“
เร็วๆ สิ! มาแสดงให้ฉันดูหน่อยว่าคนอย่างเธอมีดีอะไร ถึงได้มีผู้ชายมาขอแต่งงาน... ทั้งๆ ที่ก็รู้ว่าเธอน่ะมันสำส่อน ไม่ต่างจากโสเภณีนักหรอก!
”
‘
รุจาภา วรลักษณ์
’
ไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าจะต้องมาถูกจับขังในกรงวิวาห์กับผู้ที่เป็นเหมือนไม้เบื่อไม้เมาที่เจอกันทีไรเป็นต้องทำร้ายกันไม่ด้วยการกระทำก็คำพูดอยู่ร่ำไป เพียงเพราะเธอต้องการจะปกป้องคนที่เธอรัก กลับกลายเป็นต้องตกเป็นทาสสวาทพยัคฆ์ร้ายอย่างเขาไปเสียนี่
‘
พยัคฆ์ พิตตินันท์
’
ไม่เคยคิดเลยว่าชาตินี้ต้องพบเจอกับผู้หญิงปากร้ายปากคมยิ่งกว่ามีดผ่าตัด แถมร้ายกาจจนเหลือรับ แต่เสือร้ายอย่างเขามีหรือจะนอนนิ่งๆ ให้เธอกระตุกหนวดเอาได้ง่ายๆ? ขืนทำอย่างนั้นก็เสียชื่อเสือหมดน่ะสิ
!
งานนี้เห็นทีต้องทำการปราบพยศ
‘
ยัยเด็กแสบ
’
สักหน่อยแล้วล่ะสิ แต่จะมีวิธีไหนเอาคืนได้สะใจไปกว่าการทำให้เธอตกเป็นทาสสวาทพยัคฆ์ร้ายอย่างเขาได้เล่า?
“
เธอจะต้องไปอยู่ในไร่กันตา...
”
“
ในฐานะอะไรไม่ทราบ
?”
หญิงสาวถามทันควัน เขาอยากให้เธอไปอยู่ในไร่กับเขาในฐานะอะไรกัน
?
เมีย... งั้นหรือ
?
มีหวังปิ่นแก้วได้อาละวาดไร่แตกแน่ๆ!
“
ทาสไงล่ะ
”


ร่วมพูดคุยกันได้ที่
>>
https://www.facebook.com/pannarawaya/
รอทุกคนอยู่นะคะ
อ่านฉบับเต็มได้ที่
>>
https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&book_id=37501
