นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายที่ต่อจากเรื่องพันธนาการรักสายเลือดมาเฟียน่ะค่ะ
เป็นส่วนของพี่ชายนางเอกเนื้อเรื่องทั้งเรื่องค่อนข้างเรียกน้ำตาซ่ะส่วนใหญ่ คำพูดคำเขียนรุนแรงและหยาบคายใครที่คิดว่ารับไม่ได้ก็ไม่ควรเข้ามาอ่านถือว่าไรต์เตือนแล้วน่ะค่ะ
*****อีกอย่างน่ะค่ะอ่านแล้วช่วยเม้นด้วยน่ะค่ะคุณอาจคิดว่ามันไม่สำคัญจะอะไรหนักหนากับเม้น
แต่สำหรับคนเขียนแล้วมันก็คือกำลังใจดีๆนี่เอง*******
เรื่อง ทาสรักของนายมาเฟีย(เรื่องของเฮียคิส)
คิส :
หน้าด้านยังนี้เองหรอ ที่ชอบแย่งผัวชาวบ้านห่ะ ร่านไปทั่วผู้หญิงอย่างเธอวันๆคงทำอะไรไม่เป็นนอกจากยั่วผู้ชายอย่างเดียวสิน่ะอยากลองเล่นกับคนเหมืองของฉันไหมล่ะ พวกนั้นคงขาดเรื่องบนเตียงมานานคงสนองได้ถึงใจเธอน่าดูเลย เอาไหมคนทั้งเหมืองนี้เลยฉันยกให้
แองเจล :
คุณ หนูทำอะไรผิด ทำไมคุณต้องพาหนูมาที่นี่ด้วย หนูทำอะไรผิดทำไมต้องทำแบบนี้ ฮึก
ปล่อยหนูไปเถอะน่ะ อย่าทำอะไรหนูเลย หนูขอร้องอย่าทำหนูเลย ฮื่อๆ.....
1
ปี ผ่านไป
“
เออท่านค่ะ ทางเรามีอะไรอยากจะเรียนถามท่านหน่อยน่ะค่ะ รบกวนเวลาท่านสักครู่ได้ไหมค่ะ
”
พยาบาลคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้นด้วยความเกรงใจ
“
มีอะไร ว่ามาเลยถ้าฉันพอจะตอบได้
”
นิคเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเรียบ
“
คือท่านพอจะรู้จักกับคนที่ชื่อ ราฟาเดียร์ อาวานิคไหมค่ะคือเธอเป็นคนไข้ของโรงพยาบาลคะ
”
พยาบาลคนเมื่อกี้เอ่ยขึ้นซึ่งมันก็ทำให้นิคยืนอึ่งกับบุคคลที่ถูกถาม แองเจลน้องสาวคนสวยของเขาที่หายออกจากบ้านมาหนึ่งปีกว่าแล้ว เธอหายตัวไปโดยที่ไม่สามารถติดตามตัวได้เลย
“
แองเจล ทำไมคุณรู้จักเธอหรอ เธออยู่ที่ไหน ทำไมถึงบอกว่าคนไข้
”
นิคเอ่ยถามอย่างร้อนรนโดยไม่เหลือหมาดเจ้าของโรงพยาบาลเลยสักนิค ตอนนี้เขาเปิดโรงพยาบาลเพื่อแม่และเด็กอยู่
“
คือเธอเป็นคนไข้ของโรงพยาบาลเราค่ะ เราพยายามติดต่อหาญาติของเธอแล้ว แต่ก็ไม่สามารถติดต่อญาติพี่น้องของเธอได้ลยคะ เธออยู่โรงพยาบาลมาเกือบครึ่งปีแล้วค่ะ เธอเป็นแม่ที่ตั้งท้องก่อนวัยอันควร พยาบาลเจอเธอนอนหมดสติอยู่บนถนนร่างกายบอบช้ำไปหมด สภาพร่างกายและจิตใจของเธอแย่มากยิ่งตอนนี้เมื่อเธอเสียลูกไปยิ่งหนักเข้าไปใหญ่เธอเหมือนคนเสียสติ วันๆเรียกหาแต่ลูก เวลานอนก็มักจะฝันร้ายทุกคืนเลยค่ะ เธอเป็นคนไข้ที่ต้องรักษาเป็นพิเศษ ท่านรู้จักหรอค่ะ
”
พยาบาลเล่าเหตุการณ์เกี่ยวกับผู้หญิงที่ชื่อราฟาเดียร์ให้นิคฟัง แต่นิคถึงกับเข่าอ่อน
“
ดีย่าครับ ผมเจอแองเจลน้องสาวของเราแล้วน่ะ
”
นิคต่อสายไปหาภรรยาทันทีที่รู้ข่าว
“
แองเจล แองเจลอยู่ไหน
”
น้ำเสียงของดีย่าทั้งตื่นเต้นและดีใจ
“
ผมจะพาแองเจลกลับบ้าน แต่คุณสัญญาน่ะว่าจะไม่ร้องไห้ไม่โวยวาย
”
นิคเอ่ยห้ามดีย่าก่อนไม่ให้ร้องไห้ ทั้งๆที่สองแก้มของชายหนุ่มเองก็มีน้ำใสๆไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่เช่นกันหลังจากที่เขาได้รับรู้เรื่องราวของแองเจล
“
หมายความว่ายัง แองเจลของฉันไม่เป็นอะไรสักหน่อยทำไมต้องร้องไห้
”
ดีย่าเอ่ยถามเสียงสั่น
กรุณาเม้นด้วยน่ะค่ะ
Guest
