บทนำ
สายลมเอื้อยพัดโชยโลมลู่ยอดหญ้า แสงสีทองอ่อนสาดส่องผ่านม่านสีขาวโปร่ง กลิ่นกาแฟหอมกรุ่นชวนลิ้มลองระเหยไอออกมาจากแก้วใบเล็ก มือเรียวเล็กที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นยกแก้วกาแฟขึ้นมาจิบเล็กน้อย
“
อื้มมมม รสมันนุ่ม
”
เธอหลับตาพริ้มพร้อมกับเอ่ยออกมา และพูดต่อ
“
เรื่องที่ให้ทำไปถึงไหนแล้ว ไอ้เบิ้ม
”
เธอวางแก้วกาแฟลงบนจานรองแล้วเอนกายพิงพนักเก้าอี้พลางถามลูกน้อยคนสนิท
“
เมื่อกี๊ไอ้จินมันโทรมารายงานว่า อีกสิบนาทีจะมาถึงครับเฮีย
”
“
อืม ทำงานเร็วดี บอกเตี่ยว่าฉันจะไปถึงอีกครึ่งชั่วโมง
”
“
ครับเฮีย
”
เบิ้มตอบรับคำสั่งของเจ้านายจบก็จัดการต่อสายถึงลูกน้องของ
‘
เตี่ย
’
ที่เคารพรักของเจ้านาย
ราวๆ เกือบสิบนาทีเสียงเบรกรถอย่างกระทันหันดังขึ้นหน้าบ้านหลังงามที่เป็นยิ่งกว่าบ้าน
เอี๊ยด
!!
ชายชุดดำใส่สูทผูกไทสองคนกึ่งลากกึ่งจูงผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาเอาการอยู่ในชุดผ้ากันเปื้อน เขาถูกปิดปากด้วยผ้าสีขาวมัดปมไว้ที่ท้ายทอย แขนทั้งสองข้างถูกจับไพล่หลัง เขายกขาเตะกลางอากาศประกาศการคัดค้าน แต่จนแล้วจนรอดเขาก็ทำได้เพียงดิ้นทุลักทุเลจนถึงจุดหมายปลายทาง
“
สำเนาถูกต้องมั้ยครับเฮีย
”
เบิ้มกดไหล่ชายเคราะห์ร้ายให้นั่งคุกเข่าลงต่อหน้าผู้เป็นนายพร้อมกับถามเพื่อตรวจสอบความถูกต้อง
“
ชัดเจน
!!
ใช่เลย เอาไปเปลี่ยนชุด ฉันจะรออยู่ในรถ อีกห้านาทีพาเขาไปที่รถ ไปได้
”
จบการบัญชาลูกน้อง
‘
มาเรีย
’
ก็เดินออกจากบ้านหลังโตเข้าไปนั่งรอที่รถหรูหลายล้านบาท และเพียงครู่ ชายในชุดผ้ากันเปื้อนก็เปลี่ยนเป็นชุดสูทสุดหรูหราอลังการ
------------------------------------
บ้านอาเตี่ย อดีตมาเฟีย ปัจจุบันขายถั่ว
คฤหาสน์หรูสิบชั้นจะว่าคล้ายคอนโดก็ไม่ปาน ทางเข้าจากหน้าประตูบ้านห่างกับตัวบ้านมากพอสมควร บริเวณรอบบ้านกว้างขวางจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องมีรถกอล์ฟในการเดินทางจากหน้าบ้านเพื่อไปหลังบ้าน และลูกน้องกว่าร้อยชีวิตที่คุ้มกันหนาแน่นอยู่ทุกซอกทุกมุม ไม่เว้นแม้แต่ทางเข้าห้องน้ำ
“
นายครับ คุณหนูมาแล้วครับ
”
ลูกน้องคนสนิทของ
‘
เตี่ย
’
วิ่งมารายงาน
“
ให้เข้ามาเร็วๆ เลย อั๊วรอนานแล้ว
”
ยังไม่ทันที่ลูกน้องจะได้ออกไปเชื้อเชิญลูกสาวแสนรักเพียงหนึ่งเดียวของเจ้านาย เธอก็เดินเข้ามาพร้อมกับชายหนุ่มที่เคยอยู่ในชุดผ้ากันเปื้อนเปรอะคราบครีมเค้ก
“
ไงเตี่ย
”
“
ไหนผัวลื้อ
”
เสียงห้วนๆ เอ่ยถามอย่างไม่มีพิธีรีตรอง
“
โธ่เตี่ย รีบไปมั้ย
”
ถึงเธอจะบอกว่ารีบเกินไป แต่กลับกระชากชายหนุ่มที่มีสีหน้าโกรธและหงุดหงิดออกมาจากด้านหลังของเธอ
“
หืมมมม ไอ้จืดเนี่ยนะ
”
“
ใช่ คนนี้แหละเตี่ย ผัวในอนาคตของหนู
”
“
ลื้อแน่ใจนะอาหมวย
”
“
แน่ใจ ทำไมอะเตี่ย ออกจะ
”
มาเรียใช้สายตาเพ่งพิจารณาว่าที่เจ้าบ่าวของเธออีกครั้งตั้งแต่เท้าจรดใบหน้าก่อนจะเอ่ย
“
หล่อเหลา เข้มนิดๆ ดูแววตาอ่อนโยนนั่น กับร่างกายเพียวบางนิดหน่อยพอจะเซ็กซี่ ใบหน้าก็งาม อืม แบบนี้แหละเหมาะที่สุดแล้วเตี่ย
”
“
เฮอะ
!
แบบนี้เหรอที่ลื้อเลือกมาทำพันธุ์ มันจะไปมีน้ำยาอะไรอาหมวย
”
จากที่เงียบมานาน วาเลนไทน์ก็ขอเอ่ยอะไรบ้าง
“
เอ่อ ขอโทษนะครับ เรื่องมีน้ำยาไม่มีน้ำยานี่ผมไม่รู้ว่าหมายถึงอะไร แต่ขอเรียนให้คุณเตี่ยทราบนะครับว่าลูกสาวผมแปดขวบแล้ว
”
“
อื้อหือ ออกตัวแรง นี่ผัวอาหมวย ลื้อฟังอั๊วให้ดีๆ นะ
”
“
เดี๋ยวครับ ผมไม่ใช่ผัว เออ
”
เขาชี้ไปที่มาเรีย
“
ผู้ชาย เอ้ย ผู้หญิงคนเนี่ย
”
เขายังสับสนเรื่องเพศของเธอระหว่าง หญิง หรือ ชาย เพราะร่างกายที่แน่นหนักแต่ยังคงเพรียวบางเหมือนหญิงสาว กับหน้าตาที่งามงดแต่ปราศจากเครื่องหน้า กางเกงขายาวกับเสื้อสูทสีดำ ผมงามขลับดำสนิทที่ถูกรวบไว้ด้านหลัง และการพูดจาที่ไม่มีความสุภาพกับเขาเลยสักครั้ง
“
ผมไม่รู้ว่าพวกคุณกำลังทำอะไรกันอยู่นะแต่ อื้อ
”
มาเรียใช้มือปิดปากเข้าไว้แน่น
“
ไม่มีอะไรหรอกเตี่ย ผัวหนูยังไม่ชิน
”
มาเรียกระดิกนิ้วเรียกลูกน้องแล้วพูด
“
เอารูปนั้นย้ำสถานะให้ผัวฉันดูหน่อยสิ
”
เพียงรูปภาพเดียวก็ทำให้เขาอ่อนลงทันที
“
ครับ ผมเป็น
…”
“
ผัว
”
มาเรียย้ำอีกครั้ง
“
ครับ นั่นแหละ
”
“
จะยังไงก็ช่าง ไอ้ตี๋ ฟังอั๊ว
”
“
เดี๋ยวเตี่ย ก่อนจะพูดอะไรออกมา หนูขอพูดอะไรหน่อย เตี่ยให้หนูหาผัวมา หนูก็หามาแล้ว อยากให้มีทายาทสืบสกุลหนูก็มีให้ แปดขวบแล้วด้วย ถ้าเตี่ยผิดสัญญา รู้นะว่าข้อตกลงเราเป็นโมฆะ
”
“
เออ
!
รู้น่า แต่ อาหมวย ลื้อลืมอะไรไปรึเปล่า ทายาทสืบสกุลต้องไม่ใช่สายเลือดของคนอื่น ต้องเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของลื้อกับผู้ชายที่มีน้ำยา ภายในห้าเดือนนี้ ถ้าไอ้ตี๋ผัวลื้อไม่มีน้ำยาทำให้ลื้อท้องได้ ลื้อต้องแต่งงานกับคนที่อั๊วหามาให้
”
“
อะไรนะ
!! /
อะไรนะ
!!”
ทั้งคู่เอ่ยออกมาด้วยความไม่เชื่อหูตัวเอง
“
เตี่ย นั่นมันไม่ได้อยู่ในข้อตกลงที่เราคุยกัน
”
“
เหรอออ แต่อั๊วพูดแล้วไม่คืนคำ ภายในห้าเดือน ถ้าไอ้ตี๋ทำลื้อท้องไม่ได้ ทุกอย่างถือเป็นโมฆะ
”
“
เฮียครับ งานนี้คงต้องปล้ำแล้วล่ะครับเฮีย
”
“
หุบปากไปเลยไอ้เบิ้ม
!!”
หาผัวมาปล้ำ
!!
ชีวิตกูเหรอวะเนี่ย มาเรียคิด
เรื่องบ้าอะไรวะ เรากำลังจะโดนยัยผู้หญิงผิดเพศ จับมาปล้ำทำลูก
!!
บ้าไปแล้ว วาเลนไทน์คิด
ขอโทษครับ เมียผมเป็นมาเฟีย
*************************
พ่อหนุ่มเบเกอร์รี่ กับ เจ้าแม่มาเฟีย
เรื่องนี้เป็นภาคต่อของ สวาทรักคุณเลขานะคะ เป็นเรื่องราวของพระรองค่ะ
ฝากโหน่ยยยยยนะคะ ดี ไม่ดี ยังไงก็ติชมได้เน้อ จะนำไปแก้ไข ปรับปรุงค่ะ ถึงจะต้องปรับปรุงอีกเยอะก็เถอะ แต่ไรท์จะพยายามค่ะ
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ
กดโหวต กดถูกใจ เป็นกำลังใจให้ไรท์หน่อยเน้อ
Guest
