yaoiรักรสช็อคโกแลต(พาชอน ชอบแกล้ง )+(จุนจัง)18++ NC

ก็ไม่รู้เพราะ อะไร ต้อง มาเจอ มาเห็น นายที่รัก และเธอ อยู่ด้วยกัน

แต่ไม่เป็นไร

ไม่ได้ด้วย เล่ห์ ก็ต้องได้ด้วยกล

เมื่อคนมาก่อนต้องถอยไป

แล้วเรื่องอะไรจะต้องไม่ถอย

ถอยเพื่อรุก คุณรู้จักหรือไม่

เพราะ คำสัญญาใน วันนั้น ต้องกลับมา

ให้ฉันได้รักนายและ(แก้แค้น)ตลอดไป

แนะนำตัวละคร(ขอไม่มีรูปนะคะอยากให้จิตนาการกันเอาเอง ตามสบายใจเลย)

พระเอก พาชอน

ผู้นำกลุ่มมาเฟียกลุ่มอริยะที่ ต่อหน้าคนรักไม่เคยพูดอะไร ออกไปเกี่ยวกับธุรกิจเพราะว่ารักและอยากปกป้อง แต่สุดท้ายคนรัก ก็ หมดรักและอยากเป็นแค่เพื่อน แต่เพื่อนคนนนี้แหละ จะทำให้นายกลับมาทั้งรักและเกลียด ในเวลาเดียวกัน

นายเอก ผู้ แสนจะดี(เหรอ)=จุน

เพราะรักจึงต้อง ออกมาจากความอึดอัด แต่ไม่อยากเลิกรัก จึง ต้องออกมาจากคำว่าแฟนเหลือเพียงคำว่าเพื่อน

โซมุน ลูกน้อง ผู้จงรักและ(รักนาย)ภักดี อย่างสุดลิ่มทิ่มประตูไม่ว่าจะสั่งอะไรทำได้ทั้งนั้น

เซบาส เพื่อนผู้รู้ใจของพาชอน ที่รัก โซมุน จนถึงขั้นผูกขาดเพื่อ ขอเพียงได้คำว่ารัก

เซบาส ยอมเอา เงินแลกกับโซมุน ซึ่งไม่ใช่จำนวนที่น้อยเลย

ท้องฟ้ายังเหมือนเดิม ชีวิตยังต้องเดินไป แต่ใจยังเจ็บเสมอ แต่ไม่เป็นไร ผมยังต้องเดินต่อไป

โซมุน  เจ้านายครับ

พาชอน ว่าไงโซมุน

ผมได้ข่าวคนที่เจ้านายต้องการ หา แล้วครับ

พาชอน ที่ไหน

โซมุน หัวหินครับนาย

พาชอน เตรียมเครื่องบิน เอาลูกน้องไปสั้ก 30 คนคงพอ แค่ดูลาดเลา ขอซึมซับ ความเจ็บปวด อีกซักนิด เผื่อจะ ได้ จิตนาการ การลงโทษแบบใหม่ๆ

โซมุน ครับ เจ้านาย คิดในใจต่อ ครับเจ้านายที่รัก

หัวหิน  บนดาดฟ้าเรือ สำราญ ลำหนึ่ง พาชอนถือกล้องส่องทางไกล อยู่ ในเลนส์ของกล้อง เจอภาพ 1หญิง 1ชาย กำลัง ควงแขน เดินเล่นอย่างสนิทสนม พาชอนกำหมัดแน่น ได้ยินแต่เสียงร่ำร้องในใจ วันไหนนายมาอยู่ในกำมือ ชั้น  นายคงต้อง อ้อนวอน หน่อยนะ แล้วจู่ไภาพ นึงก็ ย้อนเข้ามา

พาชอนอย่าทิ้ง ชั้นไปชั้นทำอะไร ผิด อย่าไปเลยนะ ขอร้อง ผมนั่ง กอดขา เขาไว้ มองเขาทั้งน้ำตา เขาไม่มองหน้าผม เขา ยกขา ออกจากตัวผม และบอกผมเบาๆว่า เราไม่รักนายแล้ว เรารักผู้หญิงคนนั้น นายปล่อยเราไปเถอะนะเราต้องการใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา

เมือภาพความหลัง ผ่านไป พาชอน ยิ้มเย็น แล้วนายจะรู้ ว่าคนอย่างเราที่เคยทนุถนอมนายนั้นทำอะไรได้ บ้าง

โซมุนเมื่อเห็นเจ้านาย ยิ้ม อย่างนั้นได้แต่ คิดในในอยากให้เจ้านายทั้งรักและทั้งแค้นตัวเองบ้าง             แต่โซมุนรู้ดีแก่ใจว่าเป็นไปไม่ได้     เพราะถ้าเจ้านายรักเขามากเขาคงไม่กลายเป็นเพียงสินค้าชิ้นนึง

ถึงบางครั้งจะรู้สึกดีก็เถอะ

พาชอน โซมุน ของที่สั่งได้แล้ว ใช่ไหม

โซมุน ได้แล้วครับนาย นายจะทำจริง หรือครับ

พาชอน คนอย่างฉันเคยกลับคำเหรอ ผู้หญิงคนนั้นว่ายังไงบ้าง

โซมุน เธอบอกว่าเธอจะจัดการให้ครับ นายแค่ รอรับตัวอย่างเดียว

พาชอน ดี แต่ในสมอง มีแต่ภาพ ขณะทำกิจกรรม ทรมาน จุนอยู่เต็มไปหมด

จุน

วันนี้แล้วสินะที่ผม จะหนีจากเขาได้ ตลอดไป วันนี้เป็น งานแต่งของ ผมกับเธอ ที่ผมไปหลอกลวง ความรัก จากเธอมา แต่ก็นะ ผมก็ให้เงินเธอด้วย คงไม่เสียเปรียบ กันเท่าไหร่  พาชอน นายเกลียด ฉันเถอะลืมฉันไปเลยเถอะ ฉันรักนาย แต่เราอยู่ด้วยกันไม่ได้นายมีความลับกับฉันเกินไป ทุกครั้งที่หายไป ได้แต่คำตอบเดิมๆ แผลเดิมๆที่ได้เห็น คำก็ตอบมา แบบเดิมๆง่ายๆ อย่ายุ่ง แล้วทำเป็นลืมไป

มิโอะ จุนจัง ทำอะไรอยู่เหรอ

จุน ผมคิดถึง คุณ(สามี) อยู่

มิโอะ ยิ้มและยื่น น้ำเปล่า ให้จุน

จุน คุณมาหาผมก่อนได้เวลาไม่ดีเลยนะที่รัก มันผิด ธรรมเนียม ก่อนจะยกน้ำขึ้นดื่ม

มิโอะ คุณ จะไม่ได้แต่งกับฉันหรอกค่ะที่รัก คุณจะต้องไปอยู่กับคนที่เอ็นดู และรักคุณ ปานจะกลืนกินเลยนะคะ

จุน สายตาผมเริ่มจะพร่ามัว จุนถาม มิโอะ คุนเอาอะไร ให้ผมกิน

มิโอะ หลับเถอะนะคะ ที่รัก ตื่นมา มิโอะคนนี้ก็ จะได้สบายไปอีกหลายปีเลยค่ะ ส่วนคุณเหรอ ค่ะ มิโอะขอให้คุณโชคดี ฮ่าๆๆๆ โง่จริงๆ

จุน มิโอะ ผม.....

หลังจากจุนหมดสติไป  ก็มีผู้ชายคนนึง ก้าวเข้ามาในห้อง อุ้มจุนขึ้น กระซิบกับ จุน บอกจุนว่า ที่รักผม มารับคุณ แล้วนะครับ ก่อน จะจูบปาก

ที่เซฟเฮาส์ของพาชอน

จุนนอนอยู่ บนเตียง มือและขา โดน มัด ติดเตียง มีพาชอน นั่งเอนอยู่ข้างๆ มือข้างนึง ไล้อยู่ตรงหน้าเสี้ยวหน้าข้างนึงของ จุน

จุน ส่งเสียงคราง อืมมม ขนตาเริ่มกระพริบ พร้อม ความรู้สึกไม่สบายตัวเข้าจู่โจม เพราะแขนและขา ขยับไม่ได้  จนต้องลิมตากว้างหันมองขาและหันมามองแขน ก่อนจะเหลียว มอง รอบห้อง จนเจอ ใคร บางคนที่คุ้น ตา จุนมองหน้าพาชอน ที่เอนหลังอยุ่บนเตียงเดียว กัน จนไม่ละสายตา

พาชอน ไง ไม่ทักทายกันหน่อยเหรอ ฮึ

จุนถามพาชอน  พาชอนนายจับ ชั้นมาทำไมน้ำเสียงที่เข้มจัดบ่งบอกความโกรธ ได้เป็นอย่างดี

พาชอน

แหม คนรักกัน ก็ต้องกลับมาหากันบ้าง

จุน เสียงสั่น แต่ แต่ ..ร..เรา ตกลงเป็นเพื่อนกันแล้วนี่

พาชอน มันก็ใช่แต่ชั้นยังพูดไม่หมดนะตอนนั้น เพื่อนน่ะใช่แต่ลืมเติมคำว่า ร่วมเตียงไปด้วย ได้ยินชัดรึยัง

จุน พาชอน บายปล่อยชั้นไปหา มิโอะ เถอะนะ วันนี้งานแต่งชั้นนะ สงสารชั้นกับมิโอะเถอะ

พาชอน นายคิดว่าชั้นจะปล่อยนายไปเหรอ จุนที่รัก นายรู้ไหม ชั้นใช้เงินเท่าไหร่ ถึงทำให้ ยัย ฮายีน่า ตัวนั้นปล่อยนายมาได้ ก็ ไม่น้อยนัก 40-50 ล้านเอง เป็นไงที่รักค่าตัวนาย ถูกไปไหมนะ

จุน หน้าถอดสี ก่อน ค่อยหลับตาลง ไม่อยากทนเห็นหน้าพาชอน อีกต่อไปแล้ว ก่อนจะพูดเสียงสั่น ตามใจนายเถอะ

พาชอน  ลองนายคิดตุกติก นายรอรับรูปยัยฮายีน่า ตอนโดน พาไปรุมโทรมได้เลย ระดับฉัน ไม่ต้องห่วง ยัย นั่นได้ขึ้น สววรค์จนตายไปเลยล่ะ ฮ่าๆๆๆๆ

จุน กำหมัดแน่น นี่สินะที่นายต้องการ จุนพูด

พาชอน  แน่นอน  โซมุน เข้ามา เอาสัญญา มาด้วย

โซมุน มองภาพตรงหน้าด้วยความเจ็บใจ ก่อนจะรีบเปลี่ยน สีหน้า ครับนาย นี่ครับ

พาชอน จุน เซ็นซะ อ่านด้วยนะ เดี่ยวจะเสียเปรียบ

จุน แค่นเสียง ฮึ ชั้นยังจะมีอะไร จะเสียงั้นเหรอ

พาชอน ก้มไปที่ปากของ จุน พูดชิดปากจุนว่า ตัวนายไงล่ะ

จุนหลังจากที่โดนแก้เชือก ก็เซ็น สัญญาโดย ดี เพราะ เขาก็ไม่อยากจากไปเหมือนกัน แต่จะให้พูดไปเหรอ ฝันไปเถอะ