ผู้ชายร้ายกาจ
อ่านเรื่องของเคย์ คลิ๊ก!
อ่านเรื่องของธาม คลิ๊ก
อ่านเรื่องของเดล คลิ๊ก
Set Badboy
อ่านเรื่องของวูฟ คลิ๊ก
อ่านเรื่องของราชิต คลิ๊ก
Guest
