เรื่อง
:
โลกอันกลมๆ ของเรา
โดย
:
วาฬทะเล
“บลูเราจะได้เจอกันอีกไหม”
เสียงใสๆ เอ่ยถามคนตัวสูงตรงหน้า แอบเศร้าใจอยู่เหมือนกันที่พวกเขาจะไม่ได้เล่นด้วยกันเหมือนอย่างเคยแล้ว พี่บลูต้องไปเรียนต่อที่เมืองนอกไปตามหาฝันของเขา
…
บลูยิ้มให้เด็กตัวเล็กๆ ตรงหน้าและให้คำมั่นสัญญา
“แน่นอนเราเชื่ออย่างนั้น นายล่ะลูกพีชเชื่อไหม”
“ตราบใดที่โลกยังเป็นวงกลมอยู่ฉันเชื่อว่าเราต้องได้เจอกัน” ลูกพีชตอบตามประสาเด็กและยิ้มให้เขา
“เอาล่ะหนุ่มน้อยฉันต้องไปแล้ว เรียกพี่ให้ชื่นใจหน่อย”
“พี่บลู
…
”
ลูกพีชเรียกตามที่บลูขอ เสียงเล็กนั่นสั่นเล็กน้อยแม้จะพยายามกลั้นไว้สุดความสามารถก็ตาม ลูกพีชไม่อยากให้บลูเห็นว่าเขาเป็นเด็กขี้แย
หมับ
!
มือเล็กเอื้อมแขนคว้าตัวคนตรงหน้าลงมากอดครั้งสุดท้ายก่อนจะจาก ถ้าบลูไปอยู่ที่นู้นแล้วลูกพีชคงเหงา คงคิดถึงน่าดู
“โชคดีครับ”
ทั้งสองโบกมือลากันและกัน
‘
สัญญาแล้วนะว่าจะได้เจอกัน
’
Guest
