สั่งเรื่องเจ้าสาวจองจำรัก กับเจ้าสาวพ่ายเล่ห์รักได้นะคะ
เล่มละ 319 บาทค่ะ ฟรีค่าส่งค่ะ เหลือ 50 เล่ม หมดแล้วหมดเลยค่ะ



ebook เจ้าสาวจองจำรัก
ebook เจ้าสาวพ่ายเล่ห์รัก

อรรถภูมิ เรืองกฤษณะ
นักธุรกิจเจ้าของบริษัท อสังหาริมทรัพย์
พอรู้ว่าคนรักเก่ามีลูกกับตนเอง
เขากลับมาเกี่ยวข้องกับเธอเพราะลูก

พริมพราว หญิงสาวที่เข็ดกับความรัก
แต่พอได้เจอกับอรรถภูมิ ผู้ชายที่เหยียบย่ำความรักของตนเอง
อย่างไม่เห็นค่า เธอจึงพยายามหนีห่าง
และเมื่อเขาต้องการแค่ลูก
เธอจึงยิ่งเกลียดเขามากขึ้นกว่าเดิม
หนูพริ้วเป็นลูกของผมรึเปล่า” พริมพราวสะดุ้งกายขึ้นมาเมื่อเห็นเขายืนอยู่ไม่ไกลตนเอง จึงถามกลับด้วยนัยน์ตาที่ไม่ชื่นชอบอย่างมาก
“คุณมาทำอะไรที่นี่คะ”
“ผมมาทำอะไรที่นี่ไม่สำคัญ ตอบมาก่อนสิว่าหนูพริ้วเป็นลูกของผมรึเปล่า” ไม่เพียงพูดเท่านั้นแต่มือยังจับไปยังต้นแขนนวลด้วยและดึงร่างเล็กเข้าไปหา อย่างใกล้ชิด กะไว้แล้วไม่มีผิดว่าเขาจะต้องสงสัยเรื่องนี้พอรู้อายุของหนูพริ้ว
“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับฉัน” หญิงสาวพยายามดิ้นรนให้พ้นพันธนาการของอีกฝ่าย แต่ดูเหมือนว่าอรรถภูมิจะไม่สนใจกับคำพูดของเธอเลย กลับรั้งกายนุ่มยังเอวเล็กให้แนบแน่นมากขึ้นกว่าเดิม โดยก้มวงหน้าลงไปหาใบหน้านวลมากขึ้นกว่าเดิม พร้อมกับนัยน์ตาที่จับจ้องดวงตาคมอย่างไม่ละไปทางใดด้วย
“ทำไม กลัวว่าที่พ่อเลี้ยงคนใหม่จะมาเห็นรึไงกัน”
“ว่าที่พ่อเลี้ยงคนใหม่ คุณพูดบ้าอะไรน่ะ” เธองุนงงกับคำพูดของอีกฝ่าย
“แน่ใจเหรอว่าไม่เข้าใจคำว่าพ่อเลี้ยงคนใหม่น่ะ เห็นคุณธันวาอยากจะทำหน้าที่นี้เหลือเกินนี่” ชายหนุ่มยอกย้อนกลับมาอย่างกวนประสาทยิ่งนัก
“แล้วถ้าฉันจะหาพ่อเลี้ยงคนใหม่ให้ลูกฉัน แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณล่ะ” ตอนนี้พริมพราวรับรู้อย่างชัดเจนแล้วว่าเขาหมายถึงอะไร
“ถ้าจะหาพ่อเลี้ยงคนใหม่น่ะผมไม่ว่าหรอกนะ ถ้าหนูพริ้วไม่ใช่ลูกผม แต่ถ้าหนูพริ้วเป็นลูกผม” เขาเว้นค้างไว้โดยไม่ยอมเอ่ยต่อ พริมพราวจึงถามอย่างสงสัย
“ทำไมคะ ถ้าหนูพริ้วเป็นลูกคุณแล้วจะทำไม”
“ผมไม่ยอมเด็ดขาด ผมไม่มีวันยอมให้ผู้ชายคนไหนมาเป็นพ่อเลี้ยงลูกผมหรอก”
“ไม่ยอมก็ช่างคุณสิ หนูพริ้วเป็นลูกของฉัน แล้วฉันก็จะหาพ่อเลี้ยงให้หนูพริ้ว”
“ตอบมาเดี๋ยวนี้ว่าหนูพริ้วเป็นลูกของผมใช่ไหม” ไม่วายคาดคั้นหญิงสาวต่อเพื่อต้องการรับรู้ความจริง พริมพราวจึงยอมรับอย่างไม่ปิดบัง
“ใช่ หนูพริ้วเป็นลูกคุณ แต่คุณมันก็แค่ผู้ชายที่ทำให้เกิดเท่านั้น ไม่มีสิทธิ์ที่จะใช้คำว่าพ่อกับลูกของฉัน ฉันจะหาพ่อใหม่ให้หนูพริ้ว ให้มันดีกว่าพ่อเลวๆ ที่ทิ้งไปซะอีก” เพียงเอ่ยจบเธอก็ผลักร่างแกร่งออกไปโดยแรงก่อนจะรีบเดินกลับเข้าห้องพร้อม กับหยาดน้ำตาที่รินไหลออกมา ทำไมเขาจะต้องกลับมาทำให้เธอนึกถึงความเจ็บปวดที่ผ่านมาด้วยกัน ทั้งที่เธอเองก็ลืมมันไปแล้ว