Development Area

Online on Love (Honey Orapim) - กลับมาอัพแล้วค่ะ ขออภัยที่ให้รอนานนะคะ อย่าเพิ่งลืมกันนะค้า

Honey Orapim

Online on Love (Honey Orapim) - กลับมาอัพแล้วค่ะ ขออภัยที่ให้รอนานนะคะ อย่าเพิ่งลืมกันนะค้า

Name: Online on Love (Honey Orapim) - กลับมาอัพแล้วค่ะ ขออภัยที่ให้รอนานนะคะ อย่าเพิ่งลืมกันนะค้า
Brand: ธัญวลัย
Availability: InStock
Author: Honey Orapim

Honey Orapim

รักโรแมนติก

ตอน

22.1K

เข้าชม

236

ถูกใจ

ความคิดเห็น

เพิ่มลงคลัง

ความใฝ่ฝัน มุ่งมั่น ตั้งใจ รักตัวเอง สติ

Online on Love

“ว้าว ฮันนี่ในโหมดร้อนแรง”

ปึก

ไม่มีถ้อยคำต่อว่า มีแต่แรงทุบปึกลงบนอกกว้างของมือน้อย

ค่อยๆ ผ่อนกายคนตัวเล็กกว่านอนราบลงไปบนที่นอนอีกครั้ง ขณะที่เขาก็ทาบทับไม่หนีห่าง มือหนาค่อยๆ เอื้อมไปดึงเสื้อยืดสำหรับใส่นอนของเธอออกไปจากร่าง

โนบราเสียด้วย

ชายหนุ่มชื่นชมความสวยงามของสองปทุมถันที่ปรากฏแก่สายตาอยู่ในใจ แต่ไม่คิดจะพูดออกมาให้หญิงสาวอายไปมากกว่านี้

ปากหนาหยักค่อยๆ ก้มลงไปใกล้ๆ ใจเขาเต้นตึกๆ ราวกับกลองชัย ไม่ต่างไปจากคนใต้ร่างก็เช่นเดียวกัน

“อื้อ

…

”

ร่วมลุ้นและติดตามเป็นกำลังใจให้พวกเขาได้ใน Online on Love รักได้ไหม เมื่อหัวใจออนไลน์ไปหาเธอ

เคน ริคเกอร์ (Ken Ricker)

ชายหนุ่มรูปหล่อ พ่อรวย ทายาทมหาเศรษฐี เจ้าของธุรกิจสำนักกฎหมายที่มีชื่อเสียงที่สุดในลอนดอน ชอบการเล่นอินเตอร์เน็ตเป็นชีวิตจิตใจ แต่ไม่เคยคิดจะแชทอะไรกับใครมากไปกว่า การติดตามข่าวสารทาง Social Network แต่ด้วยความบังเอิญปนนึกสนุกหรืออะไรก็ไม่ทราบ ที่ดันไปแชทคุยกับหญิงสาวชาวไทย จนกว่าเกิดเป็นความผูกพันมากมาย แต่มันจะกลายเป็นความรักได้เลยหรือ

พิมพ์อร เพชรารัตน์ (พิมพ์, ฮันนี่)

สาวสวยพนักงานผู้มีศักยภาพของออฟฟิส มีเสน่ห์ อ่อนหวาน นิสัยดี มีน้ำใจ ตรงไปตรงมา โก๊ะหน่อยๆ แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรมีความรักแต่ละครั้งต้องชีช้ำทุกครั้งไป มันยังวุ่นวายไม่พอหรือไง เธอถึงต้องมาติดอกติดใจนั่งแชทกับฝรั่งที่ไหนก็ไม่รู้ ส่งข้อความมาหาได้เกือบทุกวัน คุยกันอย่างกับเธอและเขารู้จักกันมาซักชาติ จนเธอเกือบลืมไปเลยว่า เรายังไม่เคยเจอเลยนะ

โซนิค ไอริช (Sonic Ayrich)

หนุ่มหล่อที่ถูกตราหน้าว่าเป็นมาเฟีย เทพบุตรคาสโนว่าสุดหล่อที่จะมากระชากพิมพ์อรออกไปจากอกนายเคนจอมโลเล อย่าหวังเลยว่าเขาจะปล่อยให้สาวสวยที่กำลังช้ำรักต้องเปล่าเปลี่ยวใจ เพื่อความรักของพี่สาวไม่สั่นคลอน หรือเพื่อตัวเขาเองก็ไม่อาจรู้ได้ ผู้หญิงคนนี้ พิมพ์อร เธอต้องเป็นของเขาคนเดียว

==================================

ขออภัยที่หายไปนานสำหรับเรื่องนี้นะคะ ความตั้งใจคือยังไงก็ต้องเขียนให้จบให้ได้ และที่สำคัญคือ เขียนตอนจบเสร็จแล้วด้วยค่ะ แต่ตรงกลางๆ ไปหาตอนจบนี่สิคะ แหะๆ เอาเรื่อง ขอโทษที่ปล่อยไปนานจนคนอ่านลืมไปแล้ว ตอนนี้กลับมาลุยใหม่อีกครั้งแล้วค่ะ

ขอบคุณทุกๆ คนมากนะคะที่เคยติดตามกันมาตลอด เรื่องนี้แต่ละตอนจะไม่ยาวมากนะคะ จะอัพให้อ่านประมาณ 70% ค่ะ - Honey Orapim 6-8-58

เพิ่มพระเอกตัวจริงมาให้จ้า หล่อมั้ยคะ เจมส์ แม็คอวอย อิอิ ชอบอ่ะ

เรื่องนี้อัพช้านิดนะจ้ะ แบบว่าพล็อตที่วางไว้ยากมาก ขอบอกว่าเป็นแนวที่ไม่ถนัด

แต่...มันมีเค้าโครงมาจากเรื่องจริงของผู้เขียนเอง แค่ช่วงแรกๆ บางส่วนนะจ้ะ

นอกนั้นแต่งเติมเสริมเอาเพื่อความบันเทิงจ้า

ฝากด้วยน้าาา

อ่านแรกๆ อาจจะยังไม่มีอะไรนะจ้ะ แต่อ่านต่อๆ ไป รับรองมันส์ แน่ๆ จ้า

ปล... พระเอกคนแรกเรื่องนี้ ขอใช้บุคลิกหน้าตา ของ Robert Hoffman จาก Step up 2 นะคะ

เนื่องจาก writer แอบปลื้มนักแสดงคนนี้มากมายจ้า

นิยายเรื่องแรกของคนอยากเขียน ช่วยติดตามและให้กำลังใจด้วยนะคะ

อย่าลืมน้องตาหวานกับอานพด้วยค่า

http://www.facebook.com/HoneyOrapim

ขอบคุณมากค่ะ

HoneyOrapim

แสดงเพิ่มเติม

รีวิว (0)

เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว

รีวิวของฉัน

Guest

ตอบกลับ()

รีวิวทั้งหมด ()

ตอนนิยาย ()

เกี่ยวกับนักเขียน

Honey Orapim

นิยายเรื่องใหม่ของ Honey Orapim มาแล้วค่า

#รักนะคะคนเถื่อนของฉัน #คิดจะรักคิดถึงคนเถื่อน #คนเถื่อนแสนหวาน

<iframe width="430" height="220" src="https://www.mebmarket.com/embed.php?seller_link=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzE5MTUzIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNDYwNTMiO30" frameborder="0" ></iframe>

เรื่องสั้น สนุกๆ คอมมาดี้จ้า

<iframe width="430" height="220" src="https://www.mebmarket.com/embed.php?seller_link=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzE5MTUzIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNDA2NDciO30" frameborder="0" ></iframe>

ฝาก E-book เจ้ซินนี่กะพี่เอ็ดด้วยนะค้า ขอบคุณค่ะ

คำโปรย: มิตรพิศวาส (คุณเพื่อน ยอดยาหยี)

เพื่อนรัก รักเพื่อน

“ได้กอดสามีชาวบ้าน แล้วอารมณ์ดีขึ้นมาเลยนะ” ชายหนุ่มพูดพลางเหยียดยิ้มที่มุมปาก

“ธันย์!” เธอมองอ้าปากอึ้งและตกตะลึง

"เธอนี่มันเป็นเพื่อนที่แย่มากจริงๆ กล้าทำแบบนี้ลับหลังกล้วยได้ยังไง"

"มันไม่ใช่อย่างที่ธันย์คิด อรกับพี่พงศ์เป็นแค่พี่น้องกัน เราบริสุทธิ์ใจ" หญิงสาวพยายามอธิบาย ใครจะเข้าใจผิดเธอไม่ว่า แต่เขาอย่าคิดอะไรแบบนั้นเลย ขอร้องล่ะ

"มันก็เรื่องของเธอ อยากจะทำอะไรก็ช่าง ถ้าไม่ละอายใจก็เชิญ" เขาพูดจบ หันหลังจะเดินหนี แต่ก็ต้องหยุดกึก หน้าบึ้งตึงขึ้นมาทันที

"ใครกันแน่ที่ควรจะละอายใจ แอบคิดไม่ซื่อกับเพื่อนตัวเอง ขนาดเค้าแต่งงานแล้ว ยังจะอาลัยอาวรณ์อีก"

"หยุดพูดนะอิงอร!" เขาตวาดลั่น เมื่อถูกจี้ใจดำอย่างแรง

"ไม่หยุด! รับความจริงไม่ได้ใช่มั้ยล่ะ" เธอโต้ตอบเสียงห้วนไม่แพ้กัน

----------------------------------------------------------------------

เพื่อนข้า ใครอย่าแตะ

"จะออกไปไหนน่ะเล่ย์ ข้างนอกอากาศเย็น เล่ย์ไม่สบายอยู่นะ" เธอบอกเสียงอ่อนโยน

"เรื่องของเล่ย์ เล่ย์ก็จะไปตามประสาคนโสด" เขาบอกอย่างงอนๆ

"เป็นอะไรอีกฮะ อย่ามาเอาแต่ใจกับลินนะ ลินไม่ชอบ" บอกเสียงเข้ม พลางจ้องหน้าเขาเขม็ง

"ใครจะไปดีเหมือนไอ้นพล่ะ"

"หยุดพูดถึงนพแบบนั้นน่ะ ทำไมเล่ย์ต้องพาดพิงถึงเค้าอีก"

"เล่ย์เป็นเพื่อนลิน เล่ย์ก็ต้องพูดถึงแฟนลินได้สิ ทำไมหรือเพื่อนคนนี้มันไม่มีสิทธิ์ ใช่สิเล่ย์มันก็แค่เพื่อนนี่ เพื่อนที่ลินไม่เคยเห็นอยู่ในสายตา" เขาว่าเธอระรัวอย่างที่ไม่เคยว่ามาก่อน

"นี่เล่ย์ไปกันใหญ่แล้วนะ นพเค้าไม่ใช่แฟนลิน นพเค้ามีคนที่รักอยู่แล้ว ทำไมเป็นเพื่อนลินมันไม่ดีตรงไหน หรืออยากจะเปลี่ยนจากเพื่อนเป็นผัวหรือไง ฮะ"

เขาอ้าปากค้าง หน้าขึ้นสีเข้มขึ้นมาทันใด เมื่อเจอคำพูดตรงไปตรงมาแบบนั้น

--------------------------------------------------------------------

เสียเพื่อน เสียเธอ

"ปล่อยฉันนะ หยุด! ไม่ อ๊ะ" เธอดิ้นรนออกจากวงแขนแกร่งที่โอบรัดรอบตัว และจมูกโด่งคมที่ก้มลงชอนไชซอกคอหอมเนียนอย่างหนักหน่วง

"ฟอด! ฟอด!" สูดดมความหอมของแก้มใสอย่างกระหาย

"ปล่อยนะ คนบ้า อื้อ..." เธอดิ้นรนไปมา เมื่อแน่ใจว่าเขาไม่ยอมหยุด ร่างบางจึงยืนนิ่งให้เขาเอาเปรียบอยู่อย่างนั้น อยากทำอะไรก็เชิญ เขาไม่เคยเห็นเธอมีความหมายอยู่แล้วนี่ ไม่ว่าจะผ่านมานานแค่ไหน เขาก็ไม่เคยเห็นความสำคัญของเธอ เขามันก็แค่ผู้ชายกะล่อนไปวันๆ เชื่อถือไม่ได้ซักนิด น้ำใสๆ คลอหน่วยตาสวย เมื่อนึกถึงอดีตอันเจ็บช้ำ

"คิดถึง..." เขาหยุดการรุกราน เพียงแต่กระชับอ้อนแขนที่อยู่รอบเอวให้แน่นขึ้น คางเรียวได้รูปวางเกยลงบนไหล่บาง กดจูบฝากลงไปบนนั้นอยู่นานอย่างอ้อยอิ่ง

"ปล่อยเอื้อยนะ"

"ไม่ปล่อย เอกตามหาเอื้อยเจอแล้ว ยังไงเอกก็ไม่ปล่อย"

"ว้าย! อย่านะ เอกจะทำอะไร ปล่อย" เธอดิ้นรนอีกครั้งอย่างรุนแรงกว่าเดิม เมื่อเขาก้มลงช้อนอุ้มเธอขึ้น และพาเดินไปที่ห้องนอนอย่างรวดเร็ว

=========================

คำโปรย: คุณอา ยอดดวงใจ

“คุณอานพขา…” เท้าเล็กๆ รีบวิ่งลงบันไดชั้นสองมาอย่างรีบเร่ง เมื่อได้ยินเสียงรถที่คุ้นเคยแล่นเข้ามาจอดหน้าบ้าน พร้อมๆ กับร่างสูงที่ก้าวเข้ามาหยุดกลางห้องโถง ร่างเล็กถลาเข้าไปเกาะขาเขา ก่อนที่ชายหนุ่มจะก้มลงช้อนอุ้มร่างเล็กไว้ในวงแขน

“ตาหวานคิดถึงอานพจังค่ะ จุ๊บ!” ปากเล็กๆ จุ๊บลงไปบนปากหนาหยักอย่างไร้เดียงสา เรียกรอยยิ้มกว้างเต็มใบหน้าจากชายหนุ่ม ทั้งๆ ที่ปกติเขาไม่ใช่คนอารมณ์ดีที่ยิ้มแย้มแจ่มใสเท่าใดนัก

“ปากหวานจัง คนดีของอา แล้วนี่ตาหวานทำอะไรอยู่คะ วันนี้คนเก่งทำการบ้านเสร็จหรือยัง หืม” เอ่ยถามเสียงนุ่ม ก่อนจะหอมแก้มแดงป่องเนียนใสหนักๆ เน้นๆ ทั้งสองข้าง

--------------------------------

“อ้ายยย! อีเด็กบ้า กล้าดียังไงมาเรียกฉันว่าป้า แกเป็นใครแล้วรู้ไหมฉันเป็นใครฮะ” สาวสวยหุ่นนางแบบกล่าวออกมาอย่างสุดจะกลั้นความฉุนเฉียว

“ตาหวานไม่ใช่เด็กนะคะ ตาหวานเรียนจบแล้ว อายุย่าง 22 ปีนี้ ตาหวานเป็นเมียอานพค่ะ” เสียงหวานใสไม่แพ้หน้าตาเอ่ยขึ้นอย่างซื่อๆ พลางมองหน้าสาวสวยหุ่นนางแบบอย่างงงๆ ทำไมต้องมาว่าเธอว่าบ้าด้วยนะ แล้วถ้าไม่ให้เรียกป้าจะให้เธอเรียกอะไร ดูจากหน้าตาที่พอกหนาเตอะด้วยเครื่องสำอางชั้นดี ออกจะแก่กว่าคุณอานพของเธอเสียด้วยซ้ำ

สิ้นคำพูดของหญิงสาวเรียกความตระหนกปนอึ้งให้เกิดกับทั้งหญิงสาวอีกคน และชายหนุ่มที่หน้าเหวอไม่แพ้กัน

“ตาหวานหนูพูดอะไรออกมาคะ” ชายหนุ่มแกล้งพูดเสียงดุ พร้อมทั้งหันหน้าไปมองสาวน้อยด้วยนัยน์ตาเจ้าเล่ห์พลางซ่อนรอยยิ้มถูกใจไม่ให้ใครสังเกตเห็น

“ก็เมื่อเช้าอานพบอกตาหวานเองนี่คะ ว่าตาหวานเป็นเมียอานพแล้ว ถ้าอานพบอกอะไร เตือนอะไรก็ต้องฟัง และห้ามไปไหนโดยที่ไม่บอกอานพอีก” หญิงสาวจ้องหน้าชายหนุ่มสายตาหวานใสแจ๋ว อีกครั้งที่ชายหนุ่มทำหน้าไม่ถูก ก่อนจะสะดุ้ง เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องอย่างไม่พอใจของนางแบบสาว

“กรี๊ดๆๆๆ ลินไม่ยอมนะคะนพ ลินไม่ยอม”

=============

ฝากอีบุคด้วยนะค้าาา

อานพกับตาหวานจ้า

ขอบคุณมากจ้า ไปพูดคุยกันที่เพจนี้เลยนะจ้ะ

Honey Orapim

แสดงเพิ่มเติม