กายกูรณ์

สวัสดีครับ ผมชื่อกาย ฮ่ะๆๆ ใครที่เคยอ่านพยศรักนางพญาน่าจะรู้จักผมดี กาย-ยะ-กูน ผมเป็นเด็กเงียบๆ เรียบร้อย และเป็นสุภาพบุรุษตั้งแต่หัวจรดลำ....เอิ่ม อย่าเชื่ออะไรผมมากเลยครับ

ผมมันก็แค่ผู้ชายแร่ด ๆ ที่ช่วยตัวเองเป็นตั้งแต่อยู่ ป.2

อืม ที่ผมได้มาเสนอหน้าตรงนี้เพราะแสงคุณธรรมมันเข้าตาคนเขียนครับ ไม่ยอมให้อาวาดกินพี่พอร์ชตั้งแต่เด็กๆ แล้วนางบอกผมว่าอยากแก้ตัวใหม่...

ถ้าอยากทราบชีวิตหื่นไร้สติอย่างจัดเต็มใน

แบบของกายกูรณ์แล้วล่ะก็เชิญรออ่านได้เลยครับ

สาว ๆ อีกห้าคนรอผมอยู่ หลังประตูบานนี้นี่เอง...อ่าา

Cr.provocarte.net/cgi-sys/suspendedpage.cgi

ตัวอย่างบางส่วน

"คนสมองเสื่อมอย่างเธอ ฉันเลี้ยงไว้เพื่อเป็นนางบำเรอเท่านั้นล่ะ!" เสียงทุ้มตวาดลั่น ผลักร่างบางลงไปกองอยู่บนพื้น แล้วเดินจากไป ไม่สนใจหญิงสาวที่กำลังควานหาแว่นด้วยน้ำตานองหน้าเลยแม้แต่นิด

.

.

.

"อะไรวะเกรซ ขอร้องกันแบบนี้มาเป็นเมียฉันแทนยัยแว่นมั้ยล่ะ" คิ้วหนาเลิกขึ้นสูงอย่างยียวน "เธอเองก็เลวไม่ต่างจากฉันหรอกน่า"