เรื่องนี้มี E-book แล้วนะคะ
ปิดการสั่งจองเล่มนะคะ
ขอบคุณทุกท่านที่สนใจค่ะ
เรื่องนี้ไรท์ไม่ทำเล่มนะคะ
เพราะยอดสั่งน้อย ถ้าทำไรท์เจ็บหนักแน่ค่ะ
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"ถามจริงคุณชอบอะไรในตัวผมบ้าง" จู่ๆ เขาก็ถามขึ้นตอนที่ฉันปิดกล่องยา ฉันไม่ตอบแต่เก็บเอาขยะและกล่องยาไปเก็บที่ตู้ พยายามนึกให้ออกว่ามีอะไรในตัวเขาที่ฉันชอบบ้าง
เขาหล่อ เขาสูง เขาเก่ง เขาฉลาด เขาทำให้ใจฉันเต้น...
"นึกไม่ออกอ่ะ แต่สิ่งที่ไม่ชอบนี่เยอะนะ" ฉันตอบ นั่งลงที่เดิมเพราะเพลงไตเติ้ลละครมาแล้ว เพลงประกอบละครเรื่องนี้เพราะมาก คนที่ร้องเป็นผู้ชนะจากรายการประกวดร้องเพลงเวทีหนึ่ง
"อะไรบ้างล่ะ" ร่างสูงยังคงนั่งอยู่ท่าเดิมคือหันหน้าเข้าหาตัวฉัน เขาถามอย่างเซ็าซี้จริงจัง ละครฉายแล้วฉันเลยไม่ได้ตอบเขาเพราะมัวแต่จ้องจออยู่ "นี่!!" เสียงหงุดหงิดของเขาไม่ทำให้ฉันกลัวอีกต่อไปแล้ว โมโหก็โมโหไปสิ ฉันจะดูละคร "ผมถามไม่ได้ยินหรอ"
"อือ ได้ยิน" ฉันตอบตายังไม่ละไปจากทีวี แต่เมื่อเขายังสะกิดเอาคำตอบไม่หยุดฉันเลยหันไปตวาดใส่อย่างหงุดหงิด "ไม่ชอบที่คุณกินเหล้า สูบบุหรี่ ขี้บ่น ขี้โมโห ใจร้อน ไม่ชอบที่คุณชอบไปหาเรื่องคนอื่นจนหน้าเละแบบนี้ โอเคนะ?" ฉันไม่ได้มองว่าเขาทำหน้าแบบไหนเพราะพูดเสร็จก็หันมามองจออีกครั้งก็เจอกับโฆษณาก็พาลหงุดหงิดขึ้นไปอีก ฉันเลยไม่รู้เลยว่าพระเอกง้อนางเอกยังไง
คุณกฤษณ์ขยับตัวเข้ามาใกล้จนเข่าเกยบนขาฉัน กำลังจะหันไปว่าอยู่แล้วว่าต้องการอะไรอีก คนจะดูละคร แต่เขาก็พูดขึ้นมาก่อน
"แต่ผมชอบคุณนะ"
คราวนี้ฉันหน้าไปมองด้วยความตกใจ คอแทบเคล็ดแน่ะ แต่ช่างมันเถอะ เพียงแค่มองเข้าไปในดวงตาสีดำที่ดูจริงจังนั่นแล้วหัวใจฉันก็พลันเต้นแรงขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ รู้สึกว่าสมองจะแรมน้อยประมวลความคิดไม่ทันอย่างที่เขาเคยด่าไว้
"อยากรู้มั้ยว่าผมชอบคุณตรงไหนบ้าง" เขาถามด้วยเสียงพร่าลึกแปลกๆ ตาคมก้มมองริมฝีปากฉันพลางโน้มตัวเข้ามาใกล้มากขึ้น และฉันรู้ตัวว่าโดนเขากอดไว้ทั้งตัวเมื่อตอนที่เขายกตัวฉันขึ้นไปนั่งเกยบนตัก ฉันส่ายหน้าโดยที่ไม่รู้ตัวว่าปฏิเสธทำไม อาจเพราะจิตใต้สำนึกที่มั่นคงบอกว่าฉันไม่แคร์ว่าเขาจะรู้สึกยังไงกับตัวฉัน ไม่ใช่เพราะทำตัวไม่ถูกกับแววตาร้อนแรงของเขาหรอกนะ
"ไม่อยากรู้จริงๆ หรอ" เข้าก้มลงมาอีก กระซิบถามเสียงพร่ากว่าเดิม ฉันสะดุ้งเมื่อบั้นท้ายสัมผัสกับอะไรบางอย่างที่ร้อนผ่าวและแข็งแกร่งแต่ก็ยังฝืนส่ายหน้าอีก "แต่ผมอยากบอกนี่"
หูฉันได้ยินว่าละครกลับมาฉายแล้วแต่ไม่สามารถหันกลับไปมองทีวีได้เมื่อคุณกฤษณ์กดริมฝีปากเขาแนบไปกับริมฝีปากฉัน มอมเมาฉันด้วยลิ้นร้อนๆ ที่เลาะไปตามไรฟัน ดูดดุนเรียวลิ้นของฉันที่ไร้ทางหนีจนต้องส่งเสียงประท้วงออกมา
"ผมชอบปากคุณ ชอบลิ้นคุณ" เขาเริ่มต้นการบอกด้วยการดูดริมฝีปากล่างของฉันแรงๆ จนต้องร้องออกมา
"อ๊ะ!"
"ผมชอบเสียงของคุณด้วย" พูดจบก็จูบตรงคอฉันตรงตำแหน่งกล่องเสียง นี่เขากำลังหว่านเสน่ห์อยู่ใช่มั้ย เขาต้องโดนทุบหัวมาแน่ๆ ถึงพูดอะไรแบบนี้ออกมา
"เลิกล้อเล่นได้แล้ว" ฉันสะบัดตัวหนี ขืนปล่อยให้เขาล่อหลอกฉันต่อไปอีกฉันต้องคลั่งแน่ๆ
"แต่ผมยังบอกไม่หมดนี่" ตาฉันแทบถลนเมื่อได้ยินน้ำเสียงออดอ้อนแหบพร่า มือร้อนแกะกระดุมชุดนอนลายนกฮูกตาโปนออกทีละเม็ด เขาระจมูกและปากไปตามอกของฉัน มืออีกข้างซ้อนอยู่ข้างหลังบังคับให้ฉันแอ่นตัวเข้าหาเขา
"อ๊ะ!!" อดร้องออกมาไม่ได้เมื่อฟันคมขบยอดอกไม่เบานัก "อย่ากัดนะ!"
เขาทำตามคำสั่งด้วยการเปลี่ยนเป็นดูดแทน มือข้างที่ว่างก็กอบกุมอกอีกข้าง บีบเคล้นหนักมือ
"ผมชอบหน้าอกมะนาวแล้งน้ำของคุณด้วย" เขาพึมพำชิดอกฉันก่อนจะเปลี่ยนข้าง ทำให้ฉันไม่สามารถหาอะไรมาปาใส่หัวเขาได้ทันเมื่อเขากัดอีกแล้ว
"อื้อ! บอกว่าอย่ากัดไง"
เขาเงยหน้ามาสบตาฉัน นัยน์ตาพราวแสง "จะได้เท่าเทียมไง" พูดจบก็ไม่รอให้เถียงอีกนั่นแหละ แขนแกร่งจัดการหมุนตัวฉันให้หันเข้าหาเขาทั้งตัว ฉันหน้าแดง รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัวเมื่ออยู่ในท่าที่ร้อนแรงแบบนี้ โดยเฉพาะส่วนไวต่อความรู้สึกของเราสัมผัสกัน ฉันขยับตัวออกอย่างเขินอายแต่ก็โดนดึงกลับไปหาแถมเขายังกดสะโพกฉันเข้าหาตัวเองอีก "ผมชอบแบบนี้" เขาบอกอย่างเอาแต่ใจ
"แต่ฉันไม่ชอบนี่" เถียงด้วยเสียงสั่นๆ ฉันนึกว่าเขาจะตอบว่า 'เรื่องของคุณ' ซะอีก แต่เขากลับบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า
"เดี๋ยวคุณก็ชอบ" เขาเอนฉันลงบนโซฟาเมื่อตัวเองระจูบลงมาตามหน้าท้องฉันเรื่อยลงมาจนถึงขอบกางเกง มือร้อนเลื่อนกางเกงนอนฉันลงพร้อมๆ กับกางเกงในเลยในครั้งเดียว ฉันรีบหุบขาขวางไม่ให้เขาถอดได้สำเร็จ แล้วเขาก็สบถออกมาจนฉันใจเสีย
"ให้ตาย! ผมพยายามจะใจเย็นกับคุณแล้วนะ แต่มันอดใจไม่ได้จริงๆ" แล้วเขาก็ขยับตัวอย่างรวดเร็วเพื่อดึงกางเกงออกจากขาฉันพร้อมทั้งผลักตัวฉันล้มนอนลงไป
เขาหมายความว่ายังไงนะ ฉันทำให้เขาหงุดหงิดอีกแล้วใช่มั้ย แต่ช่างเขาสิ! ยังไงฉันทำอะไรก็ผิดไปหมดอยู่แล้วนี่ สำหรับเขาน่ะ
แล้วทำไมต้องรู้สึกแย่แบบนี้ด้วยนะ
เหตุการณ์ที่ผับครั้งนั้นวาบขึ้นในหัวทำให้ฉันกลัว กลัวว่าถ้าทำให้เขาโกรธอีกตัวเองจะโดนเหยียบย่ำศีกดิ์ศรีแบบนั้นอีก
เหมือนมนต์ที่เขาร่ายไว้จะเสื่อมไปแล้ว ฉันรู้สึกแย่ไปหมดจนตัดสินใจลุกขึ้น แต่แล้วคำพูดต่อมาจองเขาก็ทำให้ฉันไม่กล้าขยับตัวอีกเพราะคิดว่าหูฝาด
"ไว้คราวหน้าผมจะอ่อนโยนกว่านี้นะ"
ฉันฟังผิดใช่มั้ย คำว่าอ่อนโยนถูกเอ่ยออกมาจากปากของคุณกฤษณ์ผู้ที่ใบหน้ามีแต่รอยช้ำ รสของยาที่ฉันทาให้เขากับเหล้าที่เขาดื่มยังติดอยู่ที่ลิ้นฉันอยู่เลย ฉันต้องหูฝาดไปแน่ๆ เขาต้องบอกว่าคราวหน้าให้ฉันยอมเขาดีๆ อย่าให้เขาเหนื่อยสิ
คุณกฤษณ์ไม่ปล่อยให้ฉันสงสัยนาน เขาแยกขาฉันออก เปิดเปลือยตัวฉันสู่สายตาเขา ยังไม่ทันได้เขินอายเขาก็ก้มลงจูบอย่างร้อนแรง ลิ้นร้อนมอบสัมผัสเร่งร้อน ขณะที่เขาขยับตัวอีกครั้งเพื่อเปิดเปลือยตัวฉันสู่เขามากขึ้น นิ้วแกร่งก็สอดเข้ามามอบสัมผัสซ่านสะท้าน ฉันตัวสั่นไปกับการกระทำของเขาได้แต่บิดกายไปมา
"มองผมสิ ผมชอบแววตาของคุณตอนคุณถึง" เสียงของเขาพร่าต่ำ ฉันหันหน้ากลับมาสบตากับเขาตาคำสั่ง แววปรารถนาร้อนแรงแผดเผาฉันให้หลอมละลาย นิ้วแกร่งที่เคลื่อนไหวทำให้ฉันสะอื้นออกมา ฉันเอามือปิดปากไว้เมื่อเผลอตัวเปล่งเสียงน่าอายออกมา แต่คุณกฤษณ์เลื่อนมือฉันออก
"อ๊ะ!! อื้อ!!" เขาเร่งมือเร็วขึ้นอีกจนฉันแทบไม่ไหวอยู่แล้ว
"อย่าปิดเลย ผมชอบฟังเสียงคุณ"
"ฮึก!!! อ๊ะ!! อ๊ะ!!! อ๊าาาา!!!"
แล้วฉันก็พ่ายแพ้ให้แก่เขา ปลดปล่อยอารมณ์ออกมาสู่สายตาเขา คุณกฤษณ์มองฉันด้วยสายตาตะลึง เขาเม้มปากแน่นไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่
ฉันยังหอบอยู่ตอนที่เขาถอนนิ้วออกช้าๆ ยังไม่ละสายตาไปจากฉันเมื่อแลบลิ้นเลียนิ้วกลางที่เปียกชื้นของตัวเอง
เซ็กซี่เกินไปแล้ว...
ฉันห้ามตัวเองไม่ให้สบตาโชนแสงของเขาอย่างยากเย็น
"ผมบอกรึยังว่าชอบชิมคุณ" เขาบอกช้าๆ ขยับตัวเพื่อกำจัดเสื้อผ้าของตัวเอง "แล้วผมก็อยากกินคุณด้วย"
ฝากนิยายเรื่องนี้ด้วยน้าาาา
จะพยายามลงเรื่อยๆ นะคะ
ขอบคุณทุกคนที่หลงเข้ามานะ (-/\-)
คอมเม้นแสดงความคิดเห็นชอบไม่ชอบยังไงก็บอกกันได้น้าาาา
-^^-
Guest
