สวัสดีค่ะ นิยายเรื่องนี่เป็นเรื่องที่สองของฝนเองนะคะ เรื่องแรกต้องขออนุญาตเก็บลงไหนะคะ55555
นิยายเรื่องนี้ต้องบอกก่อนเลยว่า เหมือนจะน่ารักแต่ก็ดราม่าค่ะแต่ไม่หน่วงมาก(?)เท่าเรื่องแรกแน่นอนค่ะ
ฝนไม่ซีเรียสเรื่องเมนท์หรือยอดโหวตเท่าไหร่หรอกคะ จะไม่นำมาเป็นประเด็นดราม่าแน่นนอน
คำเตือน ก็ต้องบอกเลยว่าเป็นนิยาย ชาย-ชาย คนที่เข้ามาก็ต้องรู้ตัวอยู่บ้างเเหละเนอะว่าเข้ามาอ่านอะไร แต่ถ้าแค่หลงเข้ามาก็เชิญ tagอื่นค่ะ จะไม่พูดมาพูดยาวนะคะ
อิมเมจ


ชื่อ : ดิน
อายุ:20
อิมเมจ:ฟุคุดะ ยูสุเกะ
เพราะผมเองที่สนิทสนมกับเขามากเกินไป พยายามทำตัวเป็นคนที่ร่าเริง และสนุกสนาน ไม่เเสดงออกถึงความรู้สึกที่อยู่ในใจ มันเลยทำให้เขามองผมบนเส้นทางความรักเป็นเพียงก้อนกรวดริมทางที่เหมือนกับก้อนอื่นๆ ไม่น่าใส่ใจ ไม่ดึงดูด และไม่รู้สึกน่าถนุถนอม ต่างจากดอกไม้ที่ทั้งสวยงาม มีกลิ่นหอม และน่าสัมผัส
แต่เขาจะรู้ไหมนะ ว่าก้อนกรวดก้อนนี้มองคนที่เป็นดั่งดวงอาทิตย์อย่างเขาเพียงคนเดียวเท่านั้นและจะไม่เปลี่ยนแปลง ต่อให้เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ก็ตาม


ชื่อ:ตะวัน
อายุ:21
อิมเมจ:มุราตะ ยูกิ
ทำไมผมจะไม่รู้ว่าน้องเขามองผมยังไง แต่มันคงจะดีกว่าถ้าเราทั้งคู่ยังคงสถานะพี่ชาย-น้องชายไว้ ผมไม่เคยคิดว่าน้องเขาเป็นก้อนกรวด และไม่เคยคิดว่าน้องเขาไม่น่ารัก แต่ผมไม่อยากให้เขาต้องมาเสี่ยงกับนิสัยที่แท้จริงของผม เพราะในความเป็นจริงผมไม่ได้ดีอย่างที่น้องคิด


ชื่อ:ตาล
อายุ:25
อิมเมจ:ทาเครุ วง SuG
พี่ไม่อยากยุ่งเรื่องของเด็กๆอย่างพวกแกหรอกนะแต่พวกแกทำไมทำตัวให้มันยุ่งยากจนน่ารำคาญอย่างนี้วะ ปากกับใจให้มันตรงกันแบบกูบ้างก็ได้ แล้วดูกูตอนนี้สิมีผัวเป็นตัวเป็นตนไปละเซ็งจิต


ชื่อ: ต้น
อายุ:23
อิมเมจ: ชิยุ วง SuG
พี่ตาลผมว่าเราหยุดเสือกเรื่องของเด็กแล้วมาคุยกันต่อดีกว่าไหม เพราะช่วงนี้ดูจะลั้ลลาดีจังนะ ผมยุ่งเรื่องเรียนไม่เท่าไหร่แรดเชียว
บุคคลในภาพไม่มีความเกี่ยวข้องกับเนื่อหานิยายแต่อย่างใดฉนั้นอย่าผสมโรงดราม่าใส่นะจ๊ะ
