ของขวัญ

…..

ณ งาน

seventeen

วันนี้ผมมีเดินแบบกับเงิน  ออกัส และน้องชายสุดที่รักกัปตันนั้นเองครับ แต่ว่าวันนี้ผมมาสายครับเพราะว่าติดเรียน เลยไม่ได้มาซ้อมบล็อกกิ้งครับ แต่ว่าเงิน ออกัสและกัปตันมาถึงตั้งนาน

แล้วครับ และตอนนี้กำลังซ้อมบล็อกกิ้งกันอยู่ ผมมาสายมากครับวันนี้พี่ทีมงานเลยบอกรายละเอียดคร่าวๆให้ผมฟัง    และให้ผม

ไปจัดการแต่งหน้า ทำผม ก่อนเลยครับ พอมาถึงห้องแต่งตัวก็รีบไปหาพี่ช่างแต่งหน้า  ทำผมเลย  เพราะว่ามาสายมาก   ในขณะที่ผมกำลังนั่งให้พวกพี่ๆ ช่างแต่งหน้า ทำผมอยู่ ก็มีเสียงของใครคนใดคนหนึ่งเรียกผม

กต

:

พี่ไวท์มาสายจังเลยนะวันนี้  มัวแต่แอบคุยกับสาวๆ

อยู่อ่ะดิ

วว

:

อย่ามั่วได้ป่ะ พอดีพี่ติดเรียน อาจารย์ปล่อยช้าต่างหาก

เลยมาสายอ่ะ

กต

:

พี่ไวท์

วว

:

อาราย

กต

:

พี่ไวท์ รู้ไหม วันนี้ผมเหงามากอ่ะ ตอนที่พี่ไวท์ยังไม่มา

วว

:

ทำไมอ่ะ

กต

:

ก็พี่เงินกับพี่ออกัส เขาสวีทกันมากเลยอ่ะ เหมือนเขาอยู่

กันสองคนเลย ทั้งๆ ที่ผมก็นั่งอยู่ด้วย

(

เงินเดินมาพอดีเลยครับ

)

:

อารายกัปตัน แค่นี้ทำมาฟ้องเฮียไวท์นะ

กต

:

ก็มันจริงอ่ะ นั่งจู๋จี๋  สวีทวิดวิ้วกัน ทำเอาผมกลายเป็น

คนนอกไปในทันที

:

ต้องโทษเฮียไวท์ดิ   อยากมาช้า

อก

:

ก็นี่ไง ตอนนี้เฮียไวท์มาแล้วก็สวีทได้ตามสบายเลย

พี่สองคนจะไม่ขัดจังหวะ

วว

:

เฮ้ย

!!

พวกมึงพูดอะไรเกรงใจพี่ช่างแต่งหน้า ทำผมเขา

หน่อยดิว่ะ

ช่างแต่งหน้า ทำผม

:

ไม่เป็นไร พูดกันตามสบายเลย พี่ชอบ อิอิ

อก

:

เฮีย  งั้นผมขอตัวไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ

วว

:

เออ

:

เฮ้ย

!!

กัสรอเราด้วยดิ

กต

:

แหม่

.

.........พี่เงินไม่ค่อยเท่าไหร่เลยนะ แค่พี่กัสขอตัวไป

เปลี่ยนชุดแค่เนี่ยต้องตามไปคุมด้วยหรอครับ

:

น้อยๆ หน่อยนะกัปตัน เราก็ใช่เล่นซะที่ไหนอ่ะ  ดูดิแค่

เฮียไวท์มาแต่งหน้า ทำผม ยังต้องมายืนคุมเลย

กต

:

มั่วใครยืนคุม ก็แค่ยืนเฉยๆ เหอะ

:

เออ ตามใจ เบื่อพวกปากแข็ง ก้นนิ่ม

ผมนั่งฟังบทสนทนาของทั้งคู่ แบบเงียบไม่ได้แสดงความคิดเห็น

อะไรเลย จนตอนนี้ผมแต่งหน้า ทำผมเสร็จแล้ว เหลือไปเปลี่ยน

ชุดอย่างเดียวครับ

กต

:

ผมก็กำลังจะไปเปลี่ยนชุดอยู่นี่ไง ก็รอพี่ไวท์อยู่ พี่ไวท์

บอกให้ผมรอเป็นเพื่อนต่างหาก เนอะ พี่ไวท์เนอะ

(

ตอนไหนว่ะ

)

วว

:

หรอ

กต

:

อ้าว

!!!

(

มันหันหน้าไปทางอื่นแล้วครับ

)

พี่ตั้ว สวัสดีครับ

ตั้ว

:

อ้าว กัปตัน สวัสดีครับ  พี่ไวท์สวัสดีครับ

วว

:

อืม หวัดดี

กต

:

พี่ตั้วสบายดีไหม เป็นไงบ้าง

!@#$^&^%$$*()_+(*&^%

วว

:

เออ  พี่ครับเสร็จแล้วใช่ไหมครับ

ช่างแต่งหน้า ทำผม

:

เสร็จแล้วจ้า

วว

:

งั้นผมไปเปลี่ยนชุดก่อนนะครับ  ขอบคุณมากครับ

สารพัดที่เจ้าเด็กหัวเหม่งจะพูด ผมเห็นเขามีความสุขในการคุย

กันเลยขอตัวออกมาจากตรงนั้นครับ เพื่อไปเปลี่ยนชุด ก็เห็นชอบคุยกับตั้วก็เลยปล่อยให้คุยกันอย่างสนุกปากกันไปเลยครับ

(

แต่ผมไม่ได้คิดอะไรจริ๊งๆ นะครับ  เสียงสูงทำไมไวท์

)

วว

:

เงิน วันนี้มึงไปฟิตติ้งชุดงานเดินแบบพรุ่งนี้กับใครอ่ะ

แล้วไปยังไง

:

อ้าวเฮียก็ไปกับเฮียไง ถามแปลก ขอติดรถไปด้วยได้ป่ะ

หรือสงวนสิทธิ์ให้ กต นั่ง

1

กต คนเดียวคร๊าบบบบ

วว

:

ได้ดิ เรื่องแค่เนี่ย แต่ว่าเมื่อกี้ถามดีๆ เสือกกวนตีนอีกนะ

:

ขอโทษก๊าบ

....

เฮีย

อก

:

จะไปไหนกันหรอ ไปด้วยดิ

:

พอดีหลังเสร็จงานนี้เรากับเฮียไวท์ต้องไปฟิตติ้งชุดงาน

เดินแบบวันพรุ่งนี้ด้วยกัน  กัสจะไปกับเราป่ะล่ะ

อก

:

ไม่เอาดีกว่า ไม่อยากไปเกะกะ

:

ไม่เลย สำหรับกัสอ่ะ

วว

:

แหวะ

!!

จะอ้วกว่ะเงิน หวานกันจังเลยนะ

:

อิจฉาอ่ะดิ แล้วเด็กเฮียไปไหนแล้วอ่ะ ถึงมาแซวคนอื่น

เขาเนี่ย

วว

:

ไม่รู้ว่ะ สงสัยคุยกับตั้วอยู่มั้ง ช่างเหอะ

อก

:

งอนกันชัวร์อย่างนี้อ่ะ  เฮียก็เข้าใจกัปตันมันหน่อย

มันอัชยาศัยดี คุยเก่ง ก็เลยเข้ากับคนง่าย อย่างอนมันเลย

วว

:

ไม่ได้งอนโว้ย เลิกพูดดีกว่าว่ะ

อก

:

แต่

.......(

ออกัสกำลังจะพูดแต่ไอ้เงินพูดแทรกขึ้นมาก่อน

)

:

โอเคครับเฮีย  เลิกพูดปล่อยกัปตันมันเถอะเนอะ มัน

อยากไปคุยกับใครก็เรื่องของมัน อยากอ่อยใครก็ปล่อยมันไป

อยากไปไหนกับใครก็ให้มันไป

ไม่ต้องไป

ยุ่งกับมัน

เนอะ

วว

:

เออ

:

เฮีย

วว

:

อารายยยยย

:

เฮียไวท์ กัปตันมันไปไหนแล้วไม่รู้อ่ะ เมื่อกี้ก็ไม่เห็น

หายไปไหนไม่รู้ นานแล้วนะ ผมสงเกตุตั้งนานแหละ โดนใครลากไปไหนแล้วมั้ง

วว

:

เฮ้ย

!

จริงดิ ไปเงิน ไปตามหากัปตันกัน เร็วดิว่ะ

ป่านนี้แล้ว งานจะเริ่มแล้ว ไปไหนของมันว่ะ

:

เฮีย เฮีย เฮีย

วว

:

อาราย  จะเรียกทำไมนักหนาว่ะ ไม่เห็นหรอว่ายุ่งอยู่

:

ก็เมื่อกี้ผมได้ยินเหมือนมีคนบอกว่าจะไม่สนใจกัปตันไง

พอผมบอกน้องหายเท่านั้นแหละ ใจร้อนรีบตามหาเลยนะ

อก

:

ใช่ๆๆๆ  ผมเห็นด้วย

วว

:

ไอ้เงิน เดี๋ยวมึงโดน นี่มึงหรอกกูใช่ไหม กัสก็เหมือนกัน

เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลยนะ

:

ไม่ได้หรอกเฮีย คู่ผมรักกันดี ไม่เหมือนคู่เฮียหรอก

ชอบงอนกันจัง สุดท้ายก็ต้องง้อเขาอยู่ดี

วว

:

ไอ้เชี่ยยยยยยยเงิน

ไอ้เงินมันวิ่งหนีไปแล้วครับ ลากไอ้กัสไปด้วย แต่ผมก็ไม่ได้จริงจังอะไรกับมันหรอกครับ  แค่แหย่   พวกมันเล่นเท่านั้นเอง  แต่ที่ไม่ล้อเล่นก็คือ ผมงอนกัปตันอยู่ครับ ก็มันช่างอ้อน ช่างอ่อย

เขาไปทั่ว หงุดหงิดครับ แต่ด้วยเวลาที่ใกล้เข้ามา งานก็กำลังจะเริ่ม ผมต้องทำตัวเองให้เป็นปกติก่อนครับ ไม่งั้นเดี๋ยวกัปตันคิด

มาก   จะไม่มีสมาธิเอาครับ เดี๋ยวค่อยหาวิธีแกล้งมันครับ

ทีมงาน

:

น้องๆ ทีม

LOVE SICK

พร้อมนะครับ เตรียม

สแตนบาย ได้เลยครับ

(

พี่ทีมงานเรียกพวกเราแล้วครับ ผมเห็น

ไอ้เงินและออกัสยืนใกล้กัน แถมมีให้กำลังใจกันด้วยอ่ะ   อิจฉา

นะเนี่ย

ตาร้อนเป็นประกายแล้วนะ)

กต

:

พี่ไวท์

วว

:

อาราย

(

งอนอยู่ครับ

)

กต

:

ผมตื่นเต้นอ่ะ คนก็เยอะ แถมยังมีดาราคนอื่นอีกตั้ง

มากมาย

วว

:

กัปตัน  พี่เป็นกำลังใจให้นะ ไม่ต้องกลัว พี่จะอยู่ข้างๆ

เราเอง

(

ตอนนี้ต้องให้กำลังใจก่อน

)

กต

:

ขอบคุณครับ พี่ไวท์

(

มันพูดพร้อมกับเอามือของมัน

มาจับมือของผม

)

วว

:

จับมือ

(

ไวท์

)

แล้วไปด้วยนะ

(

ผมพูดกับกัปตันครับ

มันพยักหน้ารับ พร้อมกระชับมือที่จับกันให้แน่นขึ้น

)

ตอนนี้ถึงเวลาเดินแบบแล้วครับ ออกัสเดินคนแรก เปิดงานก่อน

ครับ ตามด้วยไอ้เงิน  ผมและสุดท้ายกัปตันครับ ผมก็เดินแบบไปตามธรรมชาติ มีเล่นกับสาวๆ ที่เข้าประกวดด้วยครับ มันเป็น

ปกติของคนหล่ออย่างผมอ่ะครับ

(

อย่าเพิ่งหมั่นไส้ผมนะครับ

ผมล้อเล่นน่า

)

ตอนนี้ถึงตากัปตันออกมา เดินแล้วครับ มันก็เดิน

ปกติเหมือนผมเนี่ยครับ มีเล่นกับสาวๆ ผู้เข้าประกวดเหมือนกัน

แถมยังแบ๊วใส่เขาอีกนะ แต่มีผู้เข้าประกวดคนนึง  คนสุดท้ายมั้งครับ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้กัปตันแล้วพูดอะไรไม่รู้ครับ แต่รู้ว่าหน้า

ใกล้กันมากครับ เอาอีกแล้วนะไอ้กัป ไม่คิดจะเว้นว่างพักการอ่อยมั้งเลยหรือไงเนี่ย เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวคอยดู พอกัปตันเดินเสร็จคราวนี้ก็เดินเรียงไล่มาเลื่อย ๆ จนครบพวก

ผม

4

คน ตอนนี้ผมและกัปตันเดินมาด้านหน้าอีกรอบแล้วครับ

แล้วเงินกับออกัสก็เดินตามมาครับ  ผมเห็นยังนั้นจึงเดินเข้าไป

โอบไหล่ของเงินเอาไว้พร้อมกับกำลังจะปล่อยมือจากกัปตันที่

ตอนแรกเราจับกันไว้อยู่ครับ แต่ว่าเจ้าเด็กนั้นกับไม่ยอมปล่อยมือจากผม  ผมเลยแกล้งไม่สนใจทำเป็นโอบไหล่ กอดคอไอ้เงินอยู่

อย่างนั้นแหละครับ สมน้ำหน้ามัน ที่นี้เข้าใจพี่หรือยังว่าพี่รู้สึก

ยังไงเวลากัปตันเป็นแบบนี้อ่ะ บ่นครับ

หลังจากเดินแบบเสร็จ พวกผม

2

คน คือ ไวท์และกัปตัน ต้องไป

เปลี่ยนชุดเพื่อจะไปรับรางวัล รางวัลที่ผมและกัปตันได้มันมา

อย่างน่าปลื้มมากครับ ขอบคุณแฟนคลับทุกคนจริงๆ นะครับ ที่ทำให้ผมทั้ง

2

คน ได้มีจุดนี้ ได้มายืนอยู่ตรงนี้ ขอบคุณจริงๆครับ

ขอบคุณครับ

กต

:

พี่ไวท์ทำอะไรอ่ะ เมื่อกี้

วว

:

เดินแบบ

กต

:

ไม่ใช่ เดินแบบผมก็เห็นอยู่ เมื่อกี้ก่อนลงจากเวทีอ่ะ

วว

:

เออ

(

ทำท่าคิด แต่ผมรู้แล้วแหละว่ากัปตันหมายถึงอะไร

แต่ผมไม่บอกมันหรอก เรื่องแค่นี้พูดไม่ได้ก็ไม่ต้องพูด

)

ไม่ได้ทำ

อะไรเลยนะ ก็เดินแบบเสร็จก็เดินลงมาหลังเวทีเลย เอ่อ

!

มีเต้น

นิดหน่อยด้วย ทำไมอ่ะ

กต

:

อย่ามาฟอร์มหน่าพี่ไวท์

วว

:

เออ ถ้ากัปไม่มีอะไรกับพี่แล้วพี่ขอตัวนะ พี่จะไปเปลี่ยน

ชุดอ่ะ

(

หลังจากนั้นผมก็เดินออกมาเลยครับ เฮ่ย เรื่องแค่นี้พูด

ไม่ได้ก็ไม่ต้องพูด

)

กต

:

พี่ไวท์ พี่ไวท์ครับ เป็นอารายอ่ะ งอนผมหรอ

วว

:

เปล่านิ ไม่ได้เป็นอะไร

กต

:

งอนผมหรอ แล้วงอนเรื่องอะไรอ่ะ บอกหน่อยดิ

วว

:

กัปตัน ฟังนะ พี่

....

ไม่

....

ได้

....

งอน

(

ผมพูดช้าๆ เน้นๆ

แต่ละคำให้คนฟังได้ยินชัดเจน กัปตันถึงกับหน้าจ่อยเลยครับ

)

กต

:     (-_-)

วว

:

เรารีบไปเปลี่ยนชุดกันดีกว่า

กต

:

โอเคครับผม  เออ พี่ไวท์เสร็จงานแล้วไป

กินข้าวกัน

วว

:

เออ

......

เออ

.....

แต่

(

สงสัยกัปตันจะลืมว่าผมมีงานฟิตติ้ง

ชุดรออยู่ แต่จะให้ปฏิเสธไปเลยก็กลัวจะเสียใจ แถมน้องยังเป็นคนชวนอีกต่างหาก

)

ทีมงาน

:

น้องไวท์ครับ  เชิญทางนี้หน่อยครับ

วว

:

ครับ

(

พี่ทีมงานเรียก ผมก็เลยเดินออกไปหาพี่ทีมงาน

เลยครับ แต่ไม่ลืมหันไปบอกกัปตันมันครับ

)

กัปตันไปเปลี่ยนชุด

ก่อนเลย เดี๋ยวพี่ตามไป โอเคนะ

กต

:

ครับ

(-_-)

หลังจากพี่ทีมงานเรียกผมไปคุยรายละเอียดต่างๆ มันก็นานพอ

สมควร นานจนทุกคนเปลี่ยนชุดกันหมดแล้วครับ เหลือแต่ผมคน

เดียวนี่แหละที่ยังไม่ได้เปลี่ยน ต้องรีบเปลี่ยนอย่างด่วนเลยครับ

กต

:

พี่ไวท์ เออ

วว

:

กัปตันมีอะไรหรือเปล่า ตอนนี้พี่รีบมากอ่ะ มีอะไรเดี๋ยว

ค่อยคุยกันนะ

(

หลังจากนั้นผมก็เดินไปเปลี่ยนชุดเลยครับ ไม่ได้

สนใจกัปตันเลย

(

นี่ผมใจร้ายไปหรือเปล่าเนี่ย ไม่หรอก ผมรีบ

หนิหน่า

)

หลังจากที่เปลี่ยนชุดเสร็จพวกผมก็ไปรอรับรางวัลหน้าเวทีกัน

ครับ พอรับรางวัลกันเสร็จ ถ่ายรูปรวมกันเป็นที่เรียบร้อย ผมก็รีบลงมาเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อจะรีบไปฟิตติ้งเสื้อผ้าอีกงานหนึ่งครับ

เพราะว่าเร็ทเขามาจะ

2

ชั่วโมงแล้วครับ

:

เฮีย เสร็จยัง

เร็วๆ หน่อยดิ

วว

:

เออ รอแป๊บนึงดิ กูก็รีบอยู่เนี่ย

กต

:

พี่ไวท์

วว

:

กัปตันมีอะไรหรือเปล่า พี่รีบอ่ะ

กต

:

รีบไปไหนหรอ

(

ผมไม่ได้หันไปตอบกัปตันหรอกครับ

ก็คนมันรีบอ่ะ

)

:

พอดีพี่กับเฮียไวท์ต้องรีบไปฟิตติ้งเสื้อผ้ากันอ่ะเพราะ

เร็ทเขามาจะ

2

ชั่วโมงแล้ว

กต

:

เออใช่ ผมก็ลืมไปเลยอ่ะ

:

กัปตันมีอะไรกับเฮียหรือเปล่า พี่เห็นตั้งแต่ก่อนขึ้นเวที หรือ

ว่าตอนเปลี่ยนชุดเนี่ยแหละ เห็นจะพูดกับเฮียแต่เฮียไม่ได้ฟังมี

อะไรสำคัญที่พอจะฝากบอกพี่ไว้ได้ไหม เดี๋ยวพี่บอกให้

กต

:

เออ จริงๆ ก็ไม่ได้มีอะไรสำคัญหรอกครับ ไม่เป็นไร

งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะ ฝากลาพี่ไวท์ให้ด้วย บ๊ายบายครับ

:

เออ อืม  บ๊ายบายครับ กลับบ้านดีๆ นะ

กต

:

ครับ

วว

:

อ้าวเงินกัปตันไปไหนแล้วว่ะ เมื่อกี้ยังอยู่เลย

:

งอนกลับบ้านไปแล้ว

วว

:

งอนเรื่องอะไรว่ะ งง

:

ก็เฮียไม่สนใจกัปมันเลยอ่ะ มันจะพูดอะไรกับเฮียซัก

อย่างไม่รู้ แต่ว่าเฮียไม่ยอมฟังมันเลย

วว

:

เฮ้ย

!

จริงดิ งานเข้าแล้วไหมล่ะ

:

แหม่   เฮีย พอบอกว่ากัปตันงอนนี่หน้าเสียเลยนะ

วว

:

อ้าวไอ้นี่ สรุปกัปมันงอนหรือเปล่า มาล้อเล่น เดี๋ยวตบ

!!!

:

เฮ้ย

!

เฮียใจเย็นดิ ล้อเล่น   น้องป่าวงอน  น้องรีบกลับ

บ้านเฉยๆ ไม่ได้มีอะไรนิ

หลังจากนั้นผมกับเงินก็เดินไปที่ลานจอดรถเพื่อจะขับรถไปยัง

งานที่เรานัดไว้ แต่ดันเจอแฟนคลับครับ สงสัยคงรอมาส่งกันครับ

ฟค

:

ไวท์ครับๆ กัปตันไปไหนอ่ะ

วว

:

กัปตันกลับบ้านไปแล้วครับ

ฟค

:

อ้าว

!

ทำไมไม่กลับพร้อมกันล่ะ  งอนกันหรอ

วว

:

พอดีไวท์กับเงินมีงานต่อน่ะครับ เลยไม่ได้กลับพร้อมกัน

เออพี่ๆ ครับ พอดีไวท์รีบอ่ะครับ ไวท์ขอตัวก่อนนะ เพราะไวท์

เร็ทเขามาจะ

2

ชั่วโมง แล้ว ขอโทษนะครับพี่ๆ ไว้เจอกันใหม่

งานหน้านะครับ

ฟค

:

จ้า ขับรถดีๆ นะครับ

วว

:

ครับ ขอบคุณครับพี่ๆ

(

ผมไม่ลืมที่จะหันไปยิ้มหวานๆ

ให้แฟนคลับหรอกครับ อ้อนนิดอ้อนหน่อย

)

หลังจากลาพวกพี่ๆ แฟนคลับแล้ว ผมกับเงินก็รีบมุ่งหน้าเพื่อไป

งานต่อเลยครับ ไม่ได้ให้สัมภาษณ์กับพวกพี่ๆ นักข่าวซักเท่าไหร่เลยครับ ก็ผมรีบจริงๆ นะ ขอโทษนะครับพี่ๆ นักข่าว   หลังจาก

ผมขับรถมาถึงที่งานเรียบร้อยแล้ว ฟิตติ้งเสื้อผ้าเสร็จแล้วก็ถึง

เวลากลับบ้านแล้วครับ ก็ตามคาดครับ ผมต้องไปส่งเงินที่บ้าน

ครับ

(

เพราะผมรวยและหล่อมากครับ  อย่าครับอย่า อย่าเพิ่ง

อ้วกนะครับ ผมล้อเล่นอีกแหละ

555+)

พอผมส่งเงินเสร็จ ก็รีบ

ขับรถกลับบ้านโดยเร็วเลยครับ พอถึงบ้านก็อาบน้ำเปิดแอร์เย็นฉ่ำ เตรียมตัวจะนอนแล้วครับ แต่ว่าผมดันนึกขึ้นมาได้ว่ากัปตันมีอะไรจะคุยกับผมนี่หน่า โทรหามันหน่อยดีกว่า

วว

:

ตี๊ด

....................(

ปลายสายยังไม่รับครับ รอนาน

เหมือนกันนะเนี่ย หรือว่าหลับแล้ว ไม่ยอมรับโทรศัพท์เราเนี่ย

ลองโทรอีกสายก็ได้

)

ตี๊ด

......................

ฮัลโหล   กัปตัน

กต

:

มีอะไรครับ

(

ฟังเสียงดิครับ

)

วว

:

นอนยัง

กต

:

นอนแล้ว

(

นอนแล้วจะพูดได้ไงว่ะ สงสัยงอนชัวร์

)

วว

:

วันนี้พี่ขอโทษนะ พี่ไม่ได้คุยกับกัปเลย  มัวแต่ยุ่งๆ อ่ะ

ขอบโทษนะครับ

กต

:

ขอโทษทำไม พี่ไวท์ไม่ได้ทำอะไรผิดนิ ไม่ต้องมาขอโทษ

ผมหรอก

(

ทำเสียงอย่างนี้เนี่ยนะ ไม่งอน จ้างให้ก็ไม่เชื่อ

)

วว

:

โอเค ไม่ได้งอนก็ไม่ได้งอน แล้วมีอะไรจะคุยกับพี่อ่ะ

กต

:

ไม่มีแล้ว

!

ผมจะนอนแล้ว   พี่ไวท์มีไรอีกป่ะ

(

งอนจริง

ไรจริงอ่ะคนนี้ ง้อยังไงละทีนี้

)

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ไม่ใช่เสียงเคาะประตูของฝั่งผมหรอกครับ แต่เป็นของคนในสาย

กต

:

แป๊ปนึงนะพี่ไวท์ แม่มา

วว

:

อืม ครับ

(

แอบฟังดีกว่า ไม่เสียมารยาทใช่ป่ะครับ อิอิ

)

กต

:

ครับแม่ แม่มีอะไรหรือเปล่า

แม่ กต

:

กัปตันกินข้าวยังลูก เห็นบอกว่าจะไปกินข้าวกับพี่ไวท์

แล้วทำไมกับบ้านเร็วจัง พี่ไวท์มาส่งใช่ไหมลูก รู้ไหมว่าแม่เป็น

ห่วงมาก ถ้ากัปตันไม่บอกว่าพี่ไวท์มาส่งนะ แม่จะไม่ยอมให้กลับ

บ้านมาคนเดียวแน่ๆ

กต

:

ครับแม่ กินมาแล้วครับ พี่ไวท์เลี้ยงข้าวผมซะอิ่มเลย

แถมยังมาส่งถึงหน้าประตูบ้านเลย แต่ไม่ได้เข้ามาเพราะพี่เขา

เห็นว่ามันดึกแล้วครับ แม่ไม่ต้องห่วงนะครับ  รักแม่นะ ฝันดีครับ

ผมได้ยินทุกคำพูด ทุกประโยคที่กัปตันและแม่ของกัปตันคุยกัน  อะไรนะเจ้าเด็กนั้นบอกแม่มันว่าผมพาไปกินข้าวจนอิ่มทั้งๆ   ที่

ผมไม่ได้พาไป แล้วยังจะบอกว่าผมไปส่งถึงหน้าบ้าน ทั้งๆ ที่ผม

รีบขับรถมางาน ตอนกลับก็ไม่ได้เจอ ทั้งหมดนี้กัปตันโกหกแม่

ของกัปตัน   เพียงเพราะกัปตันคงบอกแม่ว่ามีนัดกินข้าวกับผม

แล้วผมจะไปส่งที่บ้าน  ต้องเป็นแบบนี้แน่เลย อย่างนี้ต้องถาม ให้รู้เรื่องกันไปเลย

วว

:

กัปตัน  กัปตันนนนนนนนโว้ยยย

กต

:

อะไรครับพี่ไวท์ จะตะโกนทำไมหูจะแตกอยู่แล้วเนี่ย

วว

:

กัปตันไปกินข้าวกับพี่ตอนไหน แล้วพี่ไปส่งกัปตันที่

หน้าบ้านตอนไหน ไหนพูด บอกพี่ดิ

กต

:

ก็

.....

เออ

...

ก็

วว

:

พูดมาเลยอย่ามาโกหกนะ

กต

:

ก็ผมบอกแม่ไว้ว่าวันนี้ผมกับพี่ไวท์จะไปกินข้าวเลี้ยง

ฉลองที่ได้รางวัลกัน แล้วพี่ไวท์จะมาส่งผมที่บ้านเอง ผมก็เลย

บอกให้แม่ไม่ต้องมารับ ก็แค่นั้น

วว

:

แล้วทำไมไม่บอกพี่ตั้งแต่แรกล่ะ

กต

:

แล้วพี่ไวท์ฟังผมซักคำไหมล่ะ

(

นั้นไง เข้าตัว

)

วว

:

เออ เออ เอาเป็นว่าพี่ขอโทษ ทีหลังกัปไม่ทำแบบนี้

แล้วนะรู้ไหม พี่เป็นห่วง จะกลับบ้านคนเดียวได้ไงมันอันตรายนะ

กต

:

ผมเป็นผู้ชายนะครับพี่

วว

:

เออๆ นั้นแหละ ยังไงก็อันตรายเหมือนกัน  แล้วนี่

กินข้าวยัง

กต

:

ยัง แล้วก็ไม่กินแล้ว งอน

(

ดูทำเสียงเข้า

)

วว

:

โอ๋ๆๆๆ พี่ขอโทษนะครับเด็กดีของพี่ เอางี้พรุ่งนี้เรา

ไปกินข้าว กินติมกัน พี่เลี้ยงเอง เป็นการขอโทษเนื่องในวันนี้ไม่

ยอมดูแลน้องชายสุดที่รัก โอเคไหม

กต

:

พี่ไวท์ผมไม่ได้เห็นแก่กินนะ อย่าเอาของกินมาล่อได้ป่ะ

วว

:

แล้วไปไหม

กต

:

ไป

(

เออ สรุปที่พูดมานี่ก็ไปอยู่ดี แล้วจะพูดทำไมว่ะ

กัปเอ่ยเด็กน้อยจริงๆ

)

วว

:

พรุ่งนี้พี่พาไปเลี้ยงแล้ว อย่างนี้หายงอนพี่ยังอ่ะ

กต

:

ยัง

วว

:

อ้าว

!!

รายว่ะ  แล้วจะให้พี่ทำไงกัปตันถึงจะหายงอนพี่อ่ะ

กต

:

ไม่รู้ ไม่ชี้ ไม่บอก ไม่ได้งอน คิดเอาเองดิ

วว

:

กัปตันไม่เอาแบบนี้ดิ หายงอนพี่เถอะนะครับ พี่ขอร้อง

กต

:

ห่ะ พี่ไวท์ขอร้องหรอ งั้นโอเค ผมรอฟังอยู่

วว

:

อะไร พี่งง

กต

:

ก็พี่ไวท์บอกพี่ขอร้อง ผมก็จะฟังพี่ร้องนี่ไง จะร้องเพลง

อะไรให้ผมฟังล่ะ

วว

:

เฮ้ย

!!!

ไม่เอา พี่ไม่ได้หมายถึงแบบนั้นซะหน่อย ไม่เอาอ่ะ

กต

:

แต่ผมอยากฟังอ่ะ ร้องเพลงให้ฟังหน่อยดิ

วว

:

ไม่เอา เสียงพี่ไม่เพราะ ไม่ดี กัปตันก็รู้นิ

กต

:

ไม่เป็นไร ผมรับได้ ผมอยากฟัง

วว

:

แต่

........

กต

:

เอางี้ ถ้าพี่ร้องเพลงให้ผมฟัง ผมจะหายงอนพี่  โอเคไหม

(

ไหนตอนแรกบอกไม่งอนไง ไหงยอมรับออกมาง่ายๆ อย่างนี้ว่ะ

เนี่ย แต่จะให้ผมร้องเพลงเนี่ยนะ ก็รู้ๆ กันอยู่ เสียงผมยังกะ

.......

ออกลูก เฮ่อ

!

ชีวิตไอ้ไวท์ แต่เอาว่ะเพื่อความสบายใจของเด็กน้อย

ของผม จะหายงอนซักที

)

วว

:

เอาจริงนะ

กต

:

ครับ  รอฟังอยู่บนที่นอนแล้วเนี่ย เผื่อฟังเสร็จจะได้นอน

หลับฝันดี  เอาเลยครับ

วว

:

เสียงพี่ไม่ดี อย่าว่านะ ก็รู้ๆ กันอยู่

กต

:

ครับ  รู้ครับรู้ ผมยังรอฟังอยู่นะ

วว

:

อืม จะร้องแล้วนะ ฟังนะ

กต

:

เดี๋ยวครับ

!!!

พี่ไวท์

วว

:

อารายอีกแหละ

กต

:

งั้นคืนนี้ฝันดีนะ พรุ่งนี้ตั้งใจทำงานล่ะ ผมเป็นกำลังใจให้

แล้วอย่าลืมสัญญาของเรานะ ผมบอกไว้ก่อนเผื่อผมเผลอหลับไปก่อน  โอเคครับ พร้อมฟัง

(

ชอบจัง คำว่า

สัญญาของเรา

)

วว

:

อืม

(

เอาก็เอาว่ะ ร้องก็ร้อง ทนฟังกันหน่อยนะครับ

)

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

จะเริ่มแล้วนะครับ

มีเรื่องราวมากมาย ที่ไม่มีใครได้ฟัง

คำพูดนับร้อยพัน ที่ต้องการเอื้อนเอ่ย

ไม่ว่าจะนานสักเท่าไร

ยังยืนยันคำเดิมเสมอ ไม่เคยเปลี่ยน

เธอทำให้ฉันรู้และเข้าใจคำว่าสองเรา

ไม่ว่าจะร้อนหรือว่าจะหนาวก็ไม่กลัว

มีเธอที่รักข้างในจิตใจ

ให้ฉันก้าวเดินต่อไป ต่อจากนี้

เธอและฉัน จับมือเคียงกันนับจากนี้

ผ่านความเดียวดายที่สองเรานั้นเคยมี

เมื่อมีเธอคนที่แสนดีอยู่ตรงนี้

มากกว่านั้น ยิ่งมีกันและกันมากแค่ไหน

มีเพียงคำว่ารักที่สองเรานั้นเข้าใจ

รักเพียงเธอและตลอดไป แค่เธอกับฉัน

และนับจากนี้ไป ทุกเรื่องราวที่ได้ฟัง

คำพูดทุกถ้อยคำที่คอยย้ำเตือนใจ

ไม่ว่าจะไกลสักเท่าไร

เพียงมีเธอคนดีอย่างนี้ ไม่ไหวหวั่น

จะมีเพียงสองเราต่อจากนี้

แค่เธอกับฉัน

(

ไวท์กับกัปตัน

)

วว

:

กัปตัน  กัปตันนนนนนนน

(

สงสัยหลับไปแล้วมั้งครับเนี่ย

เงียบเชียว

)

งั้น  ฝันดีนะครับของขวัญของพี่

ผมเลือก

เพลง ของขวัญ ของ

Musketeers

มาร้องครับ

ก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกันถึงเลือกที่จะร้องเพลงนี่ครับ ผมแค่อยาก

บอกกัปตันว่า กัปตัน คือ

ของขวัญ

ชิ้นหนึ่งที่ดีที่สุดสำหรับชีวิต

ผมครับ ผมรักกัปตันครับ ไม่ว่าสถานะอะไร ผมก็จะรักกัปตัน

แบบนี้ตลอดไปครับ

The End

สารรักจากไรท์เตอร์......

-

ฟิคเรื่องนี้คือฟิคสั้นตอนเดียวจบ

- มีอะไรจะเม้ามอยกับไรท์ไปพบกันได้ที่

Facebook

เพจ รวมฟิค คู่จิ้น

LoveSick

ได้นะค่ะ

แสดงเพิ่มเติม

รีวิว (0)

เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว