สาปรักมนตราเชลย

เหตุจากฝันร้าย

!

ขอขวัญ ไพรีรักษ์

จึงตัดสินใจเดินทางเหินฟ้าสู่ดินแดนแห่งทราย

การยื่นเท้าไปสอดกับบางเรื่อง เป็นเหตุนำเธอไปพบ

เจอกับผู้ชายที่แรกพบเจอก็มองเห็นเป็นศัตรู

ความต้องการของมารดาทำให้นำพาให้

อันเดซาอี ซีกัลป์ กัลป์วามุเอ

!

เจอกับหญิงที่มีใบหน้าเหมือนคนรักเก่าอย่างกับพิมพ์เดียวกัน

แม้ปรารถนาไขว่คว้ามาแนบกาย แต่เหตุผลบางอย่างทำให้เขามิอาจทำได้อย่างตั้งใจ

การก้าวมาของเธอจึงเป็นเสมือนลิ่มเหล็กตอกย้ำลงบนหัวใจให้ย้อนคิดถึงอดีตอันเจ็บปวด

เธอจะสามารถละลายน้ำแข็งที่เคลือบหัวใจเขาได้หรือเปล่า

เขาจะปล่อยให้ความเจ็บปวดผลักไสให้เธอไปห่างไกลสุดไขว่คว้าหรือไม่

หรือสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเพียงแค่...

“

ฉันไม่ได้ขอ...แต่สั่ง

”

“

คุณเป็นใคร มีสิทธิ์อะไรมาสั่งให้ฉันทำโน่นนี่ตามใจน่ะ

”

“

อยากได้สิทธิ์แบบไหนล่ะขอขวัญ ฉันให้ได้ทุกอย่างเลยเชียวละ

”

โอ๊ย

!!

ขอขวัญอยากยกมือทาบหน้าผากพร้อมตบลงไปแรงๆ เธอมาเจอเข้ากับคนบ้าอะไรนี่ ถึงได้เอาแต่ใจพูดจาไม่รู้เรื่องอย่างนี้ ปวดหัวชะมัด

!

“

และเธอต้องอยู่ข้างกายฉัน ห้ามห่างเกินสามก้าวด้วย

”

แทบต้องหงายหลังลงนอนยาวบนเตียง อย่างที่ว่าเป็นลมยังไม่ตื่น

“

ถ้าไม่...

”

“

ฉันมีอำนาจมากพอ ที่จะทำให้เธอกลายเป็นของเล่นได้นานเท่าที่ต้องการ

!

”