[Fic Hormones The Series ธีร์xนนท์] Love is real

Y

[Fic Hormones The Series ธีร์xนนท์] Love is real

[Fic Hormones The Series ธีร์xนนท์] Love is real

pikameow_

Y

1
ตอน
1.14K
เข้าชม
31
ถูกใจ
0
ความคิดเห็น
2
เพิ่มลงคลัง

[INTRO]

20.30 AM.

"พวกมึงเคยได้ยินเรื่องเล่าผีในห้องนาฎศิลป์ป่ะวะ?"เสียงเข้มๆแต่ฟังดูอบอุ่นค่อยๆเอื้อนเอ่ยพูดขึ้นมาเหมือนคนหายใจติดขัดภายในห้องเรียนที่ไม่มีใครอยู่ อันที่จริงแทบจะไม่มีใครอยู่ทั้งโรงเรียนด้วยซํ้าเพราะเป็นเวลาคํ่ามืดดึกดื่น

ยกเว้นเสียแต่เด็กกลุ่มนี้...

"นี่มึงมาทํารายงานหรือมึงมาทํารายการคนอวดผีกันแน่วะไอนนท์?-.-"พวกเขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อจะมาล่าท้าผีหรืออะไรหรอก แต่เพราะว่าเวลาทํารายงานไม่พอและกําหนดส่งศุกร์นี้ จะเกี่ยงให้ใครเอาไปทําคนเดียวก็ไม่ได้พวกเขาเลยต้องเสียสละเวลาอันมีค่าในการเล่นเกมส์(?)มานั่งปั่นรายงานกันหัวซุกหัวซุนที่โรงเรียน

"แหมก็เห็นว่าบรรยากาศมันให้"เจ้าของเรื่องเล่าขนพองสยองเกล้าหัวเราะอย่างชอบอกชอบใจที่เห็นเพื่อนกลัว ก่อนจะยิ้มจนตาหยีเหมือนเวลาที่เจ้าตัวชอบทํา

"เออมึง กูได้ยินรุ่นพี่เค้าบอกกันมานะเว้ยว่าห้องนาฎศิลป์อ่ะผีดุมาก เด็กม.4ปีก่อนๆที่เข้ามาแล้วไปลองของอ่ะ เจอดีทุกรายเลยนะมึง-0-"เจ้าตัวยังคงเล่าเรื่องต่อไปโดยแกล้งทําเป็นไม่เห็นสีหน้าเพื่อนร่วมกลุ่มที่ซีดเผือดเหมือนไปเอาหน้าจุ่มนํ้าแข็งมายังไงยังงั้น

"ถ้ามึงยังไม่หยุดเล่าพวกกูจะเอาเล่มรายงานยัดปากมึงเดี๋ยวนี้แหละไอนนท์-.-"เจ้าของชื่อ'นนท์'ไม่โต้ตอบก่อนจะหยุดเล่าเรื่อง แล้วหันไปช่วยเพื่อนทํารายงานแทน ก่อนที่นนท์จะโพล่งขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

"พวกมึงทํากันไปก่อนเหอะ เดี๋ยวกูไปเข้าห้องนํ้าก่อนนะ"ยังไม่ทันได้ฟังเพื่อนนนท์ก็วิ่งฉิวออกไปเลย โดยไม่ลืมว่ามีเสียงเพื่อนตะโกนด่าแบบไม่จริงจังไล่หลังมาเป็นแบ็คกราวด์

@ตึกทัศนศิลป์

หึๆเขาไม่ได้มาเข้าห้องนํ้าจริงๆหรอก เขาแค่จะมาพิสูจน์ความเฮี้ยนของห้องนาฎศิลป์เท่านั้นเอง แต่ที่ไม่พาเพื่อนมาเพราะกลัวว่าจะกรี๊ดแตกระหว่างทางซะก่อน เขาเลยต้องมาคนเดียวอย่างช่วยไม่ได้ เจ้าของดวงตาเรียวตี่ ใบหน้ารูปไข่เนียนเกลี้ยงเกลา จมูกโด่งรับกับริมฝีปากบางสีสดมองไปยังทางขึ้นตึกด้วยความรู้สึกหลากหลาย

แต่เขาจะไม่เชื่อในสิ่งที่ตาเห็นเด็ดขาด!

ถึงอีกใจจะกลัวแต่ก็คิดว่าไม่มีอะไรที่น่ากลัวซะหน่อย คนดีผีคุ้มน่ะ!นนท์สูดอากาศหายใจเข้าเฮือกใหญ่ก่อนจะก้าวเดินขึ้นบันไดไปอย่างช้าๆ...ทางเชื่อมตึกนั้นติดไฟสลัวๆแค่ไม่กี่ดวงและแต่ละดวงระยะทางห่างกันเป็นโยชน์ๆประกอบกับบรรยากาศที่มืดมิดและไม่มีคนอยู่ เลยทําให้เสียงฝีเท้าของนนท์นั้นดังกว่าปกติ

"พ่อแก้วแม่แก้ว ช่วยลูกด้วยเถิดT_T"นนท์พนมมือพึมพําบทสวดมั่วๆไปก่อนจะหลับตาเดิน จนรู้ตัวอีกทีเขาก็มาอยู่ห้องนาฎศิลป์ซะแล้ว0_0นนท์ค่อยๆบิดลูกบิดประตู ก่อนจะสอดตัวเข้าไปอย่างเงียบเชียบชนิดแม้แต่แมวก็ยังจับไม่ได้-.-เขาตัดสินใจไม่ปิดประตูเพราะ90%ที่ดูหนังผีมาหลายเรื่อง ใครที่ปิดประตูแล้วเจอผี พอจะวิ่งออกจากห้องประตูจะล็อคโดยไม่ทราบสาเหตุแล้วก็จะถูกผีหลอก จบข่าว...

นนท์ค่อยๆเดินสํารวจของในห้องอย่างระมัดระวังและพยายามจะเพ่งมองทุกสิ่งในความมืดเพราะกลัวไปเดินชนอะไรเข้า ก่อนที่สายตาเขาจะไปป๊ะกับห้องเก็บเสื้อผ้านักแสดงนาฎศิลป์ของโรงเรียนเวลาไปแข่งหรือโชว์ในวันสําคัญของโรงเรียน แต่...

มันดันมีเสียงกุกกักเหมือนคนกําลังรื้อของอยู่ในห้องนั้นน่ะเซ่!T_T

ชิบหายล่ะ ไม่น่าไปรบกวนเจ้าที่เขาเล๊ยยยย!!!!

ยังไม่ทันที่นนท์จะเดินไปสํารวจว่าในห้องนั้นมีอะไร จู่ๆก็ได้ยินเสียงเหมือนคนเปิดประตูออกมาเป็นเงาดําๆนนท์ที่เห็นก็ได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อ ทําอะไรไม่ถูก แถมฝีเท้าของเขาก็เหมือนจะขยับไม่ได้ตามสมองสั่งการซะอีก0_0แล้วใครจะอยู่ให้โง่โดนหลอกละวะ!นนท์ที่ได้สติแล้วก็รีบหันหลังเดินไปที่ประตูที่เปิดทิ้งไว้ วิ่งโดยหลับหูหลับตาไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมหรือใครที่วิ่งตามมาทั้งนั้น รู้ตัวอีกทีเขาก็วิ่งมาหอบเหนื่อยตรงหน้าตึก

"ไอเชี่ย..."นนท์หอบแฮกๆเหมือนหัวใจเต้นเร็วจนเกินจะควบคุม แล้วก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเขาลืมเพื่อนเอาไว้ที่ห้องเรียน นนท์จึงเดินไปตรงที่ตึก อย่างน้อยๆเขาก็ไม่อยากจะให้เพื่อนโดนหลอกอยู่แค่2คนหรอกนะ

20.50 AM.

"สาบานนะว่านี่มึงไปห้องนํ้า ไอเชี่ยกูแม่งนึกว่าตกส้วมตายห่าไปแล้ว"ทันทีที่เขาเดินเข้าไปในห้องสภาพเนื้อตัวเปียกโชกเหมือนไปอาบนํ้ามา ก่อนจะนั่งแหมะอยู่ตรงเก้าอี้ สีหน้ายังคงหวาดกลัวปนทึ่งๆอยู่ไม่น้อย แต่ก็ไม่ได้สติหลุดกระเจิดกระเจิงหรือกรี๊ดซะเหมือนโดนผีจับหัว

"ตกส้วมบ้านป้ามึงดิ!กูเพิ่งเจอดีมาเนี่ยT_T"

"เจอดี?เจออะไรดีๆมาวะ?-0-"เพื่อนหันมาถามนนท์ที่นั่งกระพือเสื้อนักเรียนไล่ความร้อน ถ้าสาวๆมาเห็นเวลานี้มันคงจะเซ็กซี่และเท่ไม่เบา แต่ถ้ารู้สาเหตุล่ะก็...

"ไม่ได้เจออะไรดีๆมาหรอก กูแค่ไปลองของที่ห้องนาฎศิลป์มา เชี่ย!แม่งโคตรหลอน"

"เดี๋ยวๆสรุปคือที่มึงหายไปนานมึงแค่จะไปล่าท้าผี?"เพื่อนของนนท์เลิกคิ้ว นนท์ก็พยักหน้าตอบช้าๆ

"เออดิ กูแค่จะไปหาไรหนุกๆทําเฉยๆที่ไหนได้...แม่งเฮี้ยนหนักจริงๆว่ะ0_0"

"เออสมควรแล้วที่มึงจะโดน ไปรบกวนเค้ายามวิกาล แล้วถ้าเค้าเป็นคนต้องตกใจนึกว่ามึงเป็นขโมยแหงๆ"

"ไม่รู้อ่ะ จะผีหรือคนกูไม่รู้ที่แน่ๆกูแม่งเจอดีแล้วT_T"นนท์พูดพร้อมกับทําหน้าสยอง

"ใจเย็นๆก่อนดิวะไอนนท์ อาจจะเป็นรุ่นพี่ที่มาเก็บของห้องนาฎศิลป์แล้วลืมเปิดไฟก็ได้-0-"เพื่อนของนนท์บอก

"ใครแม่งจะเก็บของนานขนาดนี้วะ แล้วนี่ตาคนนะเว้ยไม่ใช่ตานกฮูกจะได้มองเห็นของในความมืดได้อ่ะ-_-^"นนท์เถียงเสียงสูง ก่อนจะเก็บของใส่กระเป๋า

"เออๆงั้นพวกเราก็กลับบ้านก่อนแล้วกัน เดี๋ยวงานเนี่ยกูเอากลับไปทําต่อเอง ไปๆแยกย้าย"เพื่อนนนท์โบกมือไล่ นนท์ก็พยักหน้าก่อนจะเดินกอดคอออกไปจากห้องทั้ง3คน...

แสดงเพิ่มเติม

รีวิว (0)

เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว