[GOT7] The fault you for 2Jae (CUT)

(CUT) The fault you for 2Jae

01

"พี่อยากเข้าไปให้มากกว่านี้  พี่ขอนะครับ"  กระซิบเสียงแหบพร่าให้ร่างน้อยได้อ่อนระทวยเล่น  จับคนตัวเล็กนั่งบนพนักพิงโซฟา  โถมกายใหญ่เข้าหาแทรกตัวไปกลางหว่างขาเรียว มอบจูบแสนโหยหาบดขยี้เรียวปากอิ่มจนบวมเจ่อ

"แฮ่ก...หายใจไม่ออกแล้ว"  ทุบบนอกแกร่งให้รู้ว่ากำลังจะขาดอากาศ  คนตัวโตยอมปล่อยให้ได้หอบเอาอากาศเข้าปอด

ร่างสูงบรรเลงเพลงรักกับแฟนตัวเล็กต่อด้วยการส่งมือหนาสอดเข้าใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวตัวบางของน้อง  ปลุกปั่นเม็ดเล็กทั้งสองตุ่มอย่างหลงไหล ร่างเล็กเผลอหลุดคางออกมา

"อื้ออ...อึก..."

"ชอบไหม" เงยหน้ามองคนที่นั่งอยู่สูงกว่า  ยองแจแม่งเด็ดยิ่งกว่านางเอกเอวีอีก

"อึก...ใช้ลิ้น...อื้อ...ได้ไหม"

ร่างสูงกระชากเสื้อน้องออกทันที  บอกแล้วว่ายองแจเด็ดจริงๆ

"อย่าใจร้อนสิ  พี่ยังเอ็นดูไม่ทั่วตัวหนูเลยนะ"

ร่างเล็กหายใจหอบถี่  เมื่อแจบอมรัวลิ้นหนักขึ้น ยองแจแทบดิ้นพล่าน  เนื้อตัวซับสีแดงระเรื่อไปหมด

ลิ้นหนาเปลี่ยนเป้าหมายเป็นซอกคอขาว ไซร้ลงไปสูดดมกลิ่นประจำตัวของยองแจ

ฝากรอยรักสีกุหลาบไว้เสียหลายจุด

"อ้ะ!  อย่าทำรอย"  ยองแจสะดุ้งด้วยความเจ็บ

"หึหึ ทำไมล่ะคะ  ก็หนูเป็นของพี่คนเดียว พี่หวง"

"อื้ออ"  ครางเสียงหวาน  มือเล็กเริ่มดึงเสื้อของอีกคนขึ้นสูงจนแจบอมต้องช่วยถอดออกให้   จับร่างเล็กลงมานั่งดีๆดึงรูดกางเกงยีนส์ขายาวออกไป เหลือเพียงชั้นในตัวจิ๋ว  ยกขาเรียวขึ้นตั้งชันเข่าทั้งสองข้าง

กดจูบที่ริมฝีปากอิ่มอีกครั้งแต่อ่อนโยนมากกว่าครั้งแรก

"โอ้ย!" ร่างเล็กกัดริมฝีปากหนาแล้วดึงจนแจบอมร้องดังลั่น

"ลีลาอยู่ได้  จะทำไม่ทำเนี่ย"  อารมณ์กำลังพลุ่งพลานแต่อีกคนลีลาอยู่นั่น ปากเปื่อยหมดแล้ว

"ฮ่าฮ่าฮ่า  แสบนักนะ"  จับดึงชั้นในตัวบางออกแล้ว  กอบกุมแกนกายเล็กที่เริ่มชื้นแฉะ  สัมผัสเพียงเบาๆเท่านั้นแต่เจ้าของครางสนั่น

"อ๊าาส์...อึก...อื้ออ"  คนตัวโตกว่ายกยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นยองแจดิ้นพล่าน

เริ่มปลดหัวเข็มขัดของตัวเองบ้าง  ถอดกางเกงออกจนหมด  เปลือยเปล่าไม่ต่างจากคนตรงหน้า

ยองแจหันหน้าหนีด้วยความเขินอาย  แก้มแดงซับสีเลือดฝาดชัดเจน

"อายทำไม ก็เห็นกันออกจะบ่อย"

ป้าบ!

"คนลามก!"  ในหัวของแจบอมก็มีแต่เรื่องอย่างว่านั่นแหละ คนบ้า

"ใส่ให้ด้วยมือไม่ว่าง" ยื่นซองสีเหลี่ยมเล็กส่งให้ร่างเล็ก  แล้วก็หันมาเล่นกับแกนกายเล็กต่อ รูดขึ้นลงจนคนน้องสั่นสะท้าน

"อื้อ...มะ...ไม่ใช้...อึก...ปากนะ"  มือไม้ก็สั่นไปหมด

"แล้วแต่หนูสิ"

ยองแจแกะซองหยิบวัตถุสีใสกลมๆออกมา เอื้อมมือไปแตะมันลงบนส่วนหัวแกนกายใหญ่  ค่อยๆครอบลงไปช้าๆ

"ซี้ดดด...ยองแจอาา..."   ใส่ให้จนสุดถึงโคน  ไม่ลืมปลุกปั่นด้วยมือเรียวให้น้องชายของแจบอมตื่นขึ้นกว่าเดิม

"พี่...แจบอม...แจไม่ไหวแล้ว อ้ะ อ้ะ..!"  ร่างสูงยิ่งได้ใจแกล้งรูดรั้งแกนกายเล็กให้ไวขึ้นอีกจนร่างเล็กครางไม่เป็นภาษา  แล้วก็ปลดปล่อยออกมาก่อนรอบแรก

"ขี้โกงนี่  เด็กทะลึ่ง"  พูดแหย่ให้น้องแยกเขี้ยวใส่

"ขี้โกงอะไร  ชักช้าช่วยตัวเองยังเสร็จเร็วกว่าเลย"

แจบอมอ้าปากค้างเดี๋ยวนี้คำพูดคำจาแก่แดดขึ้นมาก ยอมไม่ได้เสียเชิงชายหมด เดี๋ยวจะทำให้ดูว่าของแจบอมมันดีกว่ามือตัวเองเป็นไหนๆ

"มานี่มา"  ดึงร่างเล็กขึ้นยืนบนโซฟา จับให้น้องหันหลังเท้าแขนลงบนพนักพิง จับที่บั้นท้ายกลมกลึงให้เชิดตรงหน้า ยองขาวเนียนน่าขย้ำไปทั้งตัว

"จะเข้าไปแล้วนะ"  แจบอมชโลมเจลสีใสลงบนมือและแกนกายของตัวเอง  จากนั้นป้ายที่ช่องทางสีหวานของยองแจ

"อื้ออ"  ยองแจคงกำลังจะแตะขอบสวรรค์อีกรอบแล้ว  เสียงครางหวานหูดังเป็นระยะ

เริ่มสอดนิ้วเข้าไปในช่วงทางร้อนที่รัดแน่นทีละนิ้ว เพิ่มขึ้นจนเข้าได้สามนิ้ว  ช่องทางของยองแจตอดรัดจนเหมือนนิ้วจะขาด  ถ้าเป็นของเขาล่ะ แจบอมไม่ขาดใจตายเลยหรอ

"อ๊าาาส์...แจบอม"

"ครับ พี่อยู่นี่ๆ"

"ขยับเร็วๆ...หน่อย"  แม่เจ้าโว้ยยยยยยย ยองแจจะทำอีกคนดิ้นตายแล้ว

แจบอมกลับไม่ทำตามคำขอ เขาดึงนิ้วออกรวดเดียว จนยองแจโหวงขึ้นมาเลย  เหมือนถูกโยนทิ้งกลางอากาศ ใบหน้าหวานหงิกงอเบะปากคว่ำอย่างขัดใจ

แต่ไม่นานเขาจับแกนกายใหญ่ที่ขยายตัวขึ้นจ่อที่ช่องทางคับแคบที่เดิม  กดดันส่วนหัวที่เริ่มปริ่มน้ำใสๆเข้าไปทักทายก่อน  ยองแจร้องครางมากกว่าเดิม

"อ้ะ!...เจ็บ เจ็บ...ฮึก"

"เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้วนะ นิดเดียวเองเด็กดี"

สอดมือหน้าไปที่อกบาง  คลึงสองตุ่มไตเล็กทั้งสองข้าง  ปากก็กดจูบตามแผ่นหลังบางให้น้องผ่อนคลาย  ก่อนจะใส่ส่วนกลางลำตัวเข้าไปได้จนสุด  เริ่มขยับเนิบนาบให้อีกคนตั้งตัวก่อน

"อ้ะ อ้ะ...แรงอีก...แจ...บอม"  แจบอมเริ่มขยับให้ไวขึ้นอีกตามคำขอ

"ซี้ดดดดด...อืมมม"  ส่งเสียงครางต่ำเมื่อถูกตอดรัดแน่น

"เสียวมั้ย..ยองแจ..."

"อ้ะ อ้ะ อ้ะ!...ไม่...ไหวแล้ว"

"อืมมม...พร้อมกันนะที่รัก"  ร่างเล็กกระตุกเกร็งปลดปล่อยน้ำรักสีขุ่นจนหมดแรงแข้งขาอ่อน  แจบอมรับน้องไว้ไม่ให้ล้มพับลงไป แล้วรีบซอยสะโพกถี่รัว ก่อนจะกระตุกเกร็งปลดปล่อยตามคนน้องไป

มือหยาบดึงร่างบางให้ลงมานอนคว่ำทับอยู่บนตัว  ยองแจหายใจหนักอย่างเหนื่อยอ่อน  ซบหน้าลงที่ซอกคอแกร่ง  แจบอมจูบที่ขมับชื้นเหงื่อของคนตัวเล็ก  ตอนนี้ปล่อยให้ยองแจได้นอนเอาแรงก่อนแล้วดึกๆค่อยเริ่มบทเพลงรักใหม่