ป่วนหัวใจนายเย็นชา(มิลา&ธาม)

บทนำ

แบล็ค เดวิล

เป็นชื่อวงดนตรีของดรงเรียนที่รวมพวกเขาทั้งสี่ไว้ด้วยกัน และด้วยความหล่อและรวยนั้นยิ่งทำให้ผู้หญิงทั่วทั้งเมืองรู้จักพวกเขา และเรียกพวกเขาว่า ปริ้น ที่แปลว่าเจ้าชาย แต่นั้นเป็นเพียงหน้ากากที่พวกเขาทั้งสี่สร้างขึ้นเท่านั้น เพราะถ้าใครที่ได้รู้จักพวกเขาจริงๆจะรู้ว่าปีศาจในคราบของเทพบุตรมันเป็นยังไง...

เริ่มที่คนแรก

ธาม วัตนะพาณิชย์

อายุ18ปี

ย้อนกลับไปเมื่อ 6 ปีก่อน เขาต้องสูเสียพ่อและแม่ไปเพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่พ่อและแม่เขาต้องเดินทางไปดูงานที่เชียงใหม่ การสูญเสียครั้งนี้ทำให้เขาที่อายุเพียงแค่ 12 ปี ต้องเข้ารับตำแหน่งประธาน และด้วยความอายุยังน้อยมากที่จะดำรงตำแหน่งได้

สามภพ วัตนะพาณิชย์

ปู่แท้ๆของเขาที่เป็นผู้สร้างบริษัทนี้มากับมือคอยให้กำลังใจและสอนงานไปด้วย และแน่นอนว่าทุกบริษัทมักจะมีกลุ่มคนที่ไม่พอใจเพราะไม่เชื่อมือ

เขาคอยแต่จะหาเรื่องคัดค้านให้ธามยอมลาออกไปเอง แต่ก็ผ่านมันมาได้เมื่อธามยอมลาออกจากโรงเรียนเดิมแล้วไปศึกษางานอย่างหนักที่อเมริกา ภายในระยะเวลาสามปี เขาก็ทำให้ทุกฝ่ายยอมรับในความสามารถได้ และเพราะเหตุผลนี้เองทำให้เขากลายเป็นคนนิ่งและเฉยชากับทุกเรื่อง  ถ้าไม่เกิดเรื่องเมื่อสามปีก่อนที่เขาจะไปเรียนเมืองนอก เขาได้พบผู้หญิงคนนึง เพียงแค่ชั่ววินาทีทำให้เขาละสายตาจากเธอไม่ได้เลย หลักจากนั้นเขาก็คอยแต่จะมองเธออยู่ห่างแต่แล้วโชคชะตาก็พาให้เขาเข้าไปช่วยเธอ

ธามเดินลงจากตึกเรียนจะตรงไปห้องซ้อมดนตรีแต่สายตาดันไปสะดุดกับร่างบางคุ้นตากำลังเดินไปทางสนามบอลของดรงเรียนและด้วยความสงสัยจึงเดินตามไปอย่างห่างไปให้เธอรู้ตัว แต่ก็ดันมาเจอผู้หญิงกลุ่มนึงตรงเข้ามาขอถ่ายรูป ทำเหมือนกับว่าเขาเป็นคนดังก็ไม่ปานและวินาทีนั้นเองทำให้เขาคลาดสายตาของเธอ ธามจึงส่งสายตาไม่พอใจใส่หญิงสาวที่มุงเขาตรงหน้าทำให้พวกเธอยอมหลีกทางให้เขาอย่างง่ายดาย

ชายหนุ่มไม่รอช้ารีบวิ่งไปที่สนามก็เห็นว่าลูกบอลกำลังตรงไปทางหญิงสาว เขาจึงเร่งฝีเท้าวิ่งเข้าไปรับมันไว้ได้ทัน ก่อนจะรับมันได้ทันแล้วหันกลับไปมองหญิงสาวที่ยืนมองเขาตาแป๋ว แค่นี้เพียงแค่ได้สบตากับดวงตาคู่นั้น...หัวใจ...มันก็เต้นผิดจังหวะขึ้นมาทันที แต่ชั่ววินาทีเท่านั้นเขาก็สามารถเก็บความรู้สึกไว้ภายใต้ใบหน้าเย็นชาตามเดิมแล้วพูดเสียงเข้ม

"ยืนให้ลูกบอลมันโดนหัวก่อนหรือไง ถึงได้ไม่หลบอ่ะ"พูดจบเขาก็ปาลูกบอลกลับไปในสนามแล้วเดินออกมาด้วยอารมณ์หงุดหงิกที่เขาตองมาเสียความเป็นตัวเองต่อหน้าผู้หญิงคนนั้น...คนที่เขาไม่รู้จักแม้แต่ชื่อ...

มิลา เตชรัตนจินดา อายุ 17 ปี

ย้อนกลับไปเมื่อสี่ปีก่อน เธอเลือกที่จะโกหกแม่เพื่อที่จะมาเมืองไทยตามหาพ่อที่ทิ้งเธอกับแม่ไปตั้งแต่เธอยังไม่เกิด ที่เธอทำแบบนีเพราะเธอรู้จากผู้เป็นยายว่าพ่อของเธอเป็นคนดีและรักแม่และเธอมากแต่ที่เขาต้องทิ้งเธอกับแม่ไปเป็นเพราะยายของเธอเอง และทุกอย่างกจบลงด้วยดีพ่อกับแม่ของเธอกลับมารักกันเหมือนเดิม และมีน้องให้เธอหนึ่งคน

มิลาน เตชรัตนจินดา

ที่ตอนนี้ 3 ขวบกว่าแล้ว

และเมื่อทุกอย่างจยบลงด้วยดีพ่อของเธอก็ทำเรื่องให้เธอได้เข้ามาในโรงเรียนแห่งนี้ แต่แล้วเธอก็ได้เจอกับเขาคนนั้นวันนี้เมื่อสามปีก่อน

มิลามาเรียนที่นี่จะได้เดือนนึงแล้วมีเพื่อนสนิทอยู่คนนึงชื่อรุ่งหรือรุ่งอรุณและตอนนี้ก็กำลังจะเดินออกไปรอคิมหันต์มารับที่หน้าโรงเรียนเหมือนอย่างเคย

“

มิลาเราจะไปยืมหนังสือที่ห้องสมุดก่อนอ่ะ มิลาเดินไปก่อนนะเดี๋ยวรุ่งจะรีบตามไป

”

รุ่งอรุณพูดขึ้นมาเดินมาถึงหน้าห้องสมุด

“

อื้ม รีบตามมานะ

”

ทั้งสองก็แยกกันตรงนั้นโดยรุ่งอรุณก็เดินเข้าห้องสมุดไป มิลาเลือกที่จะเดินไปทางสนามบอลเพราะมันใกล้กว่าทางที่ไปประจำที่รุ่งอรุณพามิลาไปทางที่ไกลกว่าเพราะรุ่งอรุณนั้นแอบชอบรุ่นพี่ชมรมดนตรีอยู่แต่วันนี้มิลาเดินกลับคนเดียวจึงเลือกไปทางที่ใกล้เพราะขี้เกียจเดินอ้อมนั่นเอง

“

น้อง! ระวัง!!

”

มิลาหันมาเห็นลูกบอลกำลังจะตรงมาทางเธอมิลาก็หลับตาปี๋ยืนตัวเกร็งอยู่อย่างนั้นแต่ก็ไม่รับรู้ถึงความเจ็บจึงค่อยๆลืมตาขึ้นก็พบว่ามีผู้ชายร่างสูงกว่าเธอยืนอยู่ข้างหน้าและรับลูกบอลได้พอดีแป๊ะก่อนที่เขาจะหันมามองเธอด้วยสีหน้าเย็นชาสุดๆ

“

ยืนให้ลูกมันโดนหัวก่อนรึไง ถึงได้ไม่หลบอ่ะ

”

พูดจบก็เดินออกไปพร้อมปาลูกบอลในมือไปทางสนามบอล มิลาได้แต่ยืนตาค้างอยู่กับที่ใจเต้นแรงจนแทบออกมาจากอก

มิลาเดินมาถึงหน้าโรงเรียนได้ยังไงเธอยังจำไม่ได้เลยมีเพียงใบหน้าของเขาคนนั้นที่ยังติดตาเธออยู่มิลาเดินมานั่งที่ม้านั่งประจำที่รอพ่อให้มารับเหมือนอย่างเคย

“

ใครกันนะ

”

มิลาพูดกับตัวเองเบาๆ...

นิยายชุด

.

Black Devils

ขอชี้แจงนะคะ ว่าไรทืจะขอลบเนื้อเรื่องก่อนหน้านี้ทั้งหมด เพื่อที่จะแต่งใหม่ให้สนุกกว่าเดิม

แต่ยังคงโครงเรื่องเดิมไว้นะ อิอิ ไรทืต้องขอโทษรีดเดอร์ที่อ่านก่อนหน้านี้จริงๆ

แต่รับรองว่ากลับมาคราวนี้สนุกแน่นอน

ยังไงก็ฝากติดตามนิยายจากรักแรกพบต่อไปนะคะ

youtube