“
ชื่ออะไรคะ?
”
“
น้ำทิพย์ จงรัชตะวิบูลย์
”
“
มาสมัครงานที่นี่เพราะอะไรคะ?
”
“
บริษัทที่โด่งดังระดับประเทศ ใครบ้างล่ะคะ ที่ไม่ต้องการจะเข้ามาทำงาน
”
“
อา... ฉันว่าคุณตอบไม่ค่อยตรงคำถามนะคะ
”
“
ต้องการให้ดิฉันตอบแบบไหนล่ะคะ เพราะบริษัทคุณโด่งดัง การก็แข่งขันสูง ก็ไม่เสียหาย ถ้าฉันจะมาลองสมัครงานที่นี้
”
....................................................................................................
“
นี่มันเด็กอะไรเนี่ย ก้าวร้าวซะไม่มี
”
ลูกเกดเมทินีหัวหน้าบริษัทสถบด้วยทำเสียงที่หงุดหงิดหลังจากที่ได้ฟังการให้สัมภาษณ์ผ่านทางคลิปเสียงที่คุณเลขากวางได้แอบอัดไว้ขณะสัมภาษณ์
“
พี่ลูกเกดว่ายังไงคะ
”
“
ใจพี่ พี่อยากให้เขาเข้ามาทำงานใจจะขาด ผลงานของเขาดีมาก น้ำทิพย์ เป็นดีไซน์เนอร์ที่ไปได้ไกล แต่คำพูดคำจาของเขาทำให้พี่คิดว่า เขายังไม่เหมาะกับบริษัท อันดับ 1 ในเมืองไทย
คริส กับ พลอย ว่ายังไง
“
“
ขอบายค่ะพี่เกด พลอยไม่ชอบคนก้าวร้าว
“
เฌอมาลย์มองโปรไฟล์ของน้ำทิพย์แล้วส่ายหน้าเบาๆ ให้รับรู้ถึงความคิดที่ไม่เห็นด้วย หาก เด็กคนนี้จะเข้ามาทำงานในบริษัท
“
คริส ขอค่ะ
“
เสียงแหบมีสเน่ห์กล่าวขึ้นมาทันใด
“
พี่คริสแน่ใจหรอคะ?
”
เลขาของคุณลูกเกดถามซ้ำ เพื่อย้ำในสิ่งที่คริสต้องการจะบอก
“
คริสแน่ใจค่ะ เด็กคนนี้ คริสจะจัดการเอง
”
เสียงแหบมุ่งมั่นกล่าวตอบพร้อมมองตรงไปทาง บอสใหญ่ ให้อนุมัติสิ่งที่พูดไป
“
ในเมื่อคริสบอกแล้ว ก็ช่วยไม่ได้ ตอนนี้น้ำทิพย์จะเป็นแค่เด็กฝึกหัดที่คริสต้องดูแล น้ำทิพย์เป็นเด็กของคริสแล้ว คริสต้องสอนเขาในเวลา 1 เดือน แล้วหลังจากนั้น พี่จะทดสอบเขา ถ้าผ่านคือ เขาจะได้เข้ามาทำงานที่นี้ แต่ถ้าไม่
she’s out“
ศิรินพยักหน้ารับเพื่อเป็นการรับรู้ เฌอมาลย์ได้แต่มองด้วยความคิดที่ไม่เห็นด้วยอยู่ลึกๆ แต่ไม่สามารถพูดอะไรได้
“
สรุป คุณน้ำทิพย์ได้เข้ามาแล้วใช้มั้ยคะ? งั้นกวางติดต่อกลับไปหาเขาเลยนะคะ
”
“
จ้ะกวาง แล้วบอกเขาด้วยนะ ว่าเริ่มฝึกงานพรุ่งนี้ ห้ามสาย ห้ามขาด
”
หัวหน้าบริษัทย้ำเลขาสาว
“
พลอยไม่เห็นด้วยนะคะ แต่ยังไงก็แล้วแต่ทุกคนค่ะ
”
สายตาและน้ำเสียงของเฌอมาลย์ทำให้รับรู้ได้ถึงความจริงจังและมั่นใจในสิ่งตนคิด
“
ดูๆไปก่อนล่ะกันพลอย ยังไงเราก็ยังเอาเขาออกได้อยู่ดี
”
เมทินีพูดเกลี้ยกล่อมเลขาหัวหน้าฝ่ายออกแบบพร้อมอมยิ้มเล็กๆ เหมือนเธอรู้ว่า ยังไง
หัวหน้าฝ่ายออกแบบของเธอ
ก็ต้องดูแลน้ำทิพย์ได้อย่างแน่นอน
Cris’s part
จริงๆคริสไม่คิดว่า น้ำทิพย์ จะดูแลยากนะจากที่เคยไปถามไถ่พี่เต้มา แล้วงานของน้ำทิพย์ก็อยู่ในระดับดีมาก ถ้าจะปล่อยเด็กที่มีคุณภาพแบบนี้ไป คงจะไม่แฟร์กับเขาสักเท่าไหร่ แต่ท่าทางพลอยดูไม่ค่อยชอบเขาเลยนะ ครั้งแรกที่กวางส่งโปรไฟล์มาให้ดู ก็เหมือนจะช็อคพอสมควรเลย ตอนนี้ทุกคนก็ทยอยออกจากห้องประชุมกันแล้ว
“
คริสคิดอะไรอยู่?
”
เสียงหวานดังขึ้นจากข้างหลัง
….
ฉันว่าแล้วเชียวว่าพลอยด้วยไม่เห็นด้วยง่ายๆ
“
พลอย น้ำทิพย์เขาเป็นคนเก่ง ถ้าเราให้เขาออกโดยที่ไม่ให้เขาได้ลองอะไรเลย มันจะแฟร์กับเขามั้ย?
”
“
แต่ว่า.........
”
“
ไม่เป็นไรหรอกพลอย คริสจัดการเด็กคนนี้ได้
”
ฉันยิ้มบางเพื่อลดความกังวลของคนตรงหน้า
“
งั้นพลอยกลับแล้วนะ ให้ไปส่งมั้ย
”
“
ไม่เป็นไร วันนี้คริสเอารถมา กลับดีๆนะ
”
ฉันเดินออกจากห้องทำงานแล้วตรงไปที่รถก่อนจะตรงกลับคอนโด
เมื่อถึงคอนโดฉันรีบอาบน้ำ แล้วตรงไปที่เตียงด้วยความอ่อนล้าจากการทำงาน เอนตัวลงนอนก่อนทุกอย่างจะค่อยๆมืดสนิท....
‘
หวังว่าพรุ่งนี้จะเป็นวันที่ดีอีกวันนะ
’
----------------------------------------------------------------------------
กริ๊ง กริ๊ง กรี๊ง กริ๊ง
เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นเป็นเวลา หกโมงครึ่ง ฉันมักจะตื่นก่อนเวลาทำงานชั่วโมงครึ่ง ฉันมักจะไปถึงที่ออฟฟิศเป็นคนแรกรองจากยาม เพราะว่า แม่เคยสอนไว้ว่า
‘
รอเขา ดีกว่าให้เขารอ
’
ซึ่งฉันก็จำมาจนถึงทุกวันนี้ การเริ่มงานวันแรกของ น้ำทิพย์ หวังว่าเขาจะไม่มาสายนะ
ไม่รอช้า ฉันรีบน้ำอาบแต่งตัว เพราะหากออกหลังจากเวลาเจ็ดโมงกว่าๆ รถจะเริ่มเยอะ และติดเอามาก ฉันชอบใช้สบู่กลิ่นน้ำผึ้ง มันให้กลิ่นที่หวานหอม หลังจากอาบน้ำเสร็จก็ดิ่งไปที่ออฟฟิศอย่างเร่งรีบ ซึ่งฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะรีบไปทำไม ....
“
ถึงออฟฟิศสักที
”
ฉันลงจากรถแล้วไปแตะบัตรเข้าทำงาน ก่อนจะเข้าไปในห้องทำงานของตน
“
เธอ.....
”
ฉันตกใจกับผู้หญิงข้างหน้าจนต้องอุทานออกมา
“
สวัสดีค่ะ
น้ำทิพย์
จงรัชตะวิบูลย์
หรือว่าจะเรียก
บี
ก็ได้
”
“
สวัสดีค่ะบี.... เอ่อ นี่มันพึ่ง เจ็ดโมงสิบนาที ยังไม่ถึงเวลาเริ่มทำงานเลยนะคะ
”
ฉันค่อนข้างงุนงงกับการที่บีมาเช้า เพราะตั้งแต่ทำงานที่นี้มา ไม่เคยมีใครมาเช้าได้ขนาดนี้ในการทำงานวันแรก ขนาดฉัน ยังเกือบสายเลย
“
ไม่มีใครอยากจะสายในวันแรกที่ต้องทำงานหรอกนะคะคุณ
….”
“
คริสค่ะ ขอโทษนะคะที่ไม่ได้พูดชื่อตัวเองเมื่อกี้
”
“
อ้อ คุณนี่เอง คุณกวางบอกว่า คุณเป็นคนรับฉันเข้ามา?
”
“
อ้อ ใช่ค่ะ
”
น้ำทิพย์ดูเป็นคนที่จริงจังกับงานพอสมควรเลยนะ ไม่เห็นเหมือนตอนที่ให้สัมภาษณ์เลย
“
ขอบคุณนะคะ
”
บียิ้มโดยไม่มองฉัน
“
อื้ม ไม่เป็นไรหรอก
”
“
เดี๋ยวบีเลี้ยงข้าวคริสเองนะ เรื่องที่คริสช่วยไว้
”
“
แต่ว่าคริสเต็มใจที่จะช่วย... ไม่ได้หวังอะไรอยู่แล้วนะคะ
”
“
มื้อเดียว หลังเลิกงาน
”
“
ตกลงนะคะ
”
บีเลิกคิ้วมองฉัน
“
วันนี้?
”
ฉันถามซ้ำด้วยความงุนงง
“
ใช่
”
---------------------------------------------------------------------
เอื้ออออ จบแล้วตอนที่หนึ่งง มีความสุข 555555555555
คือฟิคเก่าอยู่ดีๆก็บิน เสียใจ
;----;
จริงเรื่องนี้ตอนแรกๆพี่บีจะดูสุภาพนะคะ แต่พอสนิท เดี๋ยวรู้เลย
ทั้งความ
s
ความ กวนทีน มาแน่นอน 5555555555555
ฝากเม้นต์ด้วยนะคะ ให้กำลังใจไรท์หน่อย
;w;
จุ๊บๆ รักทุกคล
Guest
