✯✯✯✯✯
บทนำ
ผมเปิดตาขึ้นมาพบแสงแดดในยามเช้า
มองเวลาบนมือถือใส่เสื้อที่วางทิ้งไว้เมื่อคืน
และรีบเปิดประตูออกไป
ผมฮัมเพลงที่ชอบฟังทุกๆวัน
เดินท่ามกลางตึกมากมายที่คุ้นเคย
วันจันทร์ วันอังคาร ทุกๆวันผมผ่านไปได้สบายๆ
พบปะกับเพื่อนฝูงมากมาย
ทุกวันนี้ มีอะไรมากมายทำให้ผมหัวเราะ
ฤดูร้อน ฤดูหนาว ใบไม้ผลิ และใบไม้ร่วง
เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกินแต่ทำไมผมยังอยู่ที่เดิมล่ะ
เพื่อรอคุณเหรอ
?
ร้านกาแฟที่เราเคยไปด้วยกัน
ร้านกาแฟของเรา
ผมนั่งที่นี่อย่างไร้จุดหมาย มีที่ไหนบ้างที่จะได้กลิ่นของคุณ
ผมยังลืมคุณไม่ได้ความทรงจำของเรายังคงอยู่
มันเหมือนกิจวัตรประจำวันโดยที่ไม่รู้ตัว
ผมต้องมาที่นี่
เส้นผมที่นุ่มนวลของคุณ
เสื้อยืดขาวและผ้าใบ
ท่าเดินของคุณผมเห็นคุณในฝัน แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ใจผมหวั่นไหวอีกต่อไปแล้ว
ก็เหมือนกับกาแฟแรงๆที่กลิ่นมันจางหายไป
คุณก็หายไปแบบนั้นนั่นแหละผมเปลี่ยนไปแล้วนะ
ผมสบายดีอย่างสมบูรณ์แบบเมื่อเดินเข้ามาในร้านกาแฟแห่งนี้
นี่คือกลิ่นคาราเมลจากตัวคุณใช่มั้ย
?
บางครั้ง ผมอยากจะถามนะว่าวันนี้เป็นยังไงบ้าง
ตอนนี้ผมถนัดในการกินพาสต้ามันๆ
แล้วคุณล่ะ
?
ยังคงไม่ชอบผักดองอยู่มั้ย
?
ผมอยู่ได้โดยไม่มีคุณแล้วล่ะ มันก็โอเคนะ
เวลาที่ผมได้ยินเรื่องเกี่ยวกับคุณ ผมก็ขำได้แล้วล่ะ
ผมนั่งพิงข้างหน้าต่างที่มีแดดส่องเข้ามาแล้วใส่หูฟัง
วันนี้ก็ด้วย
…
✯✯✯✯✯
“
ผมรู้เมื่อหลายๆสิ่งหลายๆอย่างเป็นไปตามที่ใจต้องการ
นายจะนอนไม่ค่อยหลับ ไม่ว่าจะนอนเท่าไหร่ก็ตาม
โทรศัพท์นายก็เซฟเบอร์ไว้
แต่ดันไม่กล้าโทรไป
ตอนที่อยากอยู่คนเดียว แต่มันกลับเงียบเหงา
ผมเป็นคนเดียวหรือเปล่านะ
คนอื่นเป็นเหมือนผมหรือเปล่านะ
…”
กิล
"ตอนที่เราสองคนเจอกันครั้งแรก
ฉันคิดไม่ถึงมาก่อนว่านายจะสำคัญกับฉันมากขนาดนี้
แน่นอนว่าชีวิตจะต้องมีรัก มีความสุข มีความฝัน
อยู่กับเวลาที่ดีที่สุด อยากทำอะไรก็ทำ อยากไปที่ไหนก็ไป"
✯✯✯✯✯
“
เมื่อวันเวลาผ่านไป
…
วันนี้มันก็ยาวนาน
หนทางที่จะกลับไปยาวไกลขึ้นเรื่อยๆ
ตอนที่คุณอยากระบายอะไรออกมา
แต่กลับต้องซ่อนมันใต้รอยยิ้มเสมอ
ตอนที่คุณรู้สึกอยากปล่อยน้ำตาออกมา
เหมือนมีใครมากดดันคุณไว้
ถ้าคุณคิดจะเชื่อ ทุกอย่างจะดีขึ้นเอง แต่คุณกลับ..
ถอนหายใจออกมา
”
เบอร์บอน
"แม้ว่าจะเสียใจก็ไม่ต้องหน้านิ่วคิ้วขมวด
เพราะว่าคุณไม่รู้หรอกว่าอาจมีใครบางคนที่ชอบเห็นรอยยิ้มของคุณ
ผมยังจดจำทุกๆเรื่องราวของเราและทุกรอยยิ้มที่คุณส่งมาให้
ถ้ารักไม่บ้าบอ ก็ไม่ใช่รักแล้ว"
Guest
