เพื่อนเล่นในวัยเด็กที่และแยกจากกันด้วยความไม่ประทับใจ เขาและเธอกับมาพบกันอีกครั้งด้วยสถานการณ์ที่ไม่น่าปลื้ม? เพราะถูกจับแกมบังคับให้แต่งงานกัน ไม่ได้รักกันก็แย่พออยู่แล้วแต่นี่เขาและเธอไม่ชอบเพศตรงข้ามด้วน่ะะสิ
!
?
งานนี้เพื่อทายาทสืบสกุลพ่อแม่จึงยืนมือเข้ามาช่วยด้วยตำราที่ว่า
ไม่ได้ด้วยเล่ห์ ก็ต้องเอาด้วยกล
ไม่ได้ด้วยมนต์ ก็ต้องเอาด้วยคาถา
คู่(ไม่)รักที่ต้องกลายมาเป็นคู่ชีวิต? จึงบังเกิดความปั่นป่วนวุ่นวายมากล้น
สิเน่หาดำลึกที่ซ่อนอยู่ในส่วนลึกของจิตใจถูกดึงมากับกับคนที่ปากบอกว่าไม่รัก
รักหรือใคร่ยากแท้จะแยกจาก
พ่อๆแม่ๆขา รออีกหน่อยนะ อีกไม่นานหรอกทายาทของคู่(ไม่)รัก จะโผล่
!!!

กงศูน หนุ่มหล่อ พ่อรวยสเปกสาวๆค่อนประเทศ มีแม่เป็นคุณหญิงมีออกงานสังคมไม่เว้นแต่ละวัน ส่วนพ่อเป็นท่านนายพลใหญ่ ชีวิตที่ต้องอยู่แต่ใน รร. ชายล้วนตั้งแต่อนุบาลจนถึง ม.ปลาย เพราะพ่อแม่ไม่มีเวลาดูแล กระทั้งจบก็ถูกส่งไปเรียนต่อเมืองนอก และแน่นอนเขาต้องมีแต่เพื่อนชาย ผู้หญิงแทบจะไม่ค่อยได้เจอในชีวิตประจำวัน จนตอนนี้เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาชอบผู้หญิงหรือผู้ชาย!! แต่ว่าเขาว่าน่าจะชอบผู้ชายนะ +.+
ไรเตอร์:
>///<
เอ่อหน้าตาหล่อเนอะ น่าลาก เย้ยยยย !! เอ่อ สวัดดีค่ะ
^
3
^
กงศูน: หวัดดีครับ
^_____^
ไรเตอร์: เอ่อ คือรู้สึกอย่างไรบ้างที่ตรงมาเป็นพระเอกนิยายเรื่องนี้ เอ่อประมาณว่าดีใจไหม
กงศูน: จะเอาความจริงหรือโกหกล่ะครับ
^_^
ไรเตอร์: เอ่อ (เหงื่อเริ่มออก) ถ้าอย่างนั้นเราเปลี่ยนมาถามอย่างอื่นดีกว่านะคะ เอ่อ นิสัยใจคอของกงศูนนี่เป็นยังไงคะ
กงศูน: ก็ไม่มีไรมาก แต่เล่นเป็นคนเก็บกดนิดหน่อย แล้วก็ค่อยข้างสับสนในตัวเองเพราะชีวิตอยู่แต่ในโรงเรียนชายล้วน
ไรเตอร์: ทำไมต้องสับสนล่ะคะ ในเมื่อเจอแต่ผู้ชายก็น่าจะเล่นแบบผู้ชายๆ
กงศูน : นั้นเพราะผมหล่อ แล้วผมจึงเป็นจุดศูนย์กลางเมื่อไปอยู่ที่ไหนไม่ว่าจะหญิงหรือชาย แน่นอน ผมอยู่ใน รร.ชายล้วน ย่อมมีผู้ชายนะยะมาชอบมาใกล้ชิด
^_^
ไรเตอร์ : ....
OoO!!
กงศูน : แมลงวันบินเข้าปากแล้วครับ!!
^_^
ไรเตอร์ : แล้วตอนนี้รู้หรือยังคะ ว่าคุณชอบผู้หญิงหรือผู้ชาย
กงศูน : ไม่บอก!!
^_^
ไรเตอร์: อ่า... ถ้าอย่างนั้นแล้วข่าวที่ว่าคุณมีคนรักแล้ว แต่เขา ป...เป็น เอ่อ
กงศูน : ผู้ชาย คุณจะบอกอย่างนั้นใช่ไหมล่ะครับ
^_^
ไรเตอร์ : *0* เอ่อค่ะ ตกลงว่ายังไงคะ
กงศูน : ไม่บอกครับ ปล่อยให้งงต่อไป
^_^
ไรเตอร์: เอ่อ...แล้วนางเอกของเราล่ะคะ
กงศูน: นางเอก ผมยังไม่ได้เจอเธอเลยครับ
^_^
ไรเตอร์: อ้าว!!

ประไพวัลย์ สาวสวยคุณหนูไฮโซ จบปริญญาตรีด้านการออกแบบแฟชั่นที่ฝรั่งเศส อยู่ประจำในโรงเรียนหญิงล้วนมากตั้งแต่เด็กชีวิตไม่ค่อยได้ยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายที่ไหน เธอได้รับอิสระตอนไปเรียนที่ฝรั่งเศสเมื่อกลับมาตั้งใจจะทำธุรกิจเป็นของตัวเองแต่ดันมีเรื่องเข้ามาก่อน
ไรเตอร์: สวัสดีค่ะ ^________^
ประไพวัลย์ : สวัสดีค่ะ ^_^
ไรเตอร์ : รู้สึกยังไงบ้างคะที่ได้รับเลือกให้มาเป็นนางเอกเรื่องนี้
ประไพวัลย์: ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่
ไรเตอร์ : อ้าว!!
ประไพวัลย์ : มีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ
ไรเตอร์ : เอ่อ....ไม่มีจ้ะไม่มี
ประไพวัลย์ : ดีแล้วล่ะค่ะ ^_^
ไรเตอร์: เอ่อ Y.Y นิสัยใจคอในเรื่องนี้ เป็นยังไงคะ
ประไพวัลย์ : ก็จะเป็นคุณหนูที่อกจะขี้วีนหน่อย แต่รักคุณพ่อคุณแม่มาก ทำตามใจท่าน
ไรเตอร์ : ดีค่ะดี เป็นลูกที่กตัญญูมากเลยนะคะ
ประไพวัลย์ : ^_^ จริงๆฉันโดนบังคับทางอ้อมน่ะค่ะ เพราะพ่อกับแม่เล่นบอกว่าป่วยหนัก ตามบทอ่ะนะ ในบทฉันก็โง่เพราะไรเตอร์เรื่องนี้
ไรเตอร์ : นี่หล่อน!!
ประไพวัลย์ : ล่อเล้นน่ะค่ะ อย่าโกรธสิคะ คุณค้างค่าตัวฉันอยู่นะ
ไรเตอร์ : T0T
ประไพวลัย์ : อย่าเสียใจไปเลย พวกเราจะเล่นให้จนจบนั้นแหละ สงสารคุณที่กำลังกรอบ!!
ไรเตอร์ : ^__^ (เอาเรื่องจริงของฉันมาประจานอีกTT_TT)
ประไพวัลย์ : ถามแค่นี้ใช่ไหมคะ
ไรเตอร์ : ไม่ค่ะ ไม่ ยังมีอีกคือในเรื่องเนี่ย ทราบมาว่าคุณมีคนรักแล้วใช่ไหมคะ แล้วพระเอกดิฉันล่ะคะ
ประไพวัลย์ : เรื่องคนรัก จริงค่ะ ส่วนพระเอกเนี่ย ฉันก็ไม่ทราบ เพราะเรายังไม่ได้เจอหน้ากันเลย ^_^
ไรเตอร์ : หง่ะ !!
