ยามดอกไม้...เบ่งบาน
ต่างชื่นชม
ยามกลีบร่วงโรย
ต่างเหยียบย่ำ
เม้าท์นิดกระซิบหน่อย....
นิยายเรื่องนี้เป็นอีกเรื่องที่พยามแต่งให้สร็จ (ยกกำปั้นขึ้นชู)
เนื้อความหากดูเวอร์วังไปบ้างเล็กน้อย (ก็แหมมันคือนิยายนี่เนอะ ? )
และที่สำคัญขอฝากเจ้าหนูมุกลันตาไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยเน้อ
อยู่คุยให้กำลังกันก่อนนะ ลองกดเข้าไปอ่านสักนิด หากไม่ถูกใจเราก็ไม่ว่ากัน
สุดท้ายคงต้องยกสองมือขึ้นพนมแล้วก้มกราบแนบตักท่านนนนนนนนนนนน
รีวิว (0)
เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว
Guest
