弘 太 強 กรงเสน่หาองค์ราชัน

นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายวาย ไม่ชอบกดปิด

弘 太 強

กรงเสน่หาองค์ราชัน

弘 太 強 ห

งไท่เฉียง ฮ่องเต้

"ข้าจะกักขังใคร พวกเจ้าก็ไม่มีสิทธ์มายุ่ง!

เจ้าก็เช่นกันไม่มีสิทธ์มาสั่งสอนข้า"

林 琳 หลินหลิน เทพพิทักษ์ป่า

"ฝ่าบาททรงไต่ตรองดูซักนิด กระหม่อมเป็นเพียงเทพ ฝึกหัดจะมีพลังอะไรสู้ องค์ฮ่องเต้ที่มีเทพสูงส่งลงมาจุติมาเกิด เป็นผู้ครองบ้านเมือง แต่กระนั้นแล้ว ถึงหม่อมฉันเป็นเพียงเทพฝึกหัด องค์ฝ่าบาทก็ไม่มีสิทธ์กักขังกระหม่อม ไว้ในวังหลวงเเห่งนี้..."

刚 褒 กังเปา เทพจิ้งจอก

"ถึงจะเป็นถึงฝ่าบาทแต่ถ้ายุ้งกับคนของกระหม่อม กระหม่อมก็ขอประทานอภัยนะพะยะค่ะ!"

河 平 เหอผิง เทพพิทักษ์สายน้ำ

"น้องข้า...ห้ามผู้ใดริแตะต้อง!!"

弘 慧 勇 หงฮุ่ยหลิง ท่านอ๋อง

"ข้าขอพูดในศักดิ์ความเป็นพี่ชาย เจ้าไม่สมควรทำเช่นนี้ บ้านเมืองยังต้องการเทพ ไม่ใช่เพียงแค่เจ้าที่ต้องการ"

美 雅 เหมยหยา สนมเอก

"ฝ่าบาท...จำได้ไหมเพค่ะ ที่ฝ่าบาทบอกว่ารักหม่อมฉัน แต่ตอนนี้ฝ่าบาทกับนำเทพที่ไร้ค่ามาอยู่ในวัง ฝ่าบาทคิดจะฆ่าหม่อมฉันให้ตายทั้งเป็นหรอเพค่ะ"

力勇 ลี่หย่ง องค์รักษ์

"กระหม่อม น้อมรับพระบัญาชาพะยะค่ะ!"

#นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายชายรักชาย

ย้อนยุคจีนโบราณไม่อิงประวัติศาสตร์ใดๆทั้งสิ้น

>ฝากติดตามด้วยนะค่ะ<

#นิยายจะปั่นตอนไวหรือช้าขึ้นอยู่กับกำลังใจของรีดเดอร์ทุกคนค่ะ#

ฝากเช็คคำผิดให้ไรท์ด้วยนะค่ะ ไรท์รู้ว่า

พรีเรียต แต่งยาก ต้องละเอียด มันทำให้ยิ่งอยากแต่งค่ะ

หาประสบการณ์ และยินดีที่จะให้ทุกคนติชมให้คำแนะนำ

เพื่อพัฒนาฝีมือต่อไปค่ะ

*สำหรับคนที่เคยอ่านแล้ว ให้เริ่มที่ตอนที่ 5 นะค่ะ ปรับพล็อตเรื่องใหม่ให้ลงตัวขึ้นค่ะ*

ปล.1 แก้คำผิดแล้ว แต่ไม่ได้แปลว่าจะถูกต้องทุกประการ หากแต่ยังมี คำราชาศัพท์ ที่ผู้แต่งไม่ทราบ และ อยากจะขอคำแนะนำจากผู้อ่านต่อไป

ปล.2 บางคำ ไรท์อาจจะพิมเร็วแล้วตัวคอมพิวเตอร์ไม่เตือนเช่น 'หร็อ' เป็นต้น ไรท์เลยอ่านทวนแต่...มองข้ามจุดนี้ไป หากพบที่ไหนคอมเม้นบอกได้ จะตามแก้นะคะ

หาก 1 ตอนไม่ถึง 30 เม้นจะไม่อัพตอนต่อไป

//เริ่มตอนที่ 7 เป็นต้นไป