บทนำ
"นี่นาย!!!ปล่อยได้แล้ว!ฉันอึดอัด จะกอดอะไรนักหนา" กุลแจซอลโวยวายใส่'ผู้ชายบ้ากาม'ไม่หยุดหย่อนเธออยากจะตายซะตรงนี้จริงๆ
"ก็ไม่อยากปล่อยนี่นา เธออย่าลืมนะว่าเธอเป็น'เมีย'ฉันแล้วอ่ะ'' เจสก็เอาแต่ออดอ้อนไม่เลิกและก็ฟุบหน้าลงตรงซอกคอขาวอยู่อย่างนั้น
กุลแจซอล : "จะปล่อยไม่ปล่อย"
เจส : ''ไม่''
กุลแจซอล : "ให้พูดอีกที''
เจส : 'อีกที'
กุลแจซอล : "อย่ามากวน...ฉันได้มั้ย และก็ปล่อยฉันได้แล้ว ฉันจะไปอาบน้ำ"
เจส : "ปล่อยก็ได้"
และเจสก็ยอมปล่อยแต่โดยดีแต่หารู้ไม่ว่าสายตาเจ้าเล่ห์ฉายแววอยู่ในดวงตาของเขาโดยที่กุลแจซอลไม่ทันได้สังเกตุเห็น...


#ผิดพลาดตรงไหนหรือมีคำผิดเตือนไรท์ด้วยน้าาาเพราะว่าไรท์เพิ่งหัดแต่งใหม่ๆและก็ขอโทดด้วยถ้านิยายของไรท์ไม่สนุก

