[INTRO]
หลังจากที่ผ่านประสบการ์ณมัธยมมาตั้งแต่ม.ต้นยันม.ปลาย และตอนนี้ก็ใกล้จะจบม.6แล้ว ทําให้ฉันอดหันไปมองความหลังเก่าๆระหว่างฉันกับหมอนั่นไม่ได้เลยแฮะ ถึงจะคบกันมาตั้งแต่เรายังเรียนอยู่ม.4จนมาเลิกกันทั้งที่สัญญากันไว้แล้วว่าจะเข้ามหาวิทยาลัยที่เดียวกัน
แต่สัญญาก็ไม่เคยเป็นสัญญา...
สุดท้ายเราก็เลิกกันทั้งที่คบกันมาได้เกือบปีๆทําเอาฉันเฮิร์ทหนักไปนานมากเลยนะ แต่ก็ยังมีเพื่อนๆคอยปลอบใจและคอยอยู่เคียงข้าง ทําให้ฉันพอจะคลายทุกข์คลายโศกไปได้บ้าง ฉันชื่อ'ฟ่าง'อยู่ชั้นม.6/3และวันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของภาคเรียนที่2คิดแล้วก็ใจหายนะ เพราะเทอมนี้เป็นเทอมสุดท้ายแล้วที่จะได้อยู่ด้วยกัน แถมช่วงเวลาดีๆแบบนี้กลับต้องหมดไปกับการอ่านหนังสือเตรียมสอบ เข้ามหา'ลัยที่ชอบ เตรียมสอบอะไรอีกมากมายต่างๆนาๆ
"เห้ยไอฟ่าง!มานั่งทําไรตรงนี้คนเดียวอ่ะ"เพื่อนสนิทฉันที่ชื่อ'แจน'ทัก ในมือนางยังถือถุงหนังสือติวพร้อมสอบเล่มเบ้อเร้อ
"ก็มานั่งเรื่อยเปื่อยอ่ะ"
"งั้นไปติวหนังสือกับกลุ่มไอจอยกันมะ?ฉันซื้อหนังสือฟิสิกส์มาเผื่อแกด้วย^0^"แม่นางเป็นคนรักเพื่อน-_-^แต่ก็อย่างว่าแหละ นี่ก็เทอม2แล้ว ควรหันมาตั้งใจเรียนกันอย่างจริงจังดีกว่า แม้แต่ฉันที่จัดได้ว่าเป็นพวกไม่ชอบเรียนมาตั้งแต่ประถม พอมาอยู่ม.6เลยยิ่งต้องขยันเป็นธรรมดา ทําให้ฉันค่อยๆลุกจากที่นั่งแล้วเดินตามแจมที่วิ่งไปหาเพื่อนแก๊งค์เด็กเรียนอีกกลุ่มหนึ่ง
"มาแล้วๆติวกันไปถึงไหนแล้วเนี่ย?"
"ก็เรื่อยๆแล้วอ่ะแจม"
"ติวกันไม่รอเลยนี่หว่า เออจอย ช่วยสอนบทนี้ให้เราหน่อยดิ อ่านเป็นสิบๆรอบยังไม่เข้าใจเลย"ยัยแจมเปิดหนังสือเรียนแล้วกางแผ่หลาให้จอยดู จอยเป็นเพื่อนยัยแจมแต่อยู่กันคนละห้อง แล้วก็รู้จักเผื่อแผ่มาถึงฉันด้วย จอยเป็นคนที่เรียนเก่งมาก ได้เกรด4มาตลอด ฉันเองยังแอบอิจฉาเลยว่ามีเคล็ดลับอะไร แต่ฉันแค่สอบให้ผ่านก็บุญหัวเท่าไหร่แล้ว-_-^
"ยัยฟ่าง มานั่งด้วยกันดิ ไหนแกบอกว่าแกไม่เข้าใจฟิสิกส์ ให้จอยสอนให้ก็ได้นะเว้ย"แจมหันมาชวน แต่ฉันส่ายหน้า
"ไม่อ่ะ พวกแกติวกันไปเหอะ ฉันจะไปซื้อไรกินที่โรงอาหารหน่อย"พูดจบฉันก็เดินออกไปโรงอาหารทันที ถึงจะเป็นตอนเช้าๆตรู่ แต่ยังมีเด็กม.ต้นเป็นส่วนมากที่นั่งลอกการบ้านเพื่อนอยู่อย่างเร่งรีบ ฉันไม่ได้สนใจนักเพราะตัวยังไม่ได้กินข้าวมาตั้งแต่เช้าเลยต้องรีบเผ่นไปหาอะไรกินก่อนที่ท้องไส้จะพัง-0-
"ไอฟ่าง!"เสียงห้าวทุ้มหูดังขึ้นจากข้างหลังทําให้ฉันต้องหันไปมอง ก็เห็นผู้ชายห้องเดียวกัน หน้าตาอยู่ออกกวนประสาทกําลังยืนยักคิ้วใส่ฉันอย่างอารมณ์ดี
"ทําไมอีเอิร์ธ?!"เพื่อน(ที่ฉันไม่อยากจะนับ)น่ะชื่อ'เอิร์ธ'ไปสนิทกันตอนไหนก็จําไม่ได้เหมือนกัน แต่ที่แน่ๆฉันพูดดีกับมันได้ไม่เกิน3คําหรอก นอกนั้นก็กัดกันตลอด
"สงสัยวันนี้นํ้าท่วม ยัยฟ่างมาแต่เช้า เป็นบุญตาของไอเอิร์ธยิ่งนัก"
"ฉันจะมาเช้าแล้วเกี่ยวไรกับแกด้วยห้ะ?!ไอกะโปก!"ไอเอิร์ธอยู่ห้องเดียวกับฉันมาตั้งแต่มัธยมต้น กัดกันตลอดไม่เว้นวันทั้งที่ฉันจําได้ว่าไม่เคยทําอะไรให้หมอนี่ไม่พอใจซักครั้ง ไปฆ่าหมามันรึก็เปล่า?จนพออยู่ม.ปลายคิดว่าจะแยกกันไปให้พ้นๆแต่ก็ดันโคจรมาเจอกันอีก ฉันเลยต้องยอมรับสภาพว่าชาตินี้คงหนีไอเอิร์ธไม่พ้นT0T
"พูดดีๆเถอะยัยเตี้ย!"
"ถ้าจะมาหาเรื่องกันล่ะก็ เชิญเสด็จกลับวิมานของนายไปเถอะ!"ฉันโบกมือไล่อย่างรําคาญ ก่อนที่ไอคนตัวสูงจะเดินเข้ามาประชิดก่อนจับมือฉันแกว่งไปมาอย่างอ้อนๆ-_-^
"โอ๋ๆน้องฟ่างสุดสวย อย่าโกรธเอิร์ธเลยนะ><"
"ฉันจะไม่โกรธแกหรอกถ้าแกไม่จับมือฉันเนี่ย"ฉันเบนสายตาไปที่มือไอเอิร์ธที่กําลังกํามือฉันอยู่ จงใจหรือเผลอ?และดูเหมือนมันจะได้สติ รีบปล่อยมือฉันแล้วยิ้มแหยๆใส่
"ล้อเล่นนิดเดียวเองที่รัก ว่าแต่วันนี้ชีวะเจ๊มลอ่ะ มีสอบด้วยนะเว้ย แกอ่านมารึยัง?"
"นํ้าหน้าอย่างฉันน่ะเหรอจะอ่าน?แกไม่รู้จักฉันดีซะแล้วไอเอิร์ธ หึๆ"ฉันกอดอกทําปากเชิดอย่างไม่แคร์ ชีวะแล้วไงวะ!ดิ่งสิครับรออะไร?แต่เหมือนเพื่อนสนิทที่ยืนคร่อมหัวฉันอยู่กลับพูดอะไรบางอย่างที่ทําให้ฉันเหมือนถูกพลักตกลงมาจากหอไอเฟล0_0
"แต่ฉันได้ยินไอหัวหน้าห้องพูดกันว่าสอบชีวะครั้งเนี้ย ถ้าสอบไม่ผ่านจะให้คัดสูตรสิบหน้านะเว้ย"
ส...สิบหน้า!โหดไปมั้ยเจ๊มลลลลลT0T
"ฉันมั่นใจแหละว่าผ่าน"
"เออ ให้มันจริงเถอะ ถ้าตกฉันจะหัวเราะให้ฟันหัก"ไอเอิร์ธยังคงทับถมฉันไม่เลิก มันน่ะเรียนเก่งพอๆกับจอยนั่นแหละ อาจจะเก่งกว่าด้วยซํ้าเพราะพ่อกับแม่มันเป็นครู-_-^ไอชีวะอะไรทั้งหลายแหล่ที่เพื่อนฉันบ่นจะเป็นจะตายถ้าตก ไอเอิร์ธก็มีพ่อคอยสอนคอยติวให้
"แกก็พูดได้ดิ มีพ่อแม่เป็นครู รู้แนวข้อสอบหมดอยู่แล้วนี่"
"ฉันก็ไม่ได้พึ่งพ่อแม่หมดทุกอย่างซะหน่อย ท่านแค่สอนสูครสอนวิธีลัดให้เท่านั้นเอง"
"เชอะ!เป็นลูกรักครูนี่หว่า"ฉันแดกดันมันอย่างที่ชอบทําประจํา
"ฮ่าๆก็ดีกว่าใครบางคนแหละ เกิดมาโง่ยังไม่พอ ไม่มีคนคอยติวให้อีก น่าสงสารว่ะ555"มันยื่นหน้ามาหัวเราะใส่ฉันอย่างน่าต่อยให้ฟันหมดปาก หนอย!เรียนโง่แล้วทําไมวะ หนักหัวใครรึไง!
"แล้วมันหนักหัวแกรึไงอีเอิร์ธ!"
