ทานตะวัน โนร่า เชเลียนอฟ ลูกครึ่งไทยรัสเซีย
เมสัน แวนอฟ เทรย์เวอร์ นักธุรกิจด้านอาวุธสงคราม และการเงินธนาคาร ชายหนุ่มผู้มีปมดำมืดอยู่ในใจ
“ฉันนี่แก่ เธออยากจะลองสักกี่รอบล่ะคืนนี้ ที่ให้เรียกแบบนั้นเพราะฉันมีเงินให้เธอไง”
“อ๋อ ทำไมคุณไม่ให้คุณจินนี่เรียกล่ะคะ นางแบบชุดชั้นในคนนั้นคงตามใจคุณ”
ทานตะวันฉุนกึกกับถ้อยคำของคนมีเงินอย่างเมสัน ยอมรับว่าเธอใช้เงินของเขาจ่ายค่าเทอมบางส่วน เธอไม่ได้หยิ่งถือตัวจนไม่รับข้อเสนอของเขาหรอก แต่ไม่ชอบใจที่เขาพูดจาเหมือนเธอเห็นแก่เงินไปทั้งหมด เขาไม่รู้หรอกว่าเธอหลงรักเขาเต็มเป้าแล้ว เรื่องอะไรเธอจะบอกให้เขาหยามเธอเล่น
“จะเรียกป๋าไหมโนร่า”
“คุณรู้ไหมคะ คำว่าป๋ามันแปลได้อีกอย่างว่าพ่อค่ะ ถ้าคุณอยากเป็นแด๊ดดี้ ฉันก็จะเรียกคุณว่าป๋า”
สาวประเมินท่าทีของพ่อบุญทุ่มก่อนจะหักมุมของเขาเสียพังยับเยิน เมสันหน้าแดงก่ำเพราะต้องกลั้นเสียงหัวเราะเอาไว้ เขาได้เหตุจับกดคนก็ตอนนี้ล่ะ ชุดนอนในมือถูกโยนทิ้งลงพื้น ขายาวก้าวประชิดคนตัวเล็กคำรามใส่ก่อนจะปิดปากช่างเถียงด้วยปากของตัวเอง
“โนร่า ยัยตัวเล็กมานี่เลย ชุดนอนอย่าใส่มันเลย ฉันไม่อยากเป็นหรอกพ่อเธอนะ ฉันอยากเป็นอย่างเดียว...เป็นคนที่ทำให้เธอครางอยู่ใต้ร่างฉันเท่านั้น”
“อือ...เมสันอ่ะ” ทานตะวันครางแผ่ว
ตาย เธอต้องตายแน่ๆ ปีศาจน้ำแข็งอาละวาดเธอแน่ๆ ไม่น่าเลย สมองคิดคร่ำครวญสวนทางกับร่างกายที่ถูกปรนเปรอด้วยมือใหญ่ลูบไล้ไปตามผิวกาย ขนอ่อนในร่างกายลุกซู่ไปทั้งร่าง เสื้อคลุมอาบน้ำลงไปกองที่ปลายเท้าโดยที่ไม่รู้ตัวสักนิด เรียวปากอิ่มไม่ได้รับอนุญาตให้เป็นอิสระมากพอจะพูดจาใดๆ เธอทำได้แค่หายใจเท่านั้นและส่งเสียงครางเท่านั้น
กติกา จ้ะ
อัพ 70% นะจ้ะ แต่ว่าตอนนี้ยังเขียนไม่จบดังนั้น อยากอ่านเร็วๆ เข้ามาเม้นต์โหวตเป็นกำลังใจเรียกแรงฮึดด้วยนะจ้ะ
นิยายทุกเรื่องเป็นลิขสิทธิของไรเตอร์ กรุณาอย่าลอกเลียหรือตัดส่วนไหนไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตไม่งั้นมีฟ้องนะคะ ขอบคุณ
Guest
