อะไรจะน่าเศร้า
เท่า
ติดร.
"เทาาาาาา"
"เทาตื่นโว๊ยยยยยย"
"...........หนวกหูน่าคนจะนอน"
ผมเงยหน้ามองชานยอล เพื่อนสนิทของผมที่เอาแต่ส่งเสียงดังไม่หยุดหย่อนด้วยความเบื่อหน่าย
"มึงยังจะมาทำเฉยนะ มึงติดร.ตัวมหาตระภัยนะโว๊ย กูอุส่าเอาข่าวมาบอก"
ห่ะกูติดร.-0-
"แหม่ คนอย่าง หวง จื่อเทา ติดร.หรอเนี๊ย หึ"
เสียงหมามาเห่าอะไรแถวนี้ว่ะ
"คนอย่างฉันติดร.แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนาย บยอน แบคฮยอน"
ไอ้ชอบเสือกเรื่องชาวบ้าน ชิ
"ก็ไม่ทำไม คนอย่างหวง จื่อเทา ที่เอาแต่โม้ เอาแต่วางมาด ว่าตัวเองเก่งแสนเก่ง กับติดร. แบบนี้ มันก็น่าสงสารแย่"
น่ารำคาญชิป
"ฉันไม่ใช่คนที่ชอบให้คนอื่นมาสงสาร อย่ามาทำแสดง.....ชานยอลกูตกวิชาอะไร"
ผมพูดกับแบคฮยอน ก่อนจะหันไปถามชานยอลที่ยืนอยู่ด้านข้าง
"วิชา ภาษาต่างประเทศว่ะ ไม่ว่าจะเกาหลี อังกฤษ ฝรั่งเศษ แคนดา มึงตกหมดเลย แต่ที่กูสงสัย มึงตกเกาหลีได้ไงว่ะ"
"แล้วมีอะไรอีก"
"ต่างประเทศ อันเดียวนี้หละ"
"หึ คนอย่างจื่อเทา ตกภาษาหรอ555 เก่งแต่เรื่องกีฬา ชกต่อย สินะ"
ไอ้นี้มันวอนตายซะแล้วมั้ง- -
"แล้วนายอยากจะโดนสักหมัดมั้ยห่ะ บยอน แบคฮยอน"
ชานยอลหันไปพูดเสียงเย็นใส่แบคฮยอน
"อย่าสนใจเสียงหมามันเห่า แล้วนอกจากฉัน มีใครตกภาษาอีกม่ะชานยอล"
"หึ ห้องนี้ก็มีแค่นายนั้นหละที่ตกภาษา"
เสือกชะมัด
"ฉันถามชานยอล นายชื่อชานยอลหรอแบคฮยอน -*-"
แบคฮยอนมองตาผมก่อนจะเชิดใส่แล้วเดินจากไป ไปซะได้ก็ดี เหอะ น่ารำคาญจริง
"ครูคริสบอกให้คนที่ตกภาษาไปหาน่ะ ซึ่งก็มีแต่นายอ่ะ- -"
"หนอย ไอ้คริส บังอาจมาก กูที่ไม่เคยตกภาษาก็ตก"
"ทั้งที่แต่ก่อนมึงก็คาบเส้นผ่านตลอด แต่ทำไมครั้งนี้ถึงไม่ผ่านนะ คะแนนของมึงก็เหลืออีกแค่ไม่กี่คะแนนก็ผ่านแท้ๆ"
มันก็จริงอย่างที่ชานยอลพูด
ตั้งแต่ที่ครูคริสย้ายมาสอนชั้นของผม ผมที่ซึ่งไม่ถูกชะตากับไอ้ครูคริส ก็เอาแต่ต่อปากต่อคำด้วย แต่ก็ผ่านวิชาภาษาตลอด แต่ครั้งนี้ มันหมายความว่าไงว่ะ????
"เอาเป็นว่ามึงไปหาครูเถอะเดียวกูไปเป็นเพื่อน"
[ปาร์ค ชานยอล กรุณามาพบคุณครู จาง อี้ชิง ที่ห้องปกครอง ณ เวลานี้ด้วยค่ะ
ปาร์ค ชานยอล กรุณามาพบคุณครู จาง อี้ชิง ที่ห้องปกครอง ณ เวลานี้ด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ]
"กูว่างานเข้ากูแล้วว่ะ- - โทษนะมึง"
"เออ ชั่งเถอะกูไปคนเดียวก็ได้"
สปอยแรงงงงงง
Guest
