ิเจ้าสาวพ่ายเล่ห์รัก
8
ตอน
8.08K
เข้าชม
20
ถูกใจ
4
ความคิดเห็น
8
เพิ่มลงคลัง

สั่งเรื่องเจ้าสาวจองจำรัก กับเจ้าสาวพ่ายเล่ห์รักได้นะคะ

เล่มละ 319 บาทค่ะ ฟรีค่าส่งค่ะ เหลือ 50 เล่ม หมดแล้วหมดเลยค่ะ

ebook เจ้าสาวจองจำรัก

ebook  เจ้าสาวพ่ายเล่ห์รัก

อรรถภูมิ เรืองกฤษณะ

นักธุรกิจเจ้าของบริษัท อสังหาริมทรัพย์

พอรู้ว่าคนรักเก่ามีลูกกับตนเอง

เขากลับมาเกี่ยวข้องกับเธอเพราะลูก

พริมพราว หญิงสาวที่เข็ดกับความรัก

แต่พอได้เจอกับอรรถภูมิ ผู้ชายที่เหยียบย่ำความรักของตนเอง

อย่างไม่เห็นค่า เธอจึงพยายามหนีห่าง

และเมื่อเขาต้องการแค่ลูก

เธอจึงยิ่งเกลียดเขามากขึ้นกว่าเดิม

หนูพริ้วเป็นลูกของผมรึเปล่า” พริมพราวสะดุ้งกายขึ้นมาเมื่อเห็นเขายืนอยู่ไม่ไกลตนเอง จึงถามกลับด้วยนัยน์ตาที่ไม่ชื่นชอบอย่างมาก

“คุณมาทำอะไรที่นี่คะ”

“ผมมาทำอะไรที่นี่ไม่สำคัญ ตอบมาก่อนสิว่าหนูพริ้วเป็นลูกของผมรึเปล่า” ไม่เพียงพูดเท่านั้นแต่มือยังจับไปยังต้นแขนนวลด้วยและดึงร่างเล็กเข้าไปหา อย่างใกล้ชิด กะไว้แล้วไม่มีผิดว่าเขาจะต้องสงสัยเรื่องนี้พอรู้อายุของหนูพริ้ว

“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับฉัน” หญิงสาวพยายามดิ้นรนให้พ้นพันธนาการของอีกฝ่าย แต่ดูเหมือนว่าอรรถภูมิจะไม่สนใจกับคำพูดของเธอเลย กลับรั้งกายนุ่มยังเอวเล็กให้แนบแน่นมากขึ้นกว่าเดิม โดยก้มวงหน้าลงไปหาใบหน้านวลมากขึ้นกว่าเดิม พร้อมกับนัยน์ตาที่จับจ้องดวงตาคมอย่างไม่ละไปทางใดด้วย

“ทำไม กลัวว่าที่พ่อเลี้ยงคนใหม่จะมาเห็นรึไงกัน”

“ว่าที่พ่อเลี้ยงคนใหม่ คุณพูดบ้าอะไรน่ะ” เธองุนงงกับคำพูดของอีกฝ่าย

“แน่ใจเหรอว่าไม่เข้าใจคำว่าพ่อเลี้ยงคนใหม่น่ะ เห็นคุณธันวาอยากจะทำหน้าที่นี้เหลือเกินนี่” ชายหนุ่มยอกย้อนกลับมาอย่างกวนประสาทยิ่งนัก

“แล้วถ้าฉันจะหาพ่อเลี้ยงคนใหม่ให้ลูกฉัน แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณล่ะ” ตอนนี้พริมพราวรับรู้อย่างชัดเจนแล้วว่าเขาหมายถึงอะไร

“ถ้าจะหาพ่อเลี้ยงคนใหม่น่ะผมไม่ว่าหรอกนะ ถ้าหนูพริ้วไม่ใช่ลูกผม แต่ถ้าหนูพริ้วเป็นลูกผม” เขาเว้นค้างไว้โดยไม่ยอมเอ่ยต่อ พริมพราวจึงถามอย่างสงสัย

“ทำไมคะ ถ้าหนูพริ้วเป็นลูกคุณแล้วจะทำไม”

“ผมไม่ยอมเด็ดขาด ผมไม่มีวันยอมให้ผู้ชายคนไหนมาเป็นพ่อเลี้ยงลูกผมหรอก”

“ไม่ยอมก็ช่างคุณสิ หนูพริ้วเป็นลูกของฉัน แล้วฉันก็จะหาพ่อเลี้ยงให้หนูพริ้ว”

“ตอบมาเดี๋ยวนี้ว่าหนูพริ้วเป็นลูกของผมใช่ไหม” ไม่วายคาดคั้นหญิงสาวต่อเพื่อต้องการรับรู้ความจริง พริมพราวจึงยอมรับอย่างไม่ปิดบัง

“ใช่ หนูพริ้วเป็นลูกคุณ แต่คุณมันก็แค่ผู้ชายที่ทำให้เกิดเท่านั้น ไม่มีสิทธิ์ที่จะใช้คำว่าพ่อกับลูกของฉัน ฉันจะหาพ่อใหม่ให้หนูพริ้ว ให้มันดีกว่าพ่อเลวๆ ที่ทิ้งไปซะอีก” เพียงเอ่ยจบเธอก็ผลักร่างแกร่งออกไปโดยแรงก่อนจะรีบเดินกลับเข้าห้องพร้อม กับหยาดน้ำตาที่รินไหลออกมา ทำไมเขาจะต้องกลับมาทำให้เธอนึกถึงความเจ็บปวดที่ผ่านมาด้วยกัน ทั้งที่เธอเองก็ลืมมันไปแล้ว

แสดงเพิ่มเติม

รีวิว (0)

เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว