Into
มหาวิทยาลัยเวิร์ว [ Verve University ]
[color=gray][ Verve ( n. ) : ความมีชีวิตชีวา , ความกระฉับกระเฉง , ความร่าเริง ][/color]
สำนักวิทยบริการ --- [ หอสมุดกลาง ]
ที่ห้องสมุดมีหลักปฏิบัติหรือกฏระเบียบวางไว้ให้นักศึกษาหรือบุคลากรที่เข้ามาใช้ปฏิบัติตาม คือ
หนึ่ง ห้ามส่งเสียงดัง(ใดๆ)ที่รบกวนผู้อื่น (เป็นอันขาด...ไม่งั้นคุณจะถูกมองด้วยสายตาจิกกัด ประหนึ่งคุณเป็นพวกไม่มีสมบัติผู้ดีหรือพวกตัวประหลาด)
สอง ห้ามนำอาหารแและเครื่องดื่มเข้ามาทาน (เพราะมันจะเปื่อน/เปียกหนังสืออันล้ำค่าที่เก็บรักษามาแต่ครั้งโบราณกาล)
สาม ห้ามทำร้ายหรือทำลายทรัพย์สินทางปัญญาใดๆที่อยู่ภายในหอสมุด (เค้าเปล่านะ คือ มันขาดอยู่แล้วนะ แล้วก็แค่เปิดพลิกหน้าต่อไปมันก็ขาด T__T เนื่องจากความเก่าของมัน แถมยังมีกลิ่นกระดาษเก่าๆติดมือมาอีก)
กฏระเบียบทั้งสามข้อหลักนี้เป็นกฏห้องสมุดที่ไหนๆก็ใช้กัน แต่ก็ยังมีบางคนหรือบางกลุ่มคิดจะแหกกฏนี้ หรือไม่ก็..........
" เฮ้ย!!! มันขาดอีกแล้ววะ แฮ่ะๆ " แหกไปแล้ว
คนพูดหันไปมองหน้าเพื่อนทั้งสามของตนพร้อมยิ้มแห้งๆส่งไปให้
" โอ้ยยยย!!! อิบ้ายูลนี่คุณ(มึง)ทำหนังสือขาดเล่มที่เท่าไร่ของวันแล้วเนี่ย "
ใช่!! ทุกคนฟังไม่ผิดหรอกอิบ้ายูลมันทำหนังสือของห้องสมุดขาดเป็นเล่มที่สามของวันนี้แล้ว
แถมหนังสือเล่มนี้ยังเป็นสมบัติยุคโบราณ(มากกก)ของหอสมุดแห่งนี้ด้วย (แม่งแรงช้างสะ!!)
" เอาน่าอย่าด่ามันเลย เอาไว้เรายืมกลับไปแล้วค่อยเอาเทปใสติดหน้าที่ขาดก็ได้น่า อย่าซีเรียสเลยซันนี่ " ร่างเล็กบอบบางผิวพรรณขาวผ่องดังออร่าบอกเพื่อน
" ใช่คะ พี่ซันอย่าว่าพี่ยูลเลยนะคะ ดูหน้าพี่ยูลง่อย เอ๋ย! หง้อยแล้วนะคะ " คนอายุน้อยที่สุดของกลุ่มบอกหลังจากเห็นสีหน้าคนผิวเข้ม
" อื้มๆใช่ๆ อย่าว่าไอ้ดำมันเลย สงสารมัน(เหรอ) " สาวร่างบางผู้มีใบหน้าเรียบนิ่งและเย็นชาดั่งเจ้าหญิงน้ำแข็งพูดเสริม
" ใช่ๆ ก็เค้าไม่ได้ตั้งใจนิคะซันจ๋า ซันก็เห็นว่าหนังสือมันเก๊าเก่าขนาดนี้ใครเปิดมันก็ขาดได้หมดแหล๊ะ ไม่ใช่แค่ยูลสักหน่อยนิคะ " คนผิวเข้มพูดพร้อมทำหน้าตาออดอ้อนคนตัวเล็กสุดของกลุ่มที่ยืนจ้องหน้าเขม้ง
" แต่ยังไงยูลก็ควรจะเปิดมันเบาๆนิคะ ยูลเปิดมันแรงเกินไปมันเลยขาด ทำไมยูลไม่คิดก่อนทำละคะ หื้มเจ้าลิงน้อย " คนตัวเล็กสุดบอก
" ยูลขอโทษนะคะที่รักจ๋า อย่าโกรธยูลเลยนะ ถ้าทุกคนไม่พูดพวกมนุษย์ป้าบรรณารักษ์ก็ไม่รู้หรอกนะคะ "
" อื้มๆ ทุกคนหุบปากไว้เข้าใจ๋ " คนตัวเล็กสุดบอกเพื่อนร่วมกลุ่ม
" ค้าาา " เพื่อนทุกคนประสานเสียงพูด
" ชู่ ~~ เห็นมั๊ยคนมองใหญ่เลย พวกเรารีบไปยืมเถอะจะได้กลับหอไปทำรายงานบ้าๆนี่สักที เดี๋ยวจะค่ำสะก่อน " คนตัวเล็กผิวออร่าบอกเพื่อนๆ
" เอ้!! ถ้าค่ำมันจะทำไมหรอคะพี่แท " น้องเล็กสุดถาม
" มันก็....ก็.....ก็.....จะหิวไงคะน้องซอของพี่แท ^^ " แทยอนพูดพร้อมส่งสายตากรุ่มกริ่มไปหาน้อง
คนอายุน้อยสุดสงสัยในคำพูดนั่น พร้อมยกนาฬิกาขึ้นมาดูแล้วเอ่ยออกไป
" แต่จะหิวได้ยังไงพวกเราพึ่งทานข้าวเที่ยงกันตอนบ่ายสองนะคะ แล้วนี่ก็....บ่ายสามสี่สิบอยู่เลยด้วย "
" เอาน่าไอ้แทมันหิว(หล่อน)ตลอดเวลาอยู่แล้วแหล๊ะ ใช่ม่ะพี่แทขา ~~ " เพื่อนผิวเข้มล้อเลียน
" นี่ไอ้ดำแกพูดอีกก็ถูกอีกว่ะ ฮ่าๆ " คนตัวเล็กผิวออร่าพูดเองก็หัวเราะเอง
" ไปกันเถอะคะ เจสซี่ น้องจูฮยอน เบื่อพวกหื่นไม่เลือกที่ "
หลังจากพูดจบซันนี่ก็พา(จูง)น้องแและเพื่อนตนออกไปจากสองคนขาวดำ
" เฮ้ๆ ซันจ๋ารอเค้าด้วยตัวเอง "
" น้องซอขา รอพี่แทด้วยสิคะ "
ทั้งสองขาวดำเดินไปก็ตะโกนแบบเบาๆไปหาคนรักของแต่ละคน
.
.
ย่านตลาดนัด หน้า มหาลัยฯ
บรรยากาศตลาดนัดตอนนี้ดูเหมือนจะคึกคักไม่เบาเพราะมีนักศึกษาที่เลิกเรียนแล้วและผู้คนในระแวกนั้นมาจับจ่ายใช้สอยกันเพราะที่นี่มีแต่ของอร่อยๆแถมยังราคาถูก(มาก)กว่าที่อื่น และก็เช่นเดียวกับคนอื่นทั่วไปแก๊งค์นิวตัลของเจสสิก้าก็ออกมาหาอะไรใส่ท้อง(ได้ข่าวว่าพึ่งกินตอนบ่าสองไม่ใช่เหรอ)สี่สาวเดินไปมองหาร้านอร่อยๆไป ซื้อนู้นซื้อนี่ไประหว่างทางจนบางคนเห็นบางอย่างเข้า
" พวกแกเห็นนั่นมั๊ยว่ะ อย่างที่ชั้นเห็นมั๊ยนั่นน่ะ นั่น ตรงนั้น " แทยอนชี้ไปทางร้านขายเงาะ ร้านนึง
ทั้งสามคนที่เหลือมองตามไปยังร้านขายเงาะมีผู้หญิงคนนึ่งยืนเลือกเงาะอยู่แล้วพูดคุยกับแม่ค้าไปด้วยท่าทางที่สนุกสนาน ร่างสูงของหญิงสาวคนนั้นใส่เดสสั้น(มาก)สีดำแนบลำตัวปิดบังส่วนหน้าจนไปถึงต้นคอด้านหลังเว้าจนถึงกลางหลังเดสที่มีความสั้นอยู่แล้วมันสั้นเข้าไปอีกหลังจากที่อีกคนก้มลงเลือกเงาะอย่างพิถีพิถันมันทำให้เดสสีดำนั้นรัดเข้ารูปก้นงอนๆที่มีสัสส่วนชั่งน่ามอง ทำให้ผู้คนที่เดินผ่านไปมาหยุดมอทั้งชายหญิงต่างพากันมองเนินขาที่โผล่พ้นเดสนั่นขึ้นมา ทำให้ร่างบางต้องรีบวิ่งเข้าไปยังร้านนั่นทันที
" อ้าว เฮ้ๆ ยัยสิก้านั่นแกจะไปไหน เฮ้ สิก้า โว้ยย " เพื่อนตัวเล็กตะโกนเรียกเพื่อนที่จู่ๆก็วิ่งไปอย่างรวดเร็ว
" นั่นพี่สิก้าจะไปไหนคะพี่ซันนี่ " น้องเล็กสุดถามคนตัวเล็ก
" พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน เรารีบไปตามยัยนั่นไปเหอะ ปะเร็วๆ ยูลแท ยืนเอ๋ออยู่ได้ " ซันนี่หันไปดึงคนรักและเพื่อนของตนที่ตอนนี้ยืนทำหน้าเอ๋ออยู่
.
.
ด้านฝั่ง ร้านขายเงาะ
เจสสิก้าวิ่งมาถึงก็ยืนช้อนหลังอีกคนเอาไว้แล้วเอื้อมมือไปหิบเงาะที่ตั้งอยู่บนแพงทำเอาร่างสูงนั้นสะดุ้งตกใจ
" อร้ายยย คุณคะทำไมมายืนแบบนี้กับชั้น ถอยออกไปเลยนะ " ร่างสูงผลักไสอีกคนให้ออกไปไกลจากตัว
" นี่คุณผู้หญิงคะ ดิชั้นมาช่วยคุณนะ " ร่างบางบอก
" ช่วยบ้าอะไรของคุณ ออกไปเดี๋ยวนี้นะ คนมองใหญ่แล้ว ถอยไปสิ " ร่างสูงพยายามผลักอีกคนให้ออกไปแต่มีรึส้นสูงเส้นบางจะมั่นคงเท่ารองเท้าผ้าใบ(เก่าๆ)ของเจสสิก้าได้
" คุณนิบ้าเนอะ คนเค้าอุส่าห์มาช่วยแล้วยังจะไล่เค้าอีก นิสัยไม่ดีเลยนะ "
" นี่ชั้นไม่ได้เป็นอะไร คุณจะมาช่วยทำไม อ๋อ ยังไม่ได้ขอร้องด้วย ออกไปเลยนะ คนบ้า นิสัยไม่ดี "
" เฮ้ๆ คุณพี่สาวคะ ทำอะไรเพื่อนดิชั้นคะ " ซันนี่ถามร่างสูง
" เฮอะ.....ถามเพื่อนคุณก่อนเถอะว่าจะทำอะไรชั้น มายืนช้อนหลังอยู่ได้นะ "
" เอ้า!! คุณคะ เพื่อนของดิชั้นมาช่วยยืนช้อนคุณนี่เพราะมันเห็นคุณก้มเลือกเงาะโดยไม่ทันระวังตัวเดสสั้นๆของคุณมันเห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ดูสิคนมองเยอะแยะเลยสงสัยจะเห็น.... "
ยังไม่ทันที่คนตัวเล็กจะพูดเสร็จ
" หยุดเลยนะ อย่าพูด เฮอะ ก็ได้ๆ ถอยออกไปสิ มันอึดอัดนะ " ร่างสูงบอกร่างบางที่ยืนยิ้มหน้าบานอยู่
" เคๆ ถอยแหล๊ะ " พอได้ยินอีกคนบอกว่าอึดอัดก็ถอยออกมา
" เอ่อ.....หนูจ๊ะ จะซื้อเงาะป้ามั๊ยจ๊ะ มายืนเต็มหน้าร้านเลยนิ " แม่ค้าถามสาวๆขึ้นหลังจากที่ฟังทั้งสองฝ่ายเถียงกันอยู่หน้าร้ายของตัวเอง
" เอ่อ....เอาครึ่งกิโลคะ " เป็นร่างสูงที่เอ่ยออกไป
" แล้ว หนูเอาโลนึงนะคะคุณน้าาา " ร่างบางเอ่ยออกไปพร้อมกับทำท่าเลือกเงาะ แล้วหันมายิ้มหน้าบานให้ร่างสูง
" นี่ๆ มึงว่าอิเจสซี่มันแปลกป่ะวะ ดูดิยิ้มให้คนอื่น แถมยังเข้าไปช่วยชาวบ้าเขาอีก ทั้งที่ร้อยวันพันปีนางเอาแต่ทำหน้านิ่งไม่แคร์ ไม่สนใจคนรอบข้าง ขนาดมันเห็นหมาโดนรถชนต่อหน้ามันยังยืนเฉยอม อมยิ้มต่อเลย แล้วนี่เข้ามาช่วยเค้าก่อนแม่งประกลับป่ะวะ " คนผิวเข้มถามคนผิวผ่อง
" กูว่ามันเจอเงาะของตัวเองแล้วว่ะ 5555 " คนผิวผ่องตอบแล้วหัวเราะลั่น
" หัวเราะอะไรหรอคะพี่แท " คนรักตนเอ่ยถาม
" ปะ เปล่าคะ ไม่มีอะไร " ตอบคนน้องด้วยท่าทีจริงจัง
" แม้ๆ นังหนูคนนี่ชั่งพูดนะจ๊ะ นงน้าอะไรล่ะ เรียกป้าเถอะจ๊ะ อะๆ เดี๋ยวแถมให้ โทษฐานปากหวานใส่คนแก่ อิๆ " แม่ค้าเอ่ยบอกเจสสิก้า
" ฮึ ไม่เห็นหวานสักนิด " ร่างสูงสบท
" นี่รู้ได้ไงว่าไม่หวาน เคยชิมแล้วรึ " ร่างบางพูดไปทำหน้าทำตาทะเล้นส่งให้อีกคน
" ชิ ชั้น...เอ่อ...หมายถึงเงาะต่างหากล่ะยะ "
" เอ้า!! ก็เห็นยืนเลือกตั้งนานสองนานไม่ได้ชิมรึไง ว่าเงาะนะหวานรึไม่หวาน "
คำพูดของร่างบางทำเอาอีกคนหน้าแดงลามไปถึงหู
" บะ บ้าาา " >////<
" เอ้า ว่ากันอีก นี่ป้าคะ เงาะนี่หวานมากรึเปล่าคะ "
" แม้ต้องหวานอยู่แล้วล่ะจ๊ะ ป้าไม่เอาของไม่ดีมาขายหรอก เดี๋ยวลูกค้าหายหมด 555 ชิมสิจะได้รู้รสชาติ เอาเลยๆ " แม่ค้าบอกให้ลองชิม
" งั้นชิมนะคะ...อะ...ขอชิม 'เงาะของคุณ' หน่อยสิคะ " หลังจากนั้นร่างบางของเจสสิก้าก็ชกฉวยเอาเงาะจากมือร่างสูงไปโดยที่อีกคนไม่ทันตั้งตัว
" นี่ คนไร้มารยาท พ่อแม่ไม่สอนรึไงว่าอย่าแย่งของของคนอื่นเค้านะ สมบัติผู้ดีน่ะเคยเรียนมั๊ย นี่ก็อยู่มหาลัยฯแล้วเป็นปัญญาชนแล้วยังจะมาทำแบบนี้อีก " ร่างสูงต่อว่าอีกคนพร้อมกับสีหน้าที่ยังแดงไม่หาย
" เอ้า ก็อยากชิม 'เงาะของคุณ' ก็ บอกแล้วไง หูตึงป่ะเนี่ย "
" อะ อร้าย ทะ ทำไม เล่า นี่เงาะเยอะแยะมากินอะไรของชั้นเล่า " พูดไปก็หน้าแดงไปกว่าเดิม
" ก็พอดีชั้นอยากชิม 'เงาะของคุณ' ไง มันแกะแล้ว เอาเข้าปากก็จบ อ่า อ้ามมม อื้มม หว้าน หวาน ดีนิ "
เจสสิก้าตั้งใจพูดให้อีกคนคิดแบบ.....เอ่อ นั่นแหล๊ะ แล้วแต่คุณจะคิดก็แล้วกัน ทำเอาอีกคนหน้าแดงแปร้ดไปกันใหญ่
" พะ พูดอะไรน่ะ " ร่างสูงเขินจนไม่รู้จะเขินอย่างไรแล้ว
" นี่คุณเป็นอะไร หน้านิแดงลามไปถึงหูแล้ว อิๆ "
" หยุดเดี๋ยวนี้นะคนบ้า หยุดพูดเดี๋ยวนี้เลยนะคนกะหล่อน "
" เอ้า!! มาว่ากันอีก โอ้ยยยย.....จะ เจ็บนะ "
เจสสิก้าโดนอีกคนหยิกแขนเข้าให้อย่างจัง
" ทะลึ่ง คนทะลึ่ง ป้าคะเท่าไรคะ เอาไปเลยคะไม่ต้องทอน ขอบคุณค่ะ.....นี่แน่ะๆ "
ร่างสูงเดินออกไปด้วยความอาย แล้วพรางหยิกแขนอีกคนอีกรอบ หลังจากที่จ่ายเงินค่าเงาะไปแล้ว
(ใครไม่อายก็ให้มันรู้ไปสิ 5555 )
" โอ้ยยยย เจ็บนะ ยัยบ้าโรคจิตนี่ หยิกมาได้ หึฝากไว้ก่อนเถอะ "
" 5555 นี่แกชั้นว่าแกมีเงาะเป็นของตัวเองแล้วว่ะ 5555 " แทยอนเอ่ยแซวเพื่อน
" นี่แนะๆ ไอ้พี่แทคนทะลึ่ง พูดอะไรออกมาฮะ รู้มั๊ยๆๆ " เป็นคนรักของตนหยิกเข้าหูตนพร้อมบิดแรงๆ
" โอ๊ะ โอ้ยยย จะ เจ็บคะ ที่รักจ๊า ปะ ปล่อยพี่แทเถอะนะ พี่เจ็บหูจะขาดแล้วจ๊ะ " ( TДT)
(แม่งไม่น่าแซวมันเลยโดนเมีย เอ่ย แฟนทำโทษเลย : แทยอนคิดในใจ)
" ฮรื้ยย ปล่อยก็ได้ ไปคะพี่ซันนี่ขา กลับหอกันเถอะ ชิ เบื่อออ!! "
" ง่าาา แล้วทำไมต้องหันมาพูดคำว่าเบื่อตรงเค้าด้วยง่า เดี๋ยวรอพี่แทขาด้วย น้องซอขา ~ ~ ~ "
" ไอ้พวกพวกบ้าเอ๋ย....ไปเถอะนังเจส เดี๋ยวไม่ได้ทำรายงานกันพอดี "
คนผิวเข้มหันมาชวนร่างบางที่เอาแต่ส่งยิ้มหน้านิบานเป็นกระด้งไปให้สาวสวยเมื่อกี้ (มันบ้าป่ะวะ : ยูริคิด)
" อื้มมม ไปสิยูล " ร่างบางตอบเพื่อนพรางเดินตามไปด้วยรอยยิ้มติดหน้า
" แล้วเจอกันอีกนะคะ พี่สาวคนสวย อ่ะ ไม่สิ [b]'พี่เงาะของฉัน'[/b] อิๆ "
เจสสิกก้าเอ่ยไปยิ้มไป
Guest
