พวกคุณเคยตกหลุมรักใครสักคนที่ไม่เคยพบหน้าบ้างรึเปล่า...
เฮ้ออ...วันนี้วันที่เท่าไหร่แล้วที่เขาหายไป
ผมนั่งจ้องมือถือตัวเองมาหลายวันแล้ว
แต่ไม่ใช่ไม่ทำอะไรเลยนะ
กลับมาจากโรงเรียนผมก็หยิบมือถือมาดูแล้วดูอีกนี่แหละ
รอว่าคนๆนั้นเขาจะตอบเมื่อไหร่
ผมรู้จักเขาคนนี้จากเฟซบุค พอดีผมว่างๆอะฮะ เปิดดูอะไรเพลินๆ
จนเจอคนนี้
ดูเป็นคนอัธยาศัยดี
คุยสนุก
เราคุยกันทางแชทมาเกือบปีแล้วฮะ เลยขอแลกไลน์
จะว่าไปผมก็ไม่เคยเจอตัวจริงเขาหรอก
แต่คุยด้วยแล้วสบายใจดี เป็นพี่ที่พอจะให้คำปรึกษาได้ ( บางเรื่องเค้าก็ ตอบเอาฮาอ่ะ )
ก็ได้ๆ ไม่ต้องสงสัยหรอกผม...... ผมชอบผู้ชายฮะ
ผมไม่ค่อยแน่ใจที่พี่เขาหายไปเป็นเพราะอะไร ใช่ตอนที่ผมเมาแล้ว ไลน์ไปว่า
“ ผมชอบพี่”
รึเปล่าที่ทำให้เค้าเงียบหายไปแบบนี้
5 /8
read
BUTT
:
พี่ซอล
ผมชอบพี่มานานแล้วฮะ เราคบกันมั้ย
6/8
read
BUTT
:
พี่ซอล ฮะ คือว่าพี่โกรธ ผมรึเปล่าฮะ
ผมขอโทษ
read
BUTT
:
พี่ซอล
พี่ตอบผมหน่อยสิ
นะๆ
และอีกหลายๆข้อความที่ผมส่งไปหาพี่ซอล เขาแค่อ่านแต่ไม่ตอบกลับ
ผมควรทำยังไงดี
ผมว่าเขาคงอึดอัด หรือไม่ก็โกรธจนไม่อยากคุยกับผมไปแล้วก็ได้นะ
T_T
นี่ก็เป็นเดือนแล้ว
ผมคงหมดโอกาสแม้แต่จะเป็นน้องแล้วละมั้ง
จริงๆผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าไปชอบเขาตั้งแต่เมื่อไหร่
มันอาจจะเป็นเพราะพอมีอะไร เราคุยกับพี่เขาได้ และบางทีที่พี่เขามีอะไรเราก็ช่วยให้กำลังใจกัน มันคงคล้ายๆความผูกพันอะครับ
Status
BUTTER
1 min
ลืมมันไปก็ได้
ผมขอโทษนะครับ
feeling
sad
ตึ๊งงงง
โดเรมีฟาซอล
like your status
เห้ยยยยยยยย
ไหนๆขยี้ตาอีกที
เมื่อดูหน้าจอที่ปิดเฟซบุคไว้ ... โดเรมีฟาซอล
like your status
....
อร๊ากกกกกกกก พี่ซอล พี่ซอลจริงๆฮะ
นี่พี่ซอลขาหายโกรธผมแล้วหรอ ตอนนี้ปากผมคงฉีกแล้วแน่ๆ
แล้วหัวใจผม
มันจะทะลุออกมาข้างนอกหรือเปล่าฮะ
ตึ๊งงงง
Solll
:
เป็นอะไร
?
read
BUTT
:
พี่ซอล
Solll
:
???
read
BUTT
:
พี่หายโกรธผมแล้วใช่มั้ยฮะ
Solll
:
ไม่นะ
read
BUTT
:
อ่าว หรอครับ
read
BUTT
:
สติ๊กเกอร์หมีบราวน์ ร้องไห้
read
BUTT
:
ผมขอโทษพี่อีกทีครับ มันจะไม่มีเรื่องแบบนี้อีก
Solll
:
เฮ้อ...
Rrrrrrrrrrrr
Solll
โทรหาคุณ
( Call Line)
ผมควรจะรับดีไหม
ถ้าเป็นเวลาอื่นผมคงจะดีใจกรี๊ดกร๊าดเหมือนสาวๆไปแล้วละฮะ
แต่ตอนนี้พี่เขาคงโกรธมากจนอยากจะด่าผมแล้วมั้ง
แต่ลองดูสักทีก็ได้
อะไรๆที่ค้างคาจะได้จบ
“ สวัสดีฮะพี่ซอล “
ตอนนี้ใจผมมันเหี่ยวเป็นผักเน่าไปแล้วครับ
“ ตั้งแต่เมื่อไหร่ “
เสียงพี่ซอลดุมากเลยฮะ
“ ชอบพี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ ไหนบอกพี่ซิ “
“เอ่อ...ผมก็ไม่รู้ครับ แต่อยู่ดีๆมันก็เหมือนไม่อยากให้พี่คุยกับคนอื่นแบบสนิทเกินไป”
“ หึ หึ”
“ ผมขอโทษครับพี่ ให้ผมขอโทษอีกกี่ครั้งก็ได้ แต่ผมอยากให้พี่หายโกรธผม
พี่ลืมเรื่องที่ผมพูดไปก็ได้
แล้วผมจะไม่พูดเรื่องแบบนั้นอีก “
“ นายนี่ชอบคิดเองเออเองนะบัท “
“อะ อะไรนะฮะ คือ พี่หมายความว่ายังไง”
“ก็อยู่ๆ นายก็มาบอกว่าชอบ ทั้งที่จริงๆพี่ก็ไม่เคยคบกับผู้ชายมาก่อน มันทำตัวไม่ถูกว่ะ “
“อ่อ
ฮะ “
“แต่พอนายหายไปบ้าง พี่ก็รู้สึกว่าอะไรมันขาดไป
มันแปลกๆไม่มีคนมาอ้อนใส่ ไม่ชินเลย “
“เอ่อ “
“เราลองมาคุยกันดูก่อนดีมั้ยบัท “
“เห้ยย
พี่ว่ายังไงนะฮะ “
“ผมฟังไม่ค่อยชัดเท่าไหร่
ขออีกทีชัดๆ ดังๆเลยฮะ “
นี่ๆพวกคุณมีที่อัดเสียงรึเปล่าครับ อัดเสียงพี่ซอลให้ผมที
ตอนนี้ผมมือสั่นไปหมด
นี่ผมฝันไปหรอ
แต่ไอ้ที่พูดออกไปทำไมมันเหมือน
อ่อยยย เลยหล่ะ
“
5555555
เด็กเจ้าเล่ห์ “
“แล้วพี่จะไม่บอกอีกทีหรอครับ บอกบัทหน่อยนะฮะ
พี่สุดหล่อ”
ผมจเลิกอ่อยพี่เขาได้ยังไงฮะ ว๊า
“คบกันนะครับบัท “
สติที่มีน้อยนิดของผม มันหายไปกับคำพูดเมื่อตะกี๊ของพี่ซอลแล้วครับ
หลังจากนั้นผมกับพี่ซอลก็มาเจอกันบ่อยขึ้น
ผมหมายถึงเจอกันตัวเป็นๆนี่แหละครับ
ไปกินข้าว ไปดูหนังตามประสา คู่รัก
แต่ผมก็รำคาญสายตาของพวกผู้หญิงนะฮะ
ทำไมชอบมองตานี่หวานเชียว
ผมมารู้ทีหลังว่า
พี่ซอลเลิกกับแฟน
ไปได้ซักพักก็ได้มาคุยกับผมนี่แหละ
ตอนแรกเขาก็เสียใจมาก
เพราะรักกันมาก
จนเกือบจะแต่งงานกันแล้ว
พี่ซอลเล่าให้ผมฟังว่า พี่เขาไม่อยากคบใครอีกเพราะกลัวจะเสียใจเหมือนคราวก่อน
แต่พอเราได้มาคุยกัน
มันก็เริ่มผูกพัน จนพอตอนที่ผมบอกชอบพี่ซอลไป
เค้าก็เหมือนต้องคิดหนักว่าจะเอายังไง
ทั้งความรัก และก็ที่เราทั้งคู่เป็นผู้ชายเหมือนกัน เรื่องบางอย่างมันคงจะยาก
แต่เราจะจับมือกันไว้ให้แน่นที่สุดเลยฮะ
“บัท บัท ครับ ตื่นได้แล้วนะ “
ทำไมขี้เซาขนาดนี้นะ
“พี่ซอล
ขออีก
5
นาทีฮะ “
นั่นไงๆ มาสเตปเดิม
“ไม่ได้ครับ ที่รักไม่งอแงนะ “
“งั้นบัทขอ
อีก
2
นาทีก็ได้นะ นะ “
55555
ผิดจากทีผมคิดไว้เมื่อไหร่
“วันนี้เราจะไปบ้านพี่กันนะครับ “
“โอ๊ะ
ใช่สิ
งั้นผมไปอาบน้ำก่อนนะ
ขอจุ๊บทีนึงก่อน” กระเด้งขึ้นมาจากเตียงเลย
วันนี้ผมกับน้องจะไปคุยพ่อแม่ของผมครับว่าเราคบกันมาก็
2
ปีได้แล้ว อยากจะคุยให้เป็นเรื่องเป็นราวให้ผู้ใหญ่รับทราบ
หลังจากที่ผมกับน้องได้ไปคุยกับทางพ่อแม่ของน้องมาแล้ว
ท่านน่ารักมากเลยครับ
ท่านทราบว่าเราคบกัน ก็อยากให้ดูแลดีๆ
วันนี้เลยเป็นของฝั่งพ่อแม่ผมบ้าง
จริงๆแล้วน้องก็เจอพ่อแม่ผมบ้างนะครับ
แต่น้องค่อนข้างกลัวพ่อแม่ผมครับ
วันนี้ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง
บนรถที่ตอนนี้มีแต่เสียงแอร์ดัง ผมเหลือบไปมองน้องที่นั่งอยู่ข้างๆ
สงสัยคงจะกลัว
ผมเอื้อมมือไปจับมือน้องมากุมไว้
แล้วบีบเบาๆให้น้องสบายใจ
“ พี่ซอล
เราแวะซื้อผมไม้ก่อนเข้าบ้านดีมั้ย “
“ ก็ดี
เราจะได้ไม่เครียดด้วย “
ผมแวะซื้อผลไม้กับอาหารมาทานกันที่บ้านครับ
ทานไปคุยไป ราบรื่นแน่ๆ
><”
พอถึงบ้านซอลก็ไม่ยอมลงจารถสักที
ผมนี้ต้องลากลงมาจากรถเลยครับ
พ่อกับแม่ ที่แอบดูอยู่ที่หน้าต่างก็หัวเราะชอบใจ
คงสนุกเขาหล่ะครับ
“สวัสดีครับ คุณพ่อ คุณแม่ “
น้องยกมือไหว้พ่อ แม่ ผม เหมือนจะไปประกวดมารยาทเลยครับ
“ อืมๆ
แล้วไปไหนกันมาหล่ะ “
แหม
พ่อก็ทำเสียงซะดุ
เดี๋ยวตัวเล็กของผมก็ร้องไห้กันพอดี
“ผมสองคนก็ตั้งใจมาหาพ่อกับแม่แหละครับ
เดี๋ยวผมให้ ป้าแจ่มไปตั้งโต๊ะก่อนแล้วกันนะครับ”
ระหว่างกินข้าว
“พ่อครับ
แม่ครับ
ผมมีเรื่องอยากจะบอกครับ “
“ อืมม เอาไว้หลังมื้อนี้ก่อน ค่อยคุย”
ผมแอบได้ยินเสียงถอนหายใจเบาๆมาจากคนข้าง
สงสัยจะเกร็งมาก
“
เดี๋ยวแจ่มเอาน้ำกับขนมไปห้องนั่งเล่นด้วยนะ”
แม่บอกกับป้าแจ่มคนดูแลบ้าน
“ ไปๆกัน
ไปห้องนั่งเล่นแล้วค่อยคุย “
“ เอาหล่ะ
มีอะไรก็ว่ามา “
คุณพ่อพี่ซอลจะยอมให้ผมกับพี่คบกันต่อไหมเนี่ย
“ พ่อ แม่ครับ
ผมกับบัท เราเป็นแฟนกันครับ เอ่อผมเลยอยากน้องมาไหว้พ่อกับแม่ครับ “
พี่ซอลพูด
“ อืมมม นี่เจ้าบัท ไม่ต้องกลัวพ่อขนาดนั้น พ่อไม่ได้ว่าอะไร
พ่อกับแม่ก็รู้มาสักพักแล้วล่ะ
แต่อยากให้ดูๆกันก่อน
ตอนนี้ก็คงเหมาะแล้ว
เอาหล่ะๆ พ่อแม่ก็ไม่ได้ห้ามอะไร
ยังไงลูกทั้งสองคนก็ดูแลกันดีๆ
เวลามีอะไรก็คุยกันนะลูกนะ”
ผมกับน้องที่น้ำตาคลอเข้าไปกราบตักพ่อกับแม่
ส่วนพ่อกับแม่ก็ลูบผมน้องอย่างเอ็นดู
แล้วก็หยิบสร้อยและพระองค์เล็กๆ มาสวมให้ผมและน้อง
ช่วงเย็นๆผมพาน้องออกมาเดินเล่นที่สวน
ดูน้องสดใสเหมือนเดิมแล้วและ ผมดีใจมากเลยครับวันนี้
ดีใจที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายยอมรับความรักของเราโดยไม่มีข้อแม้
และผมก็ดีใจที่มีน้องอยู่เป็นกำลังให้ผมอยู่ข้างๆเสมอจนถึงวันนี้
“
บัทพี่ขอบคุณนะครับ และ พี่สัญญาจะดูแลเราให้ดีที่สุด
พี่รักบัทครับ “
“บัทก็รักพี่ซอลครับ “
เรากอดกัน เป็นกอดที่ผมรู้สึกดีและอบอุ่นที่สุดเลยครับ
.............ผมลองรักแล้ว พบความรักที่อบอุ่น สดใส แล้วคุณลองรักใครรึยัง.............
ปล. นิยายเรื่องนี้ไม่ได้สนับสนุนให้หาความรักจากโลกโซเชียล
เรื่องทั้งหมดเป็นเพียงเรื่องแต่งขึ้นเท่านั้น
ลองวางเครื่องมือสื่อสารแล้วออกไปพบกับคนที่มีตัวตน
พูดคุยกัน ศึกษากัน
คุณอาจจะพบว่าคนที่ “ใช่” เขาอยู่ตรงหน้าคุณแล้วก็ได้
-END-

