....บูม....
"ไม่ให้เอามีไรมั้ย"
....ต้น....
"ทำหน้าแฟนหน่อยดิมึงอะ"
....เคน....
"เคนรักบูมนะ"
....พีช....
"แต่มึงผัวกูไอ้เคน"
**บุคคลในภาพไม่เกี่ยวข้องใดๆกับเรื่องเป็นเพียงภาพประกอบการจินตนาการเท่านั้น**
intro
วันสุดท้ายของการเรียนในม.3
....บูม....
"กูชอบมึงอะใช่แต่มันเมื่อก่อนตอนนี้กูยังคิดอยู่เลยว่าตอนนั้นกูชอบมึงไปได้ไง"ผมพูดกับมันครับไอ้หน้าหล่อแต่ก็หล่อน้อยกว่าผม ผมลืมอะไรไปรึเปล่าผม
ชื่อบูมครับอายุ15หน้าตาหล่อมากแต่ไอ้เพื่อนเวรก็ไอ้ต้นหรือเรียกง่ายๆ
ว่า....ไอ้เหี้ยต้นที่ผมพึ่งรู้สึกคิดผิดที่เคยชอบมัน แต่จริงๆจะใช่คำว่าเคยคงไม่ถูกเพราะความรู้สึกผมยังไม่เปลียนไปเลย...
....ต้น....
ผมกำลังนั่งมองไอ้อ้วนข้างๆผมครับมันชื่อบูมแต่จะเรียกอ้วนคงไม่ถูกหึหึ จะให้ถูกควรเรียกมันว่าโคตรอ้วน ที่จริงไอ้อ้วนเอ๊ยไอ้บูมก็ไม่ได้อ้วนหรอกแต่มันมีแก้มครับ มันก็น่ารักดีอะนะกวนๆมึนๆนิ่งๆจะว่าไปผมก็สนิทเอ๊ะหรือไม่สนิท
ยังไงดีละกลางๆครับเพื่อนในห้องอะแต่มันพิเศษนะ พิเศษมาก เพราะเเม่งเสือกชอบผมแล้วดันเสือกบอกไม่ชอบผมแล้ว
"มึงแน่ใจมั้ยครับสัดว่ามึงเลิกชอบกูแล้วทั้งๆที่ชอบกูมาตลอดตั้งแต่ม.2"ผมมองตามันคนอย่างมันให้ตายก็ไม่มีทางเลิกชอบผมหรอก"
"กูเลิกชอบมึงแล้วจริงๆ" อ้าวเหี้ยสิครับมาเลิกชอบอะไรตอนที่กูชอบมึงไปแล้วละ
.
.
.
ม้านั่งหน้าเสาธงต้นไม้สีเขียวกำลังผลัดใบเเห้งๆรับฤดูร้อน
วันนี้ผมมาถึงโรงเรียนแต่เช้ากับชั้นม.ปลายผมโคตรตื่นเต้นที่จะเจอเพื่อนใหม่เลยครับ เเละตามคาดผมได้อยู่ห้อง2เลขดูต้นๆดูห้องคิงแต่ปล่าวครับโรงเรียนผมมี4สาย 1.สายศิลป์ ศิลป์อังกฤษ-ฝรั่งเศส. 2.ศิลป์คำนวน คณิต-อังกฤษ
3.วิทย์-คณิต 4.วิทย์-เทคโน
จากความฉลาดบวกกับความขยันแน่นอนผมเรียนศิลป์อังกฤษฝรั่งเศษซึ่งดูดีแต่มี2ห้องแต่ผมอยู่ห้อง2เพราะฉะนั้น ม.4/2คือที่นอนเอ๋ยที่เรียนของผมครับ
"บูม บูม"
"ห๊ะ...อ้าวฟ้า"เพื่อนผมครับรู้จักกับมันเพราะมันเคยเป็นแฟนต้น มันสวยขาวและคือดาวโรงเรียนนั้นเเหละครับผมจะสู้อะไรเธอได้
"คือฟ้าจะเออคือฟ้าจะ"เธอดูมีสีหน้าอึดอัดหน้าสวยๆนั้นดูเครียด
"อะไรหรอฟ้าบอกบูมได้นะ"
"คือบูมรู้ใช้มั้ยว่าตอนฟ้าเลิกกับต้นเพราะอะไร"
"อืมก็พอรู้นะ"ที่จริงผมรู้ดีเลยละนอกใจไงฟ้าคบผู้ชายพร้อมกัน3คนไอ้ต้นจับได้ ก็จบสิครับ
"คือฟ้าอยากกลับมาเริ่มใหม่กับต้นบูมช่วยฟ้าหน่อยนะ"
"คือเรา"ให้ช่วยทั้งๆที่ผมก็ชอบต้นเนี้ยนะ
"นะบูมนะๆๆ"
"ไม่ดีกว่าฟ้าเราขอโทษ"ผมทำถูกแล้วเพราะถ้าผมใจอ่อนช่วยคนที่เจ็บไม่ใช่แค่ผมแต่คือต้นด้วย
"อ้ายยยยกะไว้ไม่มีผิดหึอีตุ๊ดเเกนึกว่าชั้นไม่รู้รึไงว่าแกจองจะแดกต้นอีเเรด" ฟ้าด่าผมเเล้วเดินหนีไปเลยแถมยังกวาดของบนโต๊ะลงไปกองกับพื่นอีกด้วย ผมไม่ใช่คนดีที่ไม่ด่าผู้หญิงหรอนะแต่ทุกอย่างเร็วมากจนผมงงๆเลยทำได้แค่ก้มเก็บของที่ฟ้ากวาดเทซะกระจาย เฮ้อเสร็จสักทีไม่น่าซื้อพวกปากกาเยอะเลยเล่นเอาเหนือยกว่าจะเก็บหมด
"นี้ของนายรึเปล่า"ผมเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นผู้ชายหน้าหล่อหล่อมากหล่อแบบไม่ปรึกษาหัวใจผมเลยถ้าถามว่าตอนนี้ต้นคือใครผมไม่รู้จักนะเพราะความหล่อของเค้าทำผมเบอไปหมด
"อ้ออืม"ผมรับแท่งปากกามาอย่างงงๆหือยิ่งมองยิ่งหล่อน่าหลอก ล่อ
"นายชื่ออะไรเราชื่อเคนนะ"
"สวัสดีเคนนะเราชื่อบูม"อ้าวขำไอ้เหี้ยนี้ขำ ขำหนักมาก ขำจนน้ำตาไหลอะไรของมึงครับเคนนะ
"55555บูมเราชื่อเคนเฉยๆไม่ใช่เคนนะน่ารักแถมสวยแล้วยังตลกอีกมีแฟนยังน้าไม่มีจีบได้มั้ยน้าเคนโสดมากเลยน้าาเบอร์โทร0999997777น้าาครับคนสวย"
เออคือบอกผมทีว่ามันบ้าหรือบ้า อะไรของมันไอ้เคนนะ มันวะโว๊ะผมเป็นผู้ชายนะจะมาบอกว่าสวยได้ไง.....แล้วกูเขินทำไม
บูมคู่ใครดีนะคนที่ชอบมานานแต่ทำให้หัวใจเหนือยล้า
กับคนที่ทำให้หัวใจเต้นแรงอีกครั้งและยิ้มอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
นิยายยาวเรื่องแรกฝากด้วยครับ
ติชมได้นะรับฟังทุกความเห็นเลยครับ
(ยืนหล่อๆหันมุน35องศา)
1เม้น=1กำลังใจ
ม่านหมอก
Guest
