เพราะรู้ว่าชีวิตแต่งงานที่ไร้ความรักให้ความทุกข์เพียงใด
ฐปนัทจึงได้ตั้งมั่นในการแต่งงานของตัวเองว่าจะต้องมีความรักเป็นหลัก
และเมื่อได้เจอเธอผู้ที่เขาเต็มใจมอบความรักให้แล้ว
เขาก็ไม่รอช้าที่จะรุกให้รักนั้นระอุเร่าร้อน แต่ก็ปะปนไปด้วยไอหวาน
เพื่อให้เธอได้ซึมซับถึงความรักของเขาอย่างไม่มีทางลืมเลือน
...
“ผมชอบคุณ”
ดุจใจสะดุ้งสุดตัว พร้อมกับจ้องมองแววตาของเขาอย่างตะลึงงัน ส่วนเขาก็เริ่มยิ้มกว้างขึ้น และเป็นยิ้มที่ไปถึงดวงหน้า เรียกว่ายิ้มทั้งหน้า พาลให้บรรยากาศที่กดดันและอึดอัดในตอนแรกหายไปหมด แทนที่ด้วยความรู้สึกหวานๆ อวลไปทั่วห้อง
นิ้วเรียวเริ่มไล้ไปที่ขมับ แล้วไล่ลงมายังแก้มที่แดงก่ำ “แม้ว่าเราจะรู้จักกันไม่นาน แต่ผมมั่นใจว่าความรู้สึกที่ผมมีต่อคุณคือความชอบ... แล้วผมก็มั่นใจว่าอีกไม่นานมันจะพัฒนาเป็นความรู้สึกที่มากกว่านั้น ขอเพียงแค่เราสองคนจะสนิทสนมกันมากกว่านี้”
เป็นคำขอที่ทำให้เธออ่อนระทวยในอ้อมกอดอย่างจำยอมเพราะใจนั้นหลอมละลายไปกับคำพูดตรงไปตรงมานั้นเต็มๆ
“สนิทสนม?”
แต่เธอก็ยังคาใจกับคำๆ นี้จนเผลอครางออกมาเมื่อเขาใช้นิ้วไล้จนถึงริมฝีปากและกดย้ำเบาๆ ที่ริมฝีปากล่าง
“ใช่... เราสองคนต้องสนิทกันมากกว่า... สัมผัสกันมากกว่านี้”
ฝากเพจด้วยนะคะ
ดุลยษา-ศจิดา-อุฬุพร-นิยาย
Guest
