The Man Who can see Me

จ

ะเกิดอะไรขึ้น...ถ้าชายหนุ่มผู้กลัวสิ่งเร้นลับเป็นชีวิตจิตใจ กลับต้องมาอยู่ร่วมกับผีสาวนัยตาเศร้า

...ซึ่งมีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่มองเห็นเธอ

แล้วกามเทพก็เล่นตลกกับชีวิตของเขาหนักขึ้น...เมื่อเขาเริ่มรู้สึกผูกพันกับผีสาวตนนี้เข้าซะแล้ว

แต่เขาและเธอต่างก็เหมือนเส้นขนานที่มองเห็นกัน แต่ไม่ทางบรรจบกันได้

ความรักครั้งนี้จึงอบอวลไปด้วยความอบอุ่นและความโศกเศร้า ราวกับหยดน้ำค้างบนกลีบดอกไม้ ที่เมื่อดวงอาทิตย์ฉายแสง น้ำค้างหยดน้อยก็จำต้องระเหยจากไป...

........................................................................................................................................................................

แนะนำตัวละคร

ชวาลา(เทียน)

หญิงสาวผู้เคราะห์ซ้ำกรรมซัดโดนแฟนบอกเลิก แถมยังถูกเพื่อนสนิทใส่ร้ายว่าเป็นคนขายความลับให้กับบริษัทคู่แข่ง เธอจึงตัดสินใจที่จะฆ่าตัวตายเพื่อหนีปัญหาทั้งหมด

แต่! หลังจากฟื้นขึ้นมาอีกครั้งในฐานะดวงวิญญาณ เธอกลับจำเรื่องราวตอนที่ยังเป็นคนไม่ได้เลย โลกใบใหม่ของเธอช่างเงียบเหงาและมืดหม่น

แต่แล้ววันหนึ่ง! ก็มีชายหนุ่มที่อาศัยอยู่ห้องข้างๆเดินเข้ามาทักทายเธอ !!!

รเณศ(นาย)

ชายหนุ่มผู้กลัวสิ่งเร้นลับเป็นชีวิตจิตใจ จึงตัดสินใจที่จะขัดคำสั่งทางบ้านลาออกจากการเป็นนักศึกษาแพทย์กลางเทอม และหนีออกมาเป็นช่างภาพอิสระ

แต่! แล้วโชคชะตาก็เล่นตลกเมื่อเขาเพิ่งรู้ตัวว่าห้องข้างๆในคอนโดที่เขาใช้เงินทั้งหมดที่มีซื้อมานั้น มีผู้อาศัยเดิมที่ไม่ใช่คน

!

และไม่มีใครเห็นเธอเลยแม้แต่เพื่อนหมอผู้มีสัมผัสที่หก...นอกจากเขา

!

พัสวี(วี,คุณหมอวี)

คุณหมอหนุ่มอนาคตไกล เจ้าของรอยยิ้มอบอุ่น ที่มีสัมผัสพิเศษสามารถติดต่อกับ(บาง)วิญญาณได้ ด้วยความที่วันๆเอาแต่ทำงานอย่างหนักและไม่สนใจที่จะจีบสาวคนไหน จึงทำให้ถูกเหล่าพยาบาลเอาไปนินทาเสมอๆว่า

คุณหมอน่ะเป็นเกย์

แต่จริงๆ แล้ว เขาพร้อมเสมอที่จะวิ่งไล่ตามหัวใจของตัวเองและพร้อมที่จะทำทุกอย่างอีกเช่นกัน เพื่อให้คนดื้อบางคนรู้หัวใจของตนเอง

ตวงรัตน์(ตวง)

เพื่อนเล่นในวัยเด็กของคุณหมอ และลูกจ้างผู้ทำหน้าที่เบ๊ในตัวของทีปต์ สาวเก่ง มั่น

แต่กลับซ่อนความบอบบางและซ่อนความรู้สึกบางอย่างเอาไว้ตลอดมา

ทีปต์

สถาปนิกรุ่นใหม่ไฟแรงเจ้าของออฟฟิศเล็กๆ ผู้เป็นเจ้าของหลุมหลบภัยที่สำคัญของรเณศ และด้วยนิสัยขี้เล่น รักความเป็นอิสระ จึงคิดว่าจะครองตัวเป็นโสดอย่างนี้ตลอดไป

ดมิสา(

ดาร์ลิง

)

สาวข้างห้องลึกลับ ผู้ที่นานๆจะปรากฏตัวออกมาสักที หนำซ้ำบางครั้งยังเป็นเพื่อนพูดคุยกับชวาลาอีกด้วย

.......................................................................................................................................................................................

ต้องขอออกตัวไว้เลยว่าถึงนิยายเรื่องนี้จะมีกลิ่นอายของนิยายสยองขวัญ แต่จะไม่มีการฉีกปาก แหวกอก อวดเครื่องในกันแต่อย่างใด เพราะผู้เขียนเองก็ขวัญอ่อนไม่แพ้เพราะเอกของเรื่องเช่นกัน(เพราะฉะนั้นพี่นายเลยเอานิสัยส่วนนี้ของเพรานภาไปเต็มๆ

555

)

นิยายเรื่องนี้จะค่อนจะไปทางแนวน่ารัก กุ๊กกิ๊ก เฮฮา ปัญญาอ่อนเสียมากกว่า

เนื่องจากตัวผู้เขียนเองได้หนีความตึงเครียดของเฮียวิลและหนูซินดี้มาจากเรื่อง

Blood Moon

(ขอขายของนิดนึง)

ตอนแรกก็ตั้งใจว่าจะให้เป็นเรื่องรอง แต่ทำไมเขียนไปเขียนมากลับกลายเป็นเรื่องหลักเสียอย่างงั้น

แม้ผู้เขียนจะเอาแต่ใจ(ไปหน่อย) มาบ้าง หายไปนานๆบ้าง เรียกได้ว่าไม่มีเวลาที่แน่นอนได้อย่างเต็มตัว(ขอโทษค่ะ) แต่ก็ขอฝากผลงานเรื่องนี้ไว้ในอ้อมใจนักอ่านทุกท่านด้วยนะคะ

ด้วยรักที่มากมายเช่นเคย

เพรานภา