“
น้องๆ เอาอะไรมั้ย พี่จะออกไปซื้อน้ำที่เซเว่น” ผมถามน้องๆ ที่เข้า
กะ
ด้วยกัน ขณะกำลังขยับตัวออกจากบูธ แต่ก็ไม่มีใครฝากซื้ออะไร สงสัยจะเกรงใจผม
ผมชื่อเธค
(
ตอนเด็กๆ พ่อผมเป็นดีเจ เลยได้ชื่อนี้มา
)
เป็นพนักงานเดินดิน สิ้นเดือนกินมาม่า ทำแลกเปลี่ยนเงินต่างประเทศอยู่ที่สนามบินสุวรรณภูมิ สังกัดธนาคารสีเขียวที่ไม่บอกก็รู้ว่าธนาคารอะไร
..
ปีนี้ผมอายุ
28
แล้ว
(
แต่หน้าผมเด็กนะ จะบอกให้ บอกใครๆ ว่า
23-24
ได้สบาย อิอิ
)
ด้วยเหตุนี้น้องๆ ที่ทำงาน
ที่ส่วนใหญ่เป็นเด็กจบใหม่
จึงพร้อมใจกันเรียก พี่เธคๆ กันทุกคน เค้าเลยรู้หมดว่าผมแก่
น้องๆ ส่วนใหญ่ที่นี่มีแต่ผู้หญิงค
รั
บ ผมนี่แอบเซ็งหน่อยๆ เพราะไม่ค่อยมีกำลังใจในการทำงาน เคยคิดจะโทรไปวีน
HR
แบงค์ใหญ่ว่า ถ้าจะรับ ก็รับหนุ่มๆ ตี๋ๆ ตัวเล็กๆ ปากแดงๆ มาสาขานี้บ้าง ผมจะได้กระชุ่มกระชวย มีกำลังใจทำงาน
555 (
คิดเล่นๆ นะคับ แหะๆ
)
วันนี้ผมอย่บูธขาเข้าครับ ขณะกำลังเดินคิดนู่นนี่นั่นระหว่างทางไปเซเว่น ก็เหมือนมีคนเรียก ผมเลยต้องหันไปดูข้างหลัง
“
พี่เธค ๆ” หืมมมมมมมม
?
ฝ
รั่งสองคนเรียกชื่อผม
!!
ไม่ๆๆ ไม่ใช่แน่ๆ ผมคงหูฝาด
เพราะสำเนียงมันแปลกๆ
คงจะเรียกคนอื่นแล้วสำเนียงมันเพี้ยนมาชื่อผม
แต่เรียกไม่เรียกเปล่า แม่งมันโบกไม้โบกมือแถมวิ่งเข้ามาหาผมอีก ผม
นี่
ได้แต่ยืนยิ้มแบบ งงๆ ในใจก็คิดว่าใ
ช่
กุแน่หรอว้าาาา ไอ้สองตัวนี้มันเป็นใครว้าาาาาาา
จนกระทั่งทั้งสองคนวิ่งมาหยุดยืมยิ้มอวดฟันสวยอยู่ตรงหน้า
“I miss U, Bro”
หลังพูดจบหนุ่มน้อยฟรั่ง
ตัว
สูงโปร่ง จมูกคมสันได้รูป ก็เอื้อมมือมาจับท้ายทอยผมเบาๆ แล้วโน้มตัวลงมา จูบผม
!!!
ผมใช้มือดันหน้าอกเจ้าตัวใหญ่ออก แต่ยังไม่ทันจะได้พูดอะไร ไอ้ตัวที่มาด้วยกัน ก็ก้มลงมาประกบปากผมต่อทันที
.....!
