>>>..รัก(ไม่)ร้ายของนายเย็นชา..<<< [yaoi]

Intro

"ตามหามันให้เจอ...ไม่งั้นนายเล่นเราแน่ เร็ว!!!!" เสียงชายปริศนาตะโกน หลังจากวิ่งตามหามานาน

แฮ่ก แฮ่ก

เสียงหอบหายใจเบาเบาของเด็กหนุ่มซึ่งถูกตามล่าดังขึ้น ไม่ใกล้ไม่ไกลจากที่ชายชกรรน์ พวกนั้นอยู่

"ต้องหนี..จากพวกนี้ไปให้ได้"

เด็กหนุ่มพูดกับตัวเอง พร้อมกับคิดหาทางหนีทีไล่ เพื่อที่ตัวเองจะได้ออกไปจากที่นี่ไห้เร็วที่สุด เพราะที่บ้านยังมีพ่อและน้องชาย..ที่เขาต้องดูแล ถ้าหากเขาตายขึ้นมาครอบครัวของเขาต้องลำบากแน่ๆ  ใช่แล้ว ห่างไปจากที่นี่ยังมีซอยที่เป็นทางลัดไปบ้านเขาได้นี่นา แต่ทางนั้นเปลี่ยวใช่ย่อย นี่แหละทางที่ดีที่สุด

เมื่อคิดได้ดังนั้น เด็กหนุ่มจึงค่อยๆ ย่องออกจากที่ซ่อน ซึ่งเป็นลังไม้ขนาดใหญ่ แถวโกดังเก็บของ

แกร๊บ!!!!!

นั่นไง!..กูว่าแล้วนิยายไทย ไม่ว่าซ่อนดียังไงสุดท้ายก็ต้องเหยียบ 'กิ่งไม้' ให้ศัตรูได้ยินตลอด เชรดดดดดดด!!

"เฮ้ย!..นั่นไงมัน..ไปจับมาให้ได้!!!!"

เสียงไอ้พวกนั้นตะโกนมาแต่ไกล เชรี้ยแล้วไง T^T อย่างงี้ ก็ต้องใส่เกียร์หมาหล่ะสิ

ผมวิ่ง..วิ่งแบบที่คิดว่าเร็วที่สุดเท่าที่ชีวิตนี้เกิดมาไม่เคยวิ่งแบบนี้มาก่อน โดยมีไอ้พวกนั้นวิ่งไล่หลังมา

"มึงหยุดนะ!! ต่อให้มึงวิ่งยังไง มึงก็หนีพวกกูไม่พ้นหรอก!!!!! " เสียงหัวหน้าหนึ่งในชายพวกนั้นตะโกนขึ้น พร้อมกับออกแรงวิ่งไม่หยุด

แฮ่ก แฮ่ก

ไม่ไหวแล้ว! ผมเริ่มวิ่งต่อไปไม่ไหวแล้ว ทั้งๆที่วิ่งเข้าออกตามซอกซอยต่างๆ พวกมันก็ยังตามทัน ให้ตายสิ ทำไมร่างกายกูมันอ่อนแอ อย่างงี้วะ!!!!!

นั่นไง!!! สายตาผมก็ไปสะดุดกับรั้วที่เป็นรูโหว่ ขนาดเล็กที่เขาสามารถผ่านเข้าไปได้ แต่ถ้าเป็นพวกนั้นผ่านไปไม่ได้แน่ๆ

ผมรีบวิ่งไปที่รั้วนั่น ก่อนจะรีดรอดผ่านเข้าไปอย่างเร็ว แต่ให้ตายสิ!! --'รีบไปหน่อย เลยโดนรั้วไม้เกี่ยวหลังจนได้ ชิป! เจ็บโครต!!!!! แต่ตอนนี้ไม่มีเวลามาสำออยแล้วโว้ย!!! ต้องรีบหนีให้เร็วที่สุด

พอรอดรั้วมาได้ ก็พบกับบ้านร้างที่เป็นบ้านปูนโทรมๆ หน้าต่างกระจกแตกทุกบานเหลือแต่เศษมันที่ดูเหมือนฟันฉลามตามขอบหน้าต่าง และยังมีผ้าม่านเก่าๆที่ดูสยองนิดๆ ซึ่งดูจากสภาพแล้วน่าจะไม่มีคนอยู่มาสัก 10 ปีเห็นจะได้ พูดแล้วขนลุก!!!! ไม่ได้ ห้ามกลัว! ต้องเข้าไปหลบข้างในบ้านก่อนสักพัก

ผมรีบวิ่งไปที่บ้านหลังนั้น ก่อนที่จะรีบไปเปิดประตูเพื่อที่จะเข้าไป

แกร๊ก แกร๊ก

เชรี้ย!!! บ้านโทรม ขนาดนี้แต่เสือกล็อคไว้เนี่ยนะ ไม่ได้การละเสียงไอ้พวกนั้นเริ่มใกล้เข้ามาแล้ว หน้าต่าง!!! ใช่สิ กระโดดแม่งเข้าไปเลย!!!!

เพล้ง!!! ตุบ!!!

เสียงกระจกที่เหลือเป็นเศษๆ แตกกระจายพร้อมบาดตามเนื้อตามตัว ที่ตอนนี้เริ่มแสบๆขึ้นมาล่ะ..ผมกระโดดเข้ามาในห้องอะไร ซักอย่างซึ่งเต็มไปด้วย ลังกระดาษต่างๆ มากมาย หลบในนี้ซักพักก่อนละกัน!!!!

"มันหายไปไหนเร็วนักวะ พวกมึงไปทางนู้นดิ๊ กูจะไปหาอีกทางนึง"

"โอเค!..ครับลูกพี่" เสียงลูกน้องมันตอบรับก่อนที่จะออกวิ่งไปอีกทางนึง

เสียงพวกมันแว่วเข้ามา ก่อนที่เสียงฝีเท้าจะค่อยๆห่างออกไป

เฮ้อ!!!!! - ., -

โล่งอก!!!! ที่พวกมันไม่สงสัยว่าผมเข้ามาซ่อนในบ้านหลังนี้ ผมนั่งแอบอยู่ข้างๆลังตรงมุมห้อง ดีที่ยังมีแสงสว่างลอดเข้ามาให้พอเห็นอะไรบ้าง

แสบหลังกับแขนชะมัด คิดแล้วเอื้อมมือไปแตะแถวไหล่ด้านหลังของตัวเอง ก็รู้สึกถึงของเหลวข้นๆ ค่อยๆไหลออกมาและกลิ่นคาวที่ผมแสนเอียนก็ลอยปะทะจมูก ทำให้อาการวิงเวียนเริ่มแทรกเข้ามา ทำไมพึ่งมารู้สึกว่าเลือดออกและเจ็บตอนนี้นะ พร้อมกับอาการปวดหนึบๆแถวไหล่และแผลกระจกบาดที่แขน ทำให้สติของผมค่อยๆหลุดลอยไป สิ่งสุดท้ายที่ผมคิดก่อนหมดสติไปคือ...

ผมคงต้องตาย....

**************************************************************************************************

.....คอมเม้น!ติชมกันได้จ้า.....

ปล.ไม่ใช่ นิยายเรื่องแรกที่แต่ง แต่อาจจะเป็นเรื่องแรกที่จบ!!!!!!!!