HELL OF LOVE! นรกของความรัก [YAOI 20+]

HELL OF LOVE! นรกของความรัก [YAOI 20+]

"ผมให้เวลาคุณสามวัน...สำหรับการหลบหนี..พ้นคือรอด...เจอคือคุก"

นั่นคือประโยคสุดท้ายที่ก้องภพพูดกับผม..ผมก้มกราบขอบคุณทุกคนแล้วรีบออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด...การฆ่าคนมันเป็นบาป...ผมรู้ดีแต่ผมก็ทำมัน...การที่ได้รับโอกาสและความอภัยจากพวกเขา..มันช่างเป็นสิ่งวิเศษที่สุดสำหรับผมจริงๆ

ขายบ้าน..

ขายรถ...

และ..ขายตัว..

เพื่อหาเงินหนีไปต่างประเทศ...แต่กรรมตามสนองผมเร็วเกินไป...ผมถูกลากลงขุมนรกแห่งเซ็กส์...และความทรมาณที่แสนเจ็บปวด

ผม...ควรยิ้มรับไม่ใช่หรอ..แล้วทำไม..ผมถึงร้องไห้อย่างนี้

INTRO...

"ขอบคุณนะ..ฮึก..ผมขอบคุณจริงๆ" ผมทรุดลงกับพื้นก่อนที่จะก้มกราบเขาทั้งสามคน

คนแรกคือคนที่ผมทำเลวกับเขาไว้มาก...มากจนนับไม่ถ้วนแต่เขากลับให้อภัยผมอย่างไม่ติดใจอะไรเขาคือ...เพลย์เยอร์

คนที่สองคือคนที่ผมรักหมดหัวใจ..รักชนิดที่ว่าตายแทนได้เขาคือ คุณคราม

คนที่สามคือคนที่ให้โอกาสผมหนีเพราะคุณครามและเพลย์เยอร์ขอให้ปล่อยผมไปเขาคือ ก้องภพ

ผมเงยหน้ามองพวกเขาทั้งสามแล้วยิ้มขอบคุณอีกครั้งก่อนที่จะลุกขึ้นหันหลังเดินออกจากบริษัท..ผมไม่สมควรที่จะอยู่ที่นี่อีกต่อไป..ไม่ว่าจะเป็นที่บริษัทหรือประเทศนี้

ตึก ตึก ตึก หมับ!

เสียงฝีเท้าที่วิ่งตามหลังมาพร้อมกับอ้อมกอดแสนอุ่นโอบกอดผมจากด้านหลัง ผมเม้มปากแน่นแล้วยกมือทาบแขนแกร่งแผ่วเบา

"ตุลย์...จะไปจริงๆน่ะหรอ?"

"ฮึก..ตุลย์ไม่มีหน้าอยู่ที่นี่อีกแล้ว..ฮือ..ตุลย์มันเลว..คนเลวๆแบบตุลย์..ฮึก..สมควรหายไป" ผมก้มหน้าปล่อยน้ำตาให้รินไหลหยดลงกับพื้นเม็ดแล้วเม็ดเล่าจนปวดตาแต่มันยังไม่พอกับความเลวที่ผมได้กระทำลงไป

"อยู่กับพี่ไงคนดี..พี่รักเรานะ" ผมปล่อยโฮทันทีที่เขาพูดคำนั้นออกมา ผมหันกลับไปกอดเขาแน่นพร้อมร้องไห้สุดเสียง

"ฮืออ...พี่ทัศ..ตุลย์ขอโทษ..ฮึก..ตุลย์หลอกใช้พี่..ฮือ!..ตุลย์ขอโทษ!..อื๊อออ!"

"พี่ไม่คิดมากหรอกน่า..นะ..มาอยู่กับพี่" ผมส่ายหัวกับอกกว้าง..จะให้ผมอยู่กับพี่ทั้งๆที่พี่..โดนผมหลอกใช้น่ะหรอ..ผมทำไม่ได้อีกแล้ว

"ไม่ครับ..ฮึก..ตุลย์จะไปที่อื่น..ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆนะครับ..ตุลย์ไปก่อนนะ" ผละออกแล้วเขย่งปลายเท้าขึ้นจูบเบาๆที่แก้มสากก่อนหันหลังเดินออกมา ขอโทษนะพี่ทัศ..พี่สมควรเจอคนดีๆ...เจอคนที่เหมาะสมกับความรักของพี่

หลังกลับมาที่บ้านผมก็เก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าพร้อมกับประกาศขายบ้าน ขายรถ เงินที่ผมได้มีมากพอที่จะหนีไปต่างประเทศแต่มันต้องใช้เงินจำนวนมากและวิธีหาเงินอีกทางเดียวของผมคือ...ขายตัว พอมาถึงตรงนี้ผมกลับรักร่างกายตัวเองขึ้นมา...ทั้งๆที่เมื่อก่อนใช้มันเพื่อผลประโยชน์แต่...ร่างกายเน่าๆของผมยังจะมีคนต้องการมั้ยนะ?

#อีกด้านของ Logan-Kasino

"อ๊ะ อ๊า..เจ็บ! ฮึก..พอ! โอ้ย! ไม่เอาแล้ว! อ๊าา!" เสียงครางปนเสียงกรีดร้องดังกระเส่าลั่นห้องก่อนที่ร่างหนาจะกระแทกกระทั้นกายใส่ร่างบางจนสำเร็จความใคร่ ร่างบางล้มนอนหมดแรงและพยายามที่จะพยุงตัวเองลุกขึ้นลงจากเตียงและทันทีที่เท้าเรียวแตะบนพื้นห้องร่างทั้งร่างก็แทบทรุดเพราะขาไม่มีแรงเลยแถมตามเรียวขายังมีเลือดสีแดงที่ไหลปนมากับน้ำสีขาวขุ่น

"เหอะ! ตอนแรกทำปากดีเจอกูกระแทกไม่กี่ทีบอกพอ..ไสหัวออกไปจากห้องกูซะ!" เสียงโดนต่ำแต่แฝงไปด้วยอำนาจตวาดไล่เสียงดังจนร่างบางสะดุ้งเฮือก

"ฮึก..ใครจะไปรู้ล่ะว่าพี่จะรุนแรงขนาดนี้! ตัวใหญ่ควยใหญ่ไม่พอ! ยังจะป่าเถื่อนซาดิสม์อีก ไม่มีใครทนพี่ได้หรอก!" ร่างบางตะคอกกลับก่อนกัดฟันก้มเก็บเสื้อผ้าใส่ลวกๆแล้วลากขาออกจากห้องไปทันที

"Shit! เสียอารมณ์เป็นบ้า!" โลกันต์พ่นลมออกทางปากก่อนคว้าบุหรี่ราคาแพงขึ้นมาจุดสูบ เขาอัดควันสีเทาเข้าปอด มือหนายกขยี้ผมตัวเองอย่างหงุดหงิดก่อนปาบุหรี่ลงพื้นแล้วขยี้มันด้วยปลายเท้าจนมันดับ

"นายครับ..เอ่อ...คือ.."

"อะไรวะ! รีบๆพูดมา!" โลกันต์ขมวดคิ้วพลางมองลูกน้องตัวเองด้วยความหงุดหงิด ให้ตายสิ...เพราะได้ปล่อยแค่ครั้งเดียวมันเลยพาลให้เขาหงุดหงิดแบบนี้

"มาดามซิสโทรมาครับ...บอกว่ามีเด็กขายมาใหม่...ดูท่านายน่าจะชอบ" พูดจบก็ก้มหน้ามองพื้นทันที

"งั้นหรอ...เตรียมรถให้กูเดี๋ยวนี้อีกสิบนาทีกูจะลงไป"

"ครับนาย!"

หลังจากลูกน้องออกไปแล้วโลกันต์ก็ถอดเสื้อที่ใส่อยู่ออก ร่างกายกำยำเต็มไปด้วยมัดกล้ามเผยออกมาให้เห็น เสื้อเชิตเเขนยาวสีดำถูกหยิบมาสวมใส่แทนเสื้อตัวเก่าเมื่อใส่เสื้อเสร็จเขาก็เดินมาที่ตู้เก็บของขนาดสูงแค่เอว มือหนาเอื้อมเปิดลิ้นชักออกมาพร้อมกับหยิบกล่องถุงยางออกมาหนึ่งกล่อง ริมฝีปากหนาขับยิ้มแล้วหมุนตัวเดินออกจากห้องพลางโยนกล่องถุงยางเล่นขึ้นลงไปมา

"หึๆ แค่คิดก็อยากกระแทกแล้วว่ะ" พูดยิ้มๆแล้วขึ้นรถขับออกไปยังเล้าของมาดามซิสทันที

#กลับมาที่ตุลย์

"หนูแน่ใจนะว่าจะเอาราคานี้?" มาดามซิสถามย้ำเป็นครั้งที่สาม ผมพยักหน้าแล้วยิ้มให้

"ครับ ยังไง..ร่างกายผมมันก็ผ่านมาแล้วหลายคน..จะเรียกราคาสูงไปผมว่ามันไม่เหมาะ"

"เฮ้อ เอาเถอะ...อีกสิบนาทีคนที่มาดามติดต่อให้กำลังจะมาหนูเข้าไปรอในห้อง042เลยนะ อาบน้ำให้เรียบร้อยล่ะ"

"ครับ งั้นผมไปก่อนนะครับ" ผมยิ้มให้อีกครั้งแล้วหยิบกุญแจของห้อง042ขึ้นมาก่อนเดินไปตามทาง..ราคาที่ผมเสนอไปคือ 8,000 เท่านั้น มาดามซิสตกใจกับราคาของผมมากเพราะส่วนใหญ่เรียกเป็นหมื่น เฮ้อ...ผม..จะได้ออกจากประเทศนี่แล้วสิ

TBC...

TALK

ช่วยเม้นให้กำลังใจหน่อยน้าา ไม่ต้องโหวตก็ได้แต่ขอเม้นให้ชื่นใจหน่อยย