LOve นะ YOU รู้หรือยัง

MY NAME iS kanomchan  yaoi แน่นอน ไม่สร้างสรรค์ เชิญกด กากบาท

อันนี้ ทดลองเนาะตัวอักษรอาจจะไม่สบายตา รอ ทำดี ๆ ก่อน แล้วจะมาเกลี่ยอีกที เรื่องนี้จะนานมากกว่าจะอัพ

ไรท์ เป็นมือใหม่หัดขับ แฮะ ๆๆ แต่อ่านมาทุกชนิด ยกเว้นผี เนื่องจากไม่ชอบ แต่ถ้ามันตลก "หนมชั้น" อ่านได้

อายุเป็นเพียงตัว เลข การเจอกันเป็นโชคชะตา ชีวิตดราม่านั่นแหละเรื่องจริง

นี่เป็นข้อมูลดิบ อย่าเอาอะไรกะเครื่องหมายคำพูด จะเมาเกลี่ยให้ที่หลังนะ ชื่อตัวละครก็ยังไม่มี โพสต์วันนี้เนื่องจากเป็น วันเกิดไรท์ whirter ฮิๆ แบบว่าฤกษ์ดี

ชื่อยังคิดไม่ได้ มาดูซิว่าดิบ ๆ มันจะเป็นยังๆง

ผมกำลังจะนั่งรถไฟ ไปผักผ่อนที่กระบี่บ้านเพื่อนผม เนื่องจากคนขับรถของผมเมีย มันมาคลอกวันที่ผมจะไปพัผ่อนเนี่ยนะ โอ๊ย ชีวิตต ความอเนจอนาจของผมยังมิจบแค่นี้แน่นอนนอน ผมยังจะต้องมาทนคนที่พกกลับข้าวมากินบนรถไฟนี่อีก

'''''''''เจ้านายเอานี่แก้ขัดไปนะถือว่าเปลี่ยนบรรยากาศ (เงียบ )กา กา กา

''''''''ก้มมอง ตั๋วรถไฟ

(เงียบ )กา กา กา

.......ผม A เอาหมวกที่ผมซื้อมาจากเที่ยวญี่ปุ่นคราวทีแล้วปกคลุมใบหน้า ผมหลับยาวกว่าจะถึงที่หมาย แต่ผมตื่นมาเจอกับ เสื้อราคาแพงบนตัวของผมตรงที่หนมหน๊มมมมของผมน๊านชโลมไปด้วยหยาดน้ำลายเป็นทางยาวลงตราบเท่าที่น้ำลายมันเยอะ มันน้อย จากนั้นผมก็ก้มลงไปมองหร้อมสะกดความเดือนดาลในใจ ผม ฮึ่ม อืม แต่น่ารักดีแฮะ แบบนี้มันต้อง ....แกล้งจัดหนัก

........ผม Z กำลังจะไปหาเยี่ยนมคุณยายที่กระบี่ผมหาที่นั่งอยู่นานกว่าจะหาเจอ แต่มีคนนั่งอยู่ก่อนแล้ว ผมนั่งไปสักพักความง่วงเริ่มกัดกินตัวผมจากการที่ผมทำโปรเจคจบในเดือนสุดท้ายเริ่มไม่พอซะแหละ หลังจากนั้น

"โอ๊ยเจ็บ" หลังจากนั้นผมก้ต้องตื่นขึ้นมาโดยการผลักหัวผมจากใครซักคน

มันเป็นชื่อตะละครที่สิ้นคิดอย่างดิบดี อิอิ

ภาพทั้งหมดที่ใช้เป็นเพียงภาพประกอบที่มาจากอินเตอร์เนต และรูปถ่ายเกือบรุ่นอาม่าของไรท์จากนิตยสารทีซื้อมาบางเล่ม ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหา สถานที่ใด ๆ ล้วนกูเกิ้ล 555

แต่ภาพประกอบที่เกี่ยวข้อง จะเป็นของไรท์แต่เพียงผู้เดียว ไม่ยกให้ใครอ่ะ

แบบว่าไรท์เป็นเด็กหวงของ (โดยเฉพาะ Y ทั้งชั้นที่บ้านฮี่ ๆ)