เพราะคำสาปจากอดีต ทำให้ความตายมาเยือน
โรมัน แม็คเวล
ทุกๆ เที่ยงคืน
และเพราะความเลวร้ายในอดีตๆ โรมันต้องอยู่กับความเจ็บปวดเช่นนี้ชั่วนิรันดร์
แคทธารีนา เบล
หญิงสาวผู้โชคร้ายที่เพิ่งจะสูญเสียบิดาไปอย่างไม่มีวันกลับ จากการตายปริศนาในป่าที่น่าพิศวง เธอต้องการความช่วยเหลือจากใครสักคนเพื่อสืบหา ว่าบิดาตายเพราะสาเหตุอะไร คุณหมอนักบุญคือคนที่เธอปรารถนาจะพบ แต่มันไมได้ง่ายดาย ต้องใช้การอ้อนวอนสักกี่หยดน้ำตา ผู้ชายคนนั้นถึงจะใจอ่อน
ด็อกเตอร์โรมัน แม็คเวล
ชายหนุ่มผู้เต็มไปด้วยปริศนาอันดำมืด ผู้รอเวลาที่จะเป็นอิสระจากคำสาป ชายผู้โหยหารักแท้ตามคำบอกเล่า
เธอจะใช้เลือดล้างคำสาป
แต่เขารอมานานเหลือเกินกระทั่งมองเห็นยุคสมัยเปลี่ยนไป จนไม่อาจเชื่อว่ารักแท้มีอยู่จริง แต่
แคทธารีน
แม่สาวหัวดื้อวันกระเตาะ ผู้ร้องขอความช่วยเหลือ กำลังจะกระชากหน้ากากที่เขาพยายามปกปิดมันเอาไว้มาตลอดชีวิต ความลับแห่งคำสาปกำลังถูกเปิดเผยจากคนภายนอก เธอจะนำความโชคร้ายหรือโชคดีมาสู่ตระกูลแม็คเวลกันแน่ เขาผู้ต้องคำสาปทุกคืนและเธอจะขัดขวางเขา ทุกคืน
!!!
“ห้ามผมสิเคท ห้ามผมตอนนี้เลย” น้ำเสียงของเขาเริ่มหอบพร่าชอบกล ว่าจะคำสาปเริ่มครอบงำก็อาจจะไม่ใช่ หรือว่าเขากำลังต้องการ
“ยิ่งกว่าการห้าม ฉันอยากขัดขวางคุณ ได้โปรดอย่าตายนะคะ” เธอบอกด้วยน้ำเสียงเว้าวอนแผ่วเบา และจบคำเท่านั้นเขาก็ก้มลงจูบที่กลีบปากนุ่มแนบแน่น ดูดดื่มเร่าร้อนจนแทบหายใจไม่ทัน จะว่าไปแล้วเขาก็อยากอยู่ใกล้เธอนั่นแหละ แต่พยายามห้ามตัวเองเอาไว้
“แต่มันกำลังจะถึงเวลายอดรัก” เขาบอกพลางขยี้จูบปากนุ่มๆ อย่างหิวกระหาย ขณะที่เธอจูบตอบด้วยความเต็มใจและร้อนแรงพอๆ กัน หลังจากที่ผ่านความสุขมาแล้วครั้งหนึ่งและครั้งนี้ไม่จำเป็นต้องกระดากอายอีกต่อไป
“ฉันจะถ่วงเวลาคุณให้นานที่สุดเลย” เธอบอกด้วยน้ำเสียงหอบพร่า ขณะที่เขาเริ่มละริมฝีปากแล้วไล่ลงมาตาม
ลำคอระหง มือหนาทั้งสองข้างก็โอบกอดเธอเอาไว้ก่อนจะตวัดอุ้มโดยการให้เธอเกี่ยวขาทั้งสองข้างไว้ที่เอว แล้วอุ้มพามานั่งที่โซฟาตัวยาว ทำให้เธอนั่งคร่อมอยู่บนตักได้อย่างถนัด ก่อนจะมอบจูบให้แก่กันอีกครั้ง และตามด้วยเสียงครางงึมงำในลำคออย่างพอใจ
