ภัคร์ / ภัคร์ภัสสร
ธีร์จุฑา เตชะเกรียงไกร นิคโคล์โล (32 ปี)
หนุ่มหล่อลูกครึ่งอิตาเลียน
นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์หมื่นล้าน
ภายนอกสุขุม เรียบ นิ่ง
แต่... แปลงร่างเป็นเพลย์บอยเจ้าเล่ห์
หื่น และ ร้ายกาจ เมื่ออยู่บนเตียง!!
พิมพ์พิชชา ศิธานันท์ (23 ปี)
ดอกไม้เหล็ก เซ็กซี่ซ่อนรูป หญิงสาวผู้กำพร้าพ่อแม่
แต่ดูแลน้องชายคนเดียวจนเรียนจบ แต่...
ไม่คิดฝันว่า วันหนึ่งชีวิตจะต้องหักเห
เพียงเพราะ "ข้อเสนอ" บ้าๆ ของเพลย์บอยเผด็จการ!
โปรย.... น้ำจิ้ม!!
“เลว
!
คุณมันเลว”
หญิงสาวบริภาษตาขวางเมื่อถูกย่ำยีด้วยคำพูด ไม่อยากเชื่อเลยว่าหนุ่มนักธุรกิจไฮโซในฝันของสาวๆทั่วประเทศจะหยาบคายขนาดนี้... คนที่ฉากหน้างดงามย่อมมีด้านมืดซ่อนอยู่ นี่คือด้านมืดของคุณใช่ไหม ธีร์จุฑา
!
“แน่นอน ผมรู้ว่าควรเลวกับใครต่างหากล่ะ”
เขามองสำรวจหญิงสาวอีกครั้งอย่างละเอียดลออจนใบหน้าของหญิงสาวเห่อร้อนด้วยความอาย
“ถ้าเปลี่ยนใจอยากเอาตัวเข้าแลกในแบบที่ผมต้องการ...เพื่ออิสรภาพของน้องชายคุณก็บอกนะ ผมยินดีจัดให้”
เผี๊ยะ
!!
“เลว ฉันมาเจรจากับคุณดีๆ แต่คุณกลับพูดจาดูถูกฉัน โดนผู้หญิงตบแค่นี้ยังถือว่าน้อยไป
!
”
“ผมชอบนะ ไอ้การใช้กำลังเนี่ย
!
” เขาขยับร่างเข้ามาใกล้ จมูกคมโด่งเกือบจรดหน้าสวยอย่างผู้มีชัยเหนือกว่า ก็แค่ร่างบอบบางของผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่ง เขาจะทำอะไรกับเธออย่างไรมันก็ได้ทั้งนั้นล่ะ
~*~
แต่เมื่อมีขนมหวานมาอยู่ตรงหน้าแบบนี้มันเหมือนมีปิศาจกับเทพบุตรกำลังรบรากันอยู่ในความคิดของเขาว่าค่ำคืนนี้จะเป็นซาตานที่ปลุกปล้ำขย่ำสวาทแม่กระต่ายน้อยให้หายแค้น หรือจะเป็นเทพบุตรที่สุดแสนจะน่าเทิดทูนด้วยการไม่แตะต้องเธอแม้เพียงปลายก้อยดี เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ริมฝีปากหยักสวยของเขาก็เหยียดยิ้มบางอย่างพึงใจเสียเฉยๆแต่เจตนาแรกเขาแค่จับเธอมาแกล้งไม่ได้ต้องการอย่างอื่น... ไม่เลยจริงๆ ธีร์จุฑาสาบาน
!‘
เธอกำลังจะทำให้ธีร์จุฑาตบะแตกนะ...แม่กระต่ายน้อย รู้ตัวรึปล่า
’
ถึงเวลาแก้เผ็ดเอาคืนเธอแล้วสินะ... เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เข้ามาวนเวียนอยู่ในความคิดเขาตั้งแต่วันนั้น...วันที่เธอฝากรอยแผลเป็นไว้บนใบหน้าหล่อๆ ของเขา สายตาคมหรี่ลงแคบคิดถึงช่วงเวลาก่อนนี้เพียงไม่ถึงชั่วโมง ก้าวแรกที่เขาเดินเข้ามาภายในงานเลี้ยง เธอคนนี้ก็ทำให้เขาสะดุดตาและเหมือนว่าโลกหยุดหมุนไปเสียเฉยๆ พอรู้ว่าเธอคือคู่แค้นที่ฝากรอยแผลเป็นที่หางคิ้วจนทำเขาหมดหล่อ และเป็นแผลเดียวบนร่างกายสุดหล่อของเขาที่ใครต่อใครเห็นก็มักจะถาม
‘
แผลเป็นที่หางคิ้วนี่ ไปได้มายังไงเนี่ย
’
‘
แกไปทำอีท่าไหนวะ ไปโดนสาวเผ็ดสวยดุที่ไหนฟาดหน้ามาวะไอ้ธีร์
’
‘
เพลย์บอยอย่างแกเจอตอเข้าสิท่า ไปพลาดท่าให้สาวไหนฟาดหน้าให้ละวะเนี่ยไอ้ธีร์?
’
‘
สมน้ำหน้าละ ไม้เลื้อยอย่างแก เจอสักทีก็ดี
’
พวกคำถามเหล่านั้นมันหยามกันชัดๆ เจ็บตัวไม่เท่าไหร่แต่เจ็บใจและเสียหน้าเสียศักดิ์ศรีมันเป็นสิ่งที่คาสโนว่าหนุ่มไฮโซอย่างเขาทนไม่ได้เด็ดขาด และแล้วในที่สุดโลกก็กลม(หรือพรหมแกล้งลิขิต) ทำให้เขาและหล่อนโคจรมาพบกันอีกและดูเหมือนว่าครั้งนี้เขาจะขอเป็นผู้กำกับทุกฉาก ทุกตอน ทุกเรื่องราว โดยเฉพาะบทชำระแค้น เขาจะเล่นให้ถึงบทบาท ถึงพริกถึงขิง ถึงใจถึงอารมณ์ให้หายแค้นเลยทีเดียว
!!
~*~
“หมดทางสู้? ยะ...อย่างคุณเนี่ยนะ หมดทางสู้”
พิมพ์พิชชาแทบไม่อยากเชื่อ ผู้ชายคนนี้กำลังปั้นน้ำเป็นตัว หรือว่าเธอทำอะไรน่าอับอายแบบนั้นลงไปจริงๆ ในเวลาที่เธอถูกฤทธิ์แอลกอฮอล์ควบคุมสติสัมปชัญญะ
‘
ไม่จริง
!
เราไม่มีทางทำอะไรบ้าๆแบบนั้นหรอก นายโกหก คนบ้า คนลามก
!’
คิดมาถึงตรงนี้พิมพ์พิชชาก็ฟาดฝ่ามือไปที่ต้นแขนเปลือยของเขาจนเขาร้องซีดเพราะความเจ็บแปลบ
‘
ผู้หญิงบ้าอะไรมือหนัก
’
“ก็ใช่... ผู้ชายแท้ๆ ที่ไหนเวลาเห็นผู้หญิงแก้ผ้าโชว์อึ๋มนุ่มๆขาวๆแล้วจะทนไหวละครับคุณ ผมน่ะ...ชายท๊าง...แท่งนะจ๊ะ และผมก็ไม่ใช่พระ มันก็ต้องมีอารมณ์กันบ้าง” เสียงพูดประโยคกวนอารมณ์ไม่น่าจี๊ดเท่าสายตากรุ้มกริ่มที่มองเรือนร่างเธออย่างละลาบละล้วงลวนลาม
‘
ไม่จริง นี่เราเสียสาวให้อิตานี่เหรอ...มันคือ
‘
ครั้งแรก
’
ของฉันนะ แล้วอาการมันยังไง มันต้องเจ็บตรงไหน จะรู้ไหมเนี่ยก็มันยังไม่เคยอ่ะ
’
“กรี๊ดดดดดดด
!!!!!
” แผดเสียงไม่พอเธอหลับตาปี๋พร้อมระดมหมัดทุ่มเข้าใส่คนตัวโตที่เอาแต่พูดถึงเรื่องราวของเมื่อคืนที่ผ่านมา เขาออกแรงรับมือหมัดน้อยๆอย่างนึกขำจนกระทั่งหญิงสาวหมดแรงพยศไปเองเขาจึงเป็นฝ่ายพูดบ้าง
~*~
“กรี๊ด... คนเลว คนลามก เอาเปรียบผู้หญิง” ว่าแล้วก็ใช้หมอนขว้างไปที่ตัวโตๆของเขา ตอนนี้พิมพ์พิชชาโกรธจัดจนร้อนไปทั้งหน้า คว้าอะไรได้เธอใช้เป็นอาวุธปาเขาได้หมดแหละ
“ว่าไง... “ เขาหยุดมองจ้องเธอที่กำลังโกรธจัด แต่สีหน้าเขามันกวนอารมณ์เต็มที่จนอยากจะฆ่าให้ตาย ผู้ชายแบบนี้ไม่น่ามีชีวิตอยู่อีกต่อไป เพราะมันจะเป็นอันตรายสำหรับผู้หญิงอีกหลายๆคน
“หืม...” เขาย้ำเสียงเป็นสัญญาญเร้าอีกครั้งว่าจะยอมดีๆ หรือจะรอให้มีภาพเหล่านี้ถูกแพร่ออกไป ถึงตอนนั้นเขาอาจจะไม่อยากจูบหล่อนแล้วก็เป็นได้
“หนึ่ง... สอง... สะ”
“ก็ได้...” หญิงสาวสะกดข่มความโกรธเอาไว้ข้างใน กัดฟันตอบตกลงขณะหลับตาปี๋ ทันใดนั้นริมฝีปากอุ่นก็ทาบลงบนกลีบปากอิ่มของเธออย่างรวดเร็วและตามด้วยขยี้จูบอย่างหิวโหยชนิดที่หญิงสาวตั้งรับไม่ทัน เขาดำเนินจูบเธออย่างเพลิดเพลินจนจำเลยเผลอเคลิ้มตามในบางจังหวะ เขาสอดลิ้นชุ่มชื้นเข้าสำรวจโพรงปากหวานอย่างช่ำชอง พิมพ์พิชชารับรู้ว่าจูบหนักๆของเขามันช่างน่าหลงใหลแม้นี่จะเป็นจูบที่ยาวนานจนเธออยากหาช่องอากาศเพื่อสูดหายใจแต่เขาก็เอื้อมมือแกร่งจับท้ายทอยเธอรับจูบเขาจนเขาพอใจจึงถอนจูบอย่างแผ่วเบา
“หวานเกินคาด... กระต่ายน้อย”
เขากระซิบข้างหู ลมร้อนๆ ทำเอาหญิงสาวรู้สึกหวิวๆอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
“คนขี้โกง คุณขู่ฉันนะ
!
” เสียงตวาดดังออกมาทันทีที่หญิงสาวดึงสติออกจากความเคลิบเคลิ้มนั้นได้ เขาช่ำชองเกินไปแล้ว ไม่ชอบเวลาถูกเอาเปรียบแบบนี้เลย ผู้ชายลามก
!
“ผมรู้... และต่อไปนี้ ผมรู้ละ ว่าเวลาอยากจูบคุณ ผมต้องทำยังไง” แล้วเขาก็ปล่อยหัวเราะออกมาอย่างผู้ชนะ
“คะ... คุณข่มขู่ฉัน ฉันจะแจ้งความดำเนินคดีกับคุณข้อหาล่วงละเมิด กระทำชำเรา กักขังหน่วงเหนี่ยว เอาผิดความมาตรา
309
ฉันจะ....” จูบของเขาที่ฉกลงมาบนริมฝีปากบางหวานระเรื่อมันเก็บเสียงเธอหายละลายไปในอากาศ เขาจู่โจมจูบเธอโดยไม่ทันตั้งตัว หญิงสาวรู้สึกหวิวๆหัวใจเต้นแรงและมือเท้าชาไปหมด มือน้อยกำแน่นก่อนทุบลงที่อกเขาแต่นั่นมันยิ่งทำให้เขาบดเบียดจุมพิตแสนเร่าร้อนและระทึกประสาทยิ่งขึ้นไปอีก ประสบการณ์วาบหวามที่เธอไม่เคยได้รับจากชายใดมาก่อนมันทำให้เธอหัวหมุนคว้างจนหายใจไม่ทัน ลิ้นนุ่มละมุนรุกล้ำเข้ามาอย่างคุกคามทว่าช่ำชองจนเธอเผลอเคลิ้ม พอรู้สึกตัวเรียกสติคืนมาเธอก็รีบผละออกจากจุมพิตร้อนฉ่านั้นพร้อมกับ
เพี๊ยะ
!
ฝ่ามือน้อยๆ แต่แรงได้ใจประทับรอยแดงลงบนแก้มซ้ายของเขา รอยแดงเห่อชัดประดุจจุดแดงแต้มลงบนซาลาเปา เขาตีสีหน้าเครียดขึงจนผู้ลงมือหน้าซีด
“ผมแจ้งกลับ โทษฐานทำร้ายร่างกาย”
เขาเอ่ยเสียงทุ่มฟังดูจริงจัง
“คุณ
!
” พิมพ์พิชชาเหลืออด ไม่รู้จะเอายังไงกับเขาแล้ว
“ความผิดที่คุณว่ามา ผมยังทำให้ไม่ครบเลยนะ
!
งั้นเรามาทำให้ครบมาตราอะไรของคุณนั่นดีไหม? ไปแจ้งความจะได้ไม่เสียเที่ยว
!
”
เขายียวนจนอีกฝ่ายต้องกัดริมฝีปากล่างอย่างกลั้นแค้น
~*~
Guest
