ลัคซัส

ทุกครั้งที่เจอเขา หัวผมรู้สึกเจ็บจี๊ดๆ เหมือนจะแตกเป็นเสี่ยงๆ
ผมมั่นใจว่าผมไม่เคยรู้จักกับเขา
แต่ทำไมถึง "รู้สึก" คุ้นเคยแบบบอกไม่ถูก
ลูคัสซิโอ้ (ลูคัส/ลูซ)

ในที่สุดผมก็เจอเขา ในที่สุดผมก็ได้ร่วมกิลด์นี้
แต่ทำไม เขาถึงจำผมไม่ได้ สำหรับผมมันผ่านมาแค่10ปีเอง!! ส่วนเขาแค่3ปีเอง!!!
ผมจะทำให้เขาจำให้ได้ ไม่ว่าวิธีไหนก็ตาม เตรียมรับมือไว้เลย
ปิรันยาหลงคลอง1(ปล.1) แฟนฟิคเรื่องนี้แต่งเพื่อระบายอารมณ์ ความสุข และตัญหา
แถวยังเป็นแนว YxY ใครรับไม่ได้ก็ปูพรมให้เดินออกไป
ปิรันยาหลงคลอง2(ปล.2) ขอย้ำว่าแต่งเพื่อระบายตัญหาล้วนๆ และเก็บเอาไว้อ่านเอง
ลัคซัสเห็นเถื่อนๆ ฟิคนี้เป็นรับนะจ๊ะ ใครรับไม่ได้ก็ปูพรมออกไปเช่นกัน
ปิรัยาหลงคลอง3 (ปล.3) ฟิคนี้มีไว้เพื่อทรมานลัคซัสโดยเฉพาะ ใครรับไม่ได้ก็ออกไป ไม่ปูพรมให้แล้ว ขี้เกียจ