บทลงโทษยัยจอมเหวี่ยง
!!
แนะนำตัวละคร
ชานม ทายาทนักธุรกิจต้นๆของโลก คุณหนูตัวแสบของบ้าน ไม่ยอมใครหน้าไหนทั้งนั้น
‘
เพราะฉันคือ ชานมไง
^^’
จึงเป็นเหตุทำให้เกิดพี่ชายสุดโหดขึ้นมา
ไอซ์ ชายหนุ่มลูกต่างแม่ของพ่อ มีนิสัยเงียบขรึม รอบครอบ โหด(หื่น) เถื่อน จะมาค่อยปราบยัยวายร้ายชานม
ฟันโอ พ่อบ้านหนุ่มที่แสนใจที่ค่อยช่วยชานมตลอดเวลาจนชานมไม่รู้จักโต แต่ใครจะรู้ล่ะว่าเขาไม่ใช่พ่อบ้านธรรมดาๆแน่นอน
บทนำ
“
ฟันโอ ฉันคิดว่าฉันต้องเด็ดขาดกับยัยชานมแล้วล่ะ ถ้าปล่อยไว้คงไม่มีทายาทสืบสกุลต่อแน่ ฉันคิดว่าฉันจะ
…….”
“
ครับท่าน ผมเข้าใจครับ
”
สิ้นประโยคนั้นเท่ากับชีวิตแห่งแสนสุขของคุณหนูชานมกำลังจะจบลงและแทนที่ด้วย
ความปั่นป่วน ความโหด เถื่อน น้ำตา ความรัก โกรธ เกลียด
บทที่
1
“
คุณหนูครับ คุณหนูชานมครับ เช้าแล้วครับ ตื่นได้แล้ว วันนี้มีเรียนนะครับ ตื่นครับ
”
“
ฟานนนนโอออออ ขออีก
3
นาทีได้มั้ยยย
”
“
ก็ได้ครับ คุณหนู
3
นาทีนะครับ
”
3
นาที ผ่านไป
!!
“
คุณหนูครับ ครบ
3
นาทีแล้วครับตื่นครับ
”
“
อื้มมมม
”
แสงแดดสอดส่องเข้ามาในห้องทำให้เห็นร่างบางเล็ก ผมสีน้ำตาลเข็ม นอนนิ่งอยู่บนเตียงที่รักของเธอและข้างเตียงเธอก็ยังมีพ่อบ้านผู้พิทักษ์ ซื่อสัตย์ค่อยเคียงข้างเธอเสมอ ถึงแม้พ่อบ้านผู้นี้อาจดูธรรมดาแต่ไม่มีใครรู้หรอกว่าภายใต้พ่อบ้านนั้นเขาร้ายกว่าคิดเลย
“
กี่โมงแล้วฟัน
”
“6:15
ครับ
”
“
ดึงฉันขึ้นหน่อยสิ
”
จบประโยคนั้นพ่อบ้านก็ดึงฉันขึ้นอย่างง่ายดาย
“
เช้านี้จะกินไรดีครับ?
”
“
ขอเป็นโจ๊กหมูล่ะกัน ขอบคุณนะ
”
พูดจบฉันก็เดินเข้าห้องน้ำไปโดยไม่สนใจสีหน้าหรือคำพูดของฟันโอพ่อบ้านประจำตัวฉันเพราะ ฉันชานมไงล่ะ ลูกสาวคนเดียวของนักธุระกิจระดับต้นๆของโลกไงและสวย น่ารัก คิคุ ของตระกูลไง คุณพ่อนะใจอ่อนจะตาย ฉันอยู่กะพ่อมาตั้งแต่อายุ
8
ขวบ เพราะแม่เกิดอุบัติเหตุเครื่องบินตก ฉันเสียใจมากมาย เอาเถอะกลับมาปัจจุบัน ฉันชื่อ ชานมนะ อายุหรอก็
17
จะ
18
แหละ ฉันตัวเล็กแต่ฉันไม่แคร์เพราะฉันชานมไงล่ะ คุมิๆ ฉันไม่มีเพื่อนสนิทหรอกยะ เพราะทุกคนหาว่าฉันน่ากลัว เหอะ
!
ฉันออกจะสวย น่ารัก ชิ อิจฉากันละสิ
นี่ฉันบ่นจนอาบน้ำเสร็จแหละนะ ตั้งใจอ่านกันอยู่หรอ ดีแล้วๆ อย่าทิ้งฉันล่ะ
หลังจากอาบน้ำเสร็จฉันก็มาจัดการกับเครื่องแต่งกายเสื้อผ้า หน้า ผม ตามสไตล์ของฉัน ทุกอย่างต้องเป๊ะ ตั้งแต่หัวจรดเท้า เพราะฉันชานมไงล่ะ
! #
นางมั่นมากค่ะ
45
นาทีผ่านไป
ฉันเดินลงมาจากชั้นบนบ้านด้วยเครื่องแบบยูนิฟอร์มของโรงเรียน
“
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
/
ครับ คุณหนู
”
“
morning”
“
โจ๊กเสร็จแล้วครับ คุณหนู
”
ฟันโอพูดขึ้นเมื่อเห็นฉันเดินไปที่โต๊ะอาหาร
“
อืม ใจนะ พ่อไปไหนล่ะ?
”
“
ออกไปตั้งแต่เช้าแล้วครับ
”
“
ตลอดเลย เหอะ กินกันเถอะฟันโอ
”
มื้อเช้าฉันมักกินกะพ่อบ้านของฉันงี้แหละไม่ค่อยได้เจอพ่อหรอก เอาจริงนะ ฉันก็ว่าฟันโอหล่อนะ หล่อแบบตี๋ๆลูกครึ่งญี่ปุ่นด้วยแหละ เขาเพอร์เฟคมากๆ แต่ฉันไม่ได้ชอบเขา
555
07:20am
รถลีมูซีนสีดำ จอดเทียบหน้าโรงเรียน
ฉันล่ะเกลียดโรงเรียนจริงๆ เบื่อพวกเสียงซุบซิบ
“
คุณชานมครับ โปรดรับดอกไม้ผมด้วย
”
“
คุณชานมครับเย็นนี้ว่างไม่ครับ ผมจะชะ
…..”
“
ไม่ว่าง ถอยไปจะเดิน
”
“
ฉันล่ะไม่ชอบยัยชาบูดนี่เลย เหอะ บลาๆๆๆๆ
”
“
ใช่มั้ย ทำเป็นสวย เหอะ
!
ก็งั้นๆ
”
หึ รำคาญจัง พวกที่ชอบนินทาคนอื่น ไม่มีอย่างฉันก็งี้แหละ ใครแคร์กันล่ะ เชอะ
!
พวกเศษขยะ
“
นินทาคนอื่นน่ะ คิดว่าตัวเองดีแล้วหรอ? ทางที่ดีเอากระจกมาส่องหน้าก็ดีนะ
”
“=0=”
12:30pm
ฉันล่ะเกลียดอาหารที่โรงเรียนจริงๆเลย ไม่อร่อยแถมห่วยแตกอีก ไม่สมกะค่าเทอมเลย ห่วยแตกสิ้นดี ฮึ่ย
!!
เมื่อไหร่จะถึงเวลากลับบ้านสักทีนะ เบื่อจัง เบื่อที่สุดดดดด
!!
“
พี่ชานมใช่มั้ยคะ?
”
ยัยเด็กแว่นหน้าตาบ้านๆเดินมาถามฉัน
“
ใช่ มีไร?
”
ฉันตอบกลับแบบเสียงหวนๆ
“
คือฉันทำข้าวกล่องมาให้พี่น่ะค่ะ เห็นพี่กินอาหารที่โรงเรียนแล้วทำหน้าแหยะตลอดเลย
”
“
หึ
!
ให้ฉันหรอ? ให้ทำไม?
”
“
คือหนูอยากให้เฉยๆนะค่ะ ช่วยรับไปหน่อยได้มั้ยคะ??
”
พูดจบยัยเด็กแว่นก็ยื่นข้าวกล่องมาให้ฉัน ฉันเลยรับมาแบบเงียบๆ มันต้องการไรแน่ๆ
“
ขอบคุณนะค่ะที่รับไว้ หนูขอบคุณจริงๆค่ะ ไปก่อนนะค่ะ ไว้เจอกัน
”
“
ไม่จำเป็นก็อย่าเจอกันเลย
”
“=0=”
ฉันเปิดกล่องข้าวออกมาก็พบว่าเป็นข้าวรูปคุมะที่ฉันชอบ หวังว่ามันจะอร่อยนะ
“
อื้ม อร่อยจัง
”
ไอซ์
‘
หึ
!
คงอร่อยน่าดูสินะ ยัยเด็กน้อย
’
ผมได้บ่นพึมพำกับตัวเองหลังจากที่แอบดูยัยชาเน่ามานาน ไม่คิดเลย ว่าเธอโตแล้วจะสวย น่ารักขนาดนี้ แต่นิสัยนี่มันทะแมงๆว่ะ เอาเหอะ ยังไงผมก็จะทำให้เธอ สยบจนได้ค่อยดู
ต่อ
P.2
นะคร้าบบบบบ
ขอบคุณที่ติดตามคร้าบบบ สามารถติชมได้ตามสะดวกเลยครับ
^^
Guest
