Damn Guy!
โคตรสารเลว
INTRO
“เลิกเอาผู้หญิงมาขย่มที่คอนโดได้แล้ว มึงเลิกมั่วซักทีเหอะ เว่ยโจว”
เพื่อนสนิทที่สุดของ
เว่ยโจว
ขยี้บุหรี่มวนสุดท้ายกับที่เขี่ยบุหรี่สีทึบ ก่อนจะลุกขึ้นหยิบกุญแจรถ
“กูเตือนมึงแล้วนะ ด้วยความหวังดี”
เฟิงซงจรดนิ้วชี้กับนิ้วกลางที่หางคิ้วเป็นการบอกลา ก่อนจะเดินออกจากห้องหรูหรานั่นไป
.
.
…
“ฮึก ฮึก ฉันไม่เหลือใครอีกแล้ว ฮึก อย่าทิ้งฉันไป”
“เธอใจเย็นๆ แล้วพูดกันดีๆ ได้ไหม”
เว่ยโจว
กรอกเสียงลงโทรศัพท์ สีหน้าเคร่งเครียด
“ฮึก
เว่ยโจว
ฉัน
…
ฉันท้อง”
“วะ ว่าไงนะ
!!
ตั้งแต่เมื่อไหร่ กับใคร”
เว่ยโจว
ละล่ำละลักถามกลับไป ทั้งๆ ที่ใจเขานั้นรู้คำตอบดีอยู่แล้ว
“
กรี๊ด
!!!!!!!!!!!!
กรี๊ดดดดดดดด
ฉันอยากตายได้ยินไหม ฉันอยากตาย พี่จิ่งอวี๋ต้องฆ่าฉันแน่ถ้ารู้ ได้ยินไหม
กรี๊ด
!!!!!!!
”
เสียงแสบแก้วหูดังบาดเสียงจนต้องยกโทรศัพท์ออกห่างจากใบหูชั่วคราว
“เธออย่าทำอะไรบ้าๆ นะจิวซิน
!
บอกฉันมาเธออยู่ไหน”
“ฮึก
เว่ยโจว
ฉัน
…
ฉันรักนายนะ นายคือพ่อของเด็กในท้องฉัน
ติ๊ด
…
”
เสียงโทรศัพท์ตัดไปเสียเฉยๆ ให้
เว่ยโจว
ยิ่งเครียดหนัก เขาต่อสายไปซ้ำๆ เป็นสิบรอบแต่กลับพบว่าติดต่อไม่ได้แล้ว
!!
จิวซิน อย่าทำอะไรโง่ๆ เชียวนะ
!!
“เฮือกกก
!!
”
เว่ยโจว
ผุดลุกจากเตียงเหงื่อเม็ดโตผุดเต็มใบหน้าของเขา สายตาพลันแตะนาฬิกาหัวเตียงที่บอกเวลาเที่ยงคืน
“ปวดหัวชะมัดยาด นี่หลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”
หลังจากเสร็จกิจน้ำกาม
เว่ยโจวเ
ดินไปส่งหญิงสาวขึ้นรถของเธอ ก่อนจะกลับห้องมาหลับเป็นตาย ให้ตายเถอะ เมื่อคืนเห็นหน้าตาใสใสไม่คิดว่าเจ้าหล่อนจะลีลาเด็ดเผ็ดร้อนขนาดนี้ หงุดหงิดนิดหน่อยที่หล่อนเผลอจิกเล็บลงกลางหลัง ดีที่ไม่เป็นรอยอะไรเท่าไหร่
ไม่ชอบและไม่มีวันชอบให้ใครมาทำสัญลักษณ์แสดงความเป็นเจ้าของเจ้าของ กับคนรักอิสระอย่างเขา ไม่มีวันจะผูกมัดกับอะไรให้วุ่นวาย
!
นอนเช้า ตื่นค่ำ ไปผับล่าเหยื่อ ชีวิตของชายหนุ่มลูกเจ้าของธุรกิจบันเทิง มันไม่มีอะไรจะน่าหฤหรรษ์ไปมากกว่านี้แล้ว
กริ๊ง
!
เสียงกดออดหน้าประตูห้องทำให้
เว่ยโจว
ต้องเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ เฟิงซงมาหรอ มาทำไมตอนนี้
เว่ยโจว
คว้าผ้าขนหนูผืนขาวสะอาดมาคลุมท่อนล่างเปลือยเปล่าของเขาไว้ ก่อนจะขยี้ผมจนกระเซอะกระเซิงและเดินไปเปิดประตู
“มาทำอะไรตอนนี้ วะ
…
” ปลายเสียงขาดหายไปเมื่อเงยหน้ามาแล้วพบว่าเป็นใครสักคนที่ไม่เคยรู้จัก
…
“มาหาใครครับ”
“มาหามึงนั่นแหละไอ้เหี้ย
!
”
เว่ยโจว
ถูกใครก็ไม่รู้ผลักเขาให้หงายหลังกลับเข้าห้องของตัวเอง ร่างสูงกว่าเขาพอประมาณ ดวงตาคมวาวโรจน์ราวกับโกรธเคืองใครมา ราวกับจะฆ่าเขาให้ตายอย่างไรอย่างนั้น
“มึงเป็นใครวะ”
เว่ยโจว
ถามทั้งๆ ที่ตัวเองยังกองอยู่กับพื้น คนแปลกหน้าไม่รอให้เขาหนีได้ มันเดินมาคร่อมร่างเขาไว้ก่อนจะบีบมือทั้งสองมาที่คอของเขา
“อ่อก อ่อก”
“ไอ้ชาติชั่ว
!
มึงจำชื่อกูเอาไว้ ว่า
กูชื่อจิ่งอวี๋
! หวงจิ่งอวี่!
พี่ชายแท้ๆ ของหวงจิวซิน
!
”
เว่ยโจวเบิกตากว้างในขณะที่จิ่งอวี๋ยกยิ้มเย็นที่มุมปาก
“จำผู้หญิงที่มึงฟันแล้วทิ้งได้แล้วสินะไอ้สัด
!
มึงรู้ไหมว่ากูรักน้องสาวกูแค่ไหน
!
”
“ปะ ปล่อยกูนะโว๊ย”
พลั่ก
!
เว่ยโจวยันเท้าเต็มแรงกับอกกว้างนั้น รีบถอยตัวและลุกขึ้นยืนทันที ไม่วายรีบคว้าผ้าขนหนูที่เกือบหลุดเอาไว้ได้
“มึงรักน้องสาวมึงแล้วไง แล้วมึงมีสิทธิอะไรมาทำร้ายกู ไม่ทราบ
ห๊ะ
!!
”
เว่ยโจวเชิดหน้าตะหวาดกลับไป เขาก็ไม่ใช่คนยอมใครเหมือนกัน
!
“ไอ้หน้าตัวเมีย
!
น้องกูฆ่าตัวตายเพราะมึง
!!
มึงไม่ตายคาตีนกูเมื่อกี้ก็ดีเท่าไหร่แล้ว ไอ้เว่ยโจว
!!
”
จิ่งอวี๋
สาวเท้าเร็วเข้ากระชากท่อนแขนของเว่ยโจว แรงบีบที่แขนทำให้เว่ยโจวเกือบหลุดนิ่วหน้าออกมา เพราะมันเจ็บเหี้ยๆ
….
สายตาคมของ
จิ่งอวี๋
มองจ้องลึกเข้านัยน์ตาสีนิลของอีกคน ยิ่งเห็นแววตาที่อีกฝ่ายมองกับมาท้าทายไม่กลัวอำนาจมืดของเขา ยิ่งทำให้เลือดในกายยิ่งร้อนระอุ
“หึ
…
”
จิ่งอวี๋
คำรามในลำคอเสียงต่ำ ก่อนไล่สายตามองร่างกายกึ่งเปลือยเปล่าของเว่ยโจว ตาคมกระตุกเพียงเห็นรอยเล็บจางๆ บริเวณแผ่นหลังอีกฝ่ายตอนยันตัวลุกขึ้น ถึงมันจะบางจนแทบจะมองไม่เห็น แต่มีหรือที่
คนเจนจัดเรื่องบนเตียงอย่างเขา
จะดูไม่ออกว่ามันรอยอะไร
…
“ที่แท้ก็เป็น
อีตัว
เคยเจอของจริงหรือยังล่ะ รับรองว่ามึงจะจำจนวันตาย
!
”
จิ่งอวี๋
กระชากแขนเว่ยโจวให้ใบหน้าหยิ่งๆ นั้นเข้ามาชิดตัวเอง ก่อนสันจมูกโด่งจะแตะส่ายไปมากับสันจมูกของอีกฝ่าย
เว่ยโจวรู้ดีว่า
จิ่งอวี๋
กำลังหมายถึงเรื่องอะไร
!
ผลึก
!!
“ขยะแขยง
!
กูไม่มีทางลดตัวไปเกลือกกลั้วกับคนแบบมึงหรอก จำเอาไว้
!
”
จิ่งอวี๋
สะบัดมือของจากท่อนแขนราวกับว่าเว่ยโจวนั้นเป็นโรคร้าย แต่ไม่วายเลียริมฝีปากหนานั่นอีกครั้ง เมื่อลอบมองผ้าเช็ดตัวที่เกาะหมิ่นเหม่เอว ผิวขาวนั่นเนียนราวผู้หญิง
ก็ยอมรับอยู่ว่าหุ่นน่าเอาไม่ใช่น้อย
…
“ที่กูมาวันนี้ กูแค่มาเตือน กูไม่ใช้คนเล่นลับหลังแบบที่มึงทำ
นับจากวินาทีต่อจากนี้ไป มึงจะเหมือนมีลมหายใจแต่ไม่คิดอยากจะอยู่บนโลกใบนี้อีกต่อไป กูจะทำให้มึงร้องขอความตายจากกู แต่กูจะไม่ให้มึงตาย อยู่ทรมานตายทั้งเป็น
!
โทษฐานที่มึงทำให้กูต้องเสียน้องสาวสุดที่รักไป
!
”
ปัง
!
เสียงปิดประตูสุดท้ายของปีศาจหรือเวตาลจากขุมนรกที่คงจะลึกที่สุด เว่ยโจวทรุดตัวลงกับพื้น จับทั้งคอและแขนที่ขึ้นรอยนิ้วมืออย่างชัดเจน
ก่อนจะทุบกำปั้นตัวเองลงกับพื้นพรมห้องเต็มแรง
…
มันเจ็บใจที่เขาทำอะไรอีกฝ่ายไมได้เลย ปล่อยให้มันชี้หน้าข่มขู่ พูดจาดูถูกอยู่ฝ่ายเดียว มันเจ็บใจที่ดวงตาคมนั่นมันทำให้ใจของเขาหวาดกลัวจนถึงขีดสุด
!
เขาไม่เคยกลัวการจ้องตากับใครขนาดนี้มาก่อน จนมาเจอ
จิ่งอวี๋
…
พี่ชายแท้ๆ ของ จิวซิน
…
Talk : สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคน เพิ่งมานั่งดูอย่างบ้าคลั่งกับเรื่องไห่ลั่วอิน แล้วรู้สึกไม่พอ ต้องการอะไรก็แล้วแต่มาสนองความต้องการอีก ฮา จึงไปค้นนิยายเก่าๆ ที่เขียนๆ เอาไว้และเอามาแต่งต่อ
เรื่องนี้ป๋าจอห์นโหดสลัด และ น้องโจวก็แมนๆ คุยกันครัช ฝากติดตามด้วยนะฮับ เยิฟ
ปล. รอ ss2 และ DVD อย่างใจจดใจจ่อ
twitter : @dearmonster_
มากรี๊ดป๋ากับน้องโจวด้วยกันได้ฮับ
Guest
