ยัยตัวร้ายกับมือปราบผู้เย็นชา

แจ้งให้ทราบกันนะครับ เดิมทีผมเป็นเจ้าของชื่อ ซามูไร ไร้นาม แต่เนื่องจากเครื่องคอมฯ มีปัญหาตอนเข้าระบบพอดี เลยกลายเป็นว่าเข้าระบบซ้อนกันทำให้อันเก่าเลยเข้าไม่ได้ ผมจึงต้องย้ายนิยายเรื่อง (ยัยตัวร้ายกับมือปราบผู้เย็นชา)

มาลงใหม่นะครับ     ส่วนคนที่พึ่งเปิดเข้ามาใหม่ผมก็จะกล่าวแนะนำข้อมูลเลยแล้วกัน

นิยายเรื่องนี้เป็นทั้งตัวละครกับสถานที่จะเป็นญี่ปุ่น ชื่อของตัวละครเอกฝ่ายหญิงเป็นชื่อของพวกเธอจริงๆ (พวกเธอคือ กลุ่มไอดอล จาก

AKB48

กรุ๊ป) สถานที่ในฉากนั้นเป็นการแต่งเติมขึ้นเอง และเรื่องนี้ได้รับความร่วมมือจากไรท์ผมที่รู้จักกันในเพจแฟนคลับและขอมาดัดแปลงมาเป็นฉบับของตัวเอง

_______________________________

ทามากิ ซาโตรุ      อายุ

26

ปี

นายตำรวจหนุ่มจากสำนักงานอัยการเขตนัมบะเมืองโอซาก้า นักเรียนนอก พ่วงงานพิเศษเป็นนักร้องใน ไนท์คลับ    หนุ่มหน้าขรึม

โหดประจำทีมสอบสวนพิเศษ ชอบทำหน้านิ่งอยู่ตลอดเวลา   เนื่องจากเหตุการณ์เลวร้ายที่เกิดขึ้นกับครอบครัวในวัยเด็ก จึงได้รับความช่วยเหลือจากพี่ชายฝาแฝดของพ่อ ที่อยู่อเมริกา มารับเป็นลูกบุญธรรม ในขณะที่ชีวิตเหมือนจะดีขึ้น  แต่สิ่งแวดล้อมที่ได้รับมาตั้งแต่เด็กนั้นทำให้แผลที่อยู่ในจิตใจ เปลี่ยนให้เขากลายเป็นคนเงียบขรึม  จนกระทั่งมีบางอย่างเปลี่ยนไปเมื่อเจอกับเจ้าหน้าที่ตำรวจนายหนึ่ง กล่าวคำนึงกับเขาว่า เขาเป็น

คนพิเศษ เพราะเขาคือปาฏิหาริย์ เขาสามารถใช้มันเพื่อคนอื่นได้  จึงทำให้เขาตัดสินใจมาเป็นตำรวจและกลับมาญี่ปุ่น เพื่อจะลองจัดการกับสิ่งที่ยังอยู่ในใจเขา

วาตานาเบ้  มิยูกิ    อายุ

23

ปี

หญิงสาวผู้มีอาวุธเป็นรอยยิ้ม  นางแบบนิตยสาร กราเวียร์   เสน่ห์ของเธอ ทำให้ตกเป็นเป้าสายตาของฆาตกรโรคจิตที่ลงมือสังหารรุ่นพี่ของเธอ แต่นับว่าโชคดีที่ตำรวจหนุ่มหน้าขรึมได้เข้ามาช่วยเธอไว้ทัน

ตั้งแต่จำความได้เธออาศัยอยู่กับแม่และรู้จักแต่ญาติฝ่ายแม่เท่านั้น

เพราะการที่เธอโดนรอบทำร้ายจากผู้ต้องสงสัยว่าจะเป็นฆาตกรรายเดียวกัน จึงถูกขอร้องโดย   รอง ผอ.ของสำนักงานเขตฯ ซึ่งเป็นหัวหน้าของตำรวจหนุ่มหน้าขรึมให้มาสร้างสถานการณ์ ว่าเธอกับเขาเป็นคู่รักกัน  โดยทั้งคู่ถูกจับให้มาอยู่แมนชั่นที่ทางทีมสอบสวนได้จัดเตรียมไว้ให้  ทำให้ไม่มีใครในสำนักงานเลยที่จะแปลกใจว่าทำไม เธอเดินไปเดินมา เกาะคนโน้นที ถามคนนี้ที ทั่วห้อง  ด้วยความช่างอ้อนและโปรยเสน่ห์แบบไม่รู้ตัว จึงเป็นที่รักและเอ็นดูของเจ้าหน้าที่ทุกคนโดยเฉพาะรอง ผอ.ของสำนักงานที่ดูเหมือนจะเอ็นดูออกหน้าออกตาเป็นพิเศษ

ฮานาดะ ยู    อายุ

27

ปี

นายตำรวจคู่หู คู่ตลกของตำรวจหน้าขรึม ย้ายมาโอซาก้า ก่อนคู่หู

1

ปี จึงพอที่จะรู้เรื่องราวของคู่หูตนเองบ้าง จึงเลี่ยงที่จะไปจุดระเบิดที่ น่ากลัวอย่าบอกใคร  ทั้งที่ทักษะการทำงานเป็นเลิศ แต่เสียอย่างเดียวคือกลัวความสูงขึ้นสมอง พอๆกับคู่หูตนเอง      มีแฟนเด็ก แถมเป็นลูกสาวของ ร้านเนื้อย่างสุดโหด หวงลูกสาวเด็กฝึกงานแผนกพิสูจน์หลักฐานเป็นอย่างมาก

ชิมาซากิ ฮารุกะ      อายุ

22

ปี

ลูกเจ้าของร้านเนื้อย่าง เธอมีแฟนเป็นตำรวจที่ทีมของเธอสังกัดอยู่ ซึ่งแฟนของเธอมักจะชอบหาโอกาสแตะเนื้อต้องตัวตลอดเวลา เธอจึงต้องคอยเบนความสนใจเขา เพราะมือปลาหมึกคู่นั้นตลอดเวลา

มัตสึดะ เคย์

อายุ

26

ปี

นายแพทย์หนึ่งในหุ้นส่วน โรงพยาบาลตำรวจนัมบะ โอซาก้า เขาคอยให้การรักษา และยาแก่ตำรวจหน้าขรึม ตลอด

4

ปีตั้งแต่ตำรวจหน้าขรึมย้ายมา  เขามักจะเป็นคนหน้านิ่ง ขี้บ่น ปากร้าย /// หรือมักจะเป็นกับคนไข้ค่รายนี้เท่านั้น เพราะนอกจากต้องรักษาให้แล้ว  ยังต้องได้รับงานด้านสืบหาข้อมูลทางการแพทย์กับหลักฐานอีกต่างหาก

ด้วยตระกูลที่เป็นเจ้าของโรงพยาบาล และพ่อของเขาเอง เป็นถึงผอ.สำนักงานอัยการเขตนัมบะ จึงค่อนข้างเป็นคนเงียบๆมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว  แต่เมื่อมาเจอกับคู่หูเกรียนๆ อย่างสองคนนั้นก็อดที่จะพูดไม่ได้จริงๆ

ยางุระ ฟูโกะ     อายุ

22

ปี

สาวน้อยรูปร่างผอมบาง ไปทางขี้โรค เธอเป็นหลานสาวของ อาจารย์หมอยางุระ ซึ่งเป็นอาจารย์ของนายแพทย์หนุ่ม   คุณหนูตระกูลนักธุรกิจย่านการค้าชื่อดังโอซาก้า  ครอบครัวของเธอประสบอุบัติเหตุ พ่อแม่ พี่สาว และน้องชายเสียชีวิต ทำให้เธอซึมเศร้า จนเจ็บป่วย ทั้งสภาพร่างกายและจิตใจจึงเป็นหน้าที่ของหมอยางุระซึ่งเป็นอา ที่คอยดูแลเธอ  และเป็นที่น่าตกใจ เมื่อเขาได้พบบางอย่างเข้า  จึงคิดว่าชีวิตของหลานสาวและตัวเองไม่ปลอดภัย จึงฝากฝังเธอไว้กับลูกศิษย์ที่ตนเองไว้ใจอย่างนายแพทย์ตำรวจมัตสึดะ เคย์  มาเป็นเจ้าของคนไข้แทน ส่วนตัวเขานั้นได้หายไป   โดยผู้ต้องสงสัยของความไม่ปลอดภัยคือ ลูกชายของ สส.ผู้มีอิทธิพลในโอซาก้า ว่าที่คู่หมั้นของเธอ

ทามากิ   เก็นจิ     อายุ

57

ปี

พ่อบุญธรรม/ลุง  ของนายตำรวจหน้าขรึม ทามากิ ซาโตรุ      เขาออกจากบ้านไปใช้ชีวิตอยู่อเมริกา มาตั้งแต่หนุ่มและขาดการติดต่อมานาน    จนกระทั่งได้เห็นข่าวจากทางโทรทัศน์ว่า น้องชายฝาแฝดของเขาได้ทำบางสิ่งที่ไม่น่าให้อภัยลงไปกับครอบครัวตนเอง  เขาจึงตัดสินใจติดต่อกับเพื่อนของน้องสะใภ้ที่เป็นผู้มีอิทธิพลใน นาโกย่า เพื่อติดต่อกับเธอ และได้ถูกน้องสะใภ้ขอร้อง ให้เขารับหลานชายเพียงคนเดียวไปอยู่กับเขาที่อเมริกา และจากนั้นเขาก็ไม่พบเธออีกเลย

โคบาระ   ฮิโรมะ    อายุ

54

ปี

รอง ผอ.สำนักงานเขตนัมบะ โอซาก้า เจ้านายของเหล่า  เจ้าหน้าที่สุดแกร่ง(เกรียน)ทุกคนรู้แค่ว่า  เขาเคยแต่งงานมาก่อน  ไม่รู้ว่าสาเหตุของการหย่าและเรื่องราวหลังจากนั้น   แต่เมื่อนางแบบนิตยสารกราเวีย  คนนั้นปรากฏตัว เขาแทบจะตกใจ เพราะเขารู้แน่นอนว่า เธอคือใคร และความจริงที่เจ้าหน้าที่คนอื่นๆไม่อยากจะเชื่อตังเอง เพราะคำๆนึงที่หัวหน้าได้เอ่ยกับพวกเขา

“เด็กคนนั้น......เป็นลูกของฉัน

!!!

”

เนย์อง

สุนัขตำรวจสายพันธุ์ ลาบลาดอล์   อายุ

4

ปี สุนัขคู่ใจของตำรวจหนุ่ม   เจ้าตัวป่วนประจำบ้านชอบเข้ามาอ้อนนางแบบสาวเป็นประจำ

เขา..........ชายหนุ่มผู้อุทิศตัวให้กับครอบครัวใหม่ของเขา (สมาชิกในร้าน

IKEMAN Night Club

ร้านที่เพื่อนของแม่เป็นเจ้าของกิจการอยู่ในย่านนาโกย่า จังหวัดไอจิ)  ไม่สนใจผู้ที่มีอำนาจเหนือตัวเอง       เนื่องนางสิ่งที่พ่อทำกับครอบครัว ทำให้เขาเกลียด และกลัวตัวเอง  จึงสร้างกำแพงน้ำแข็งขึ้น  จะไม่รักใคร  เพราะกลัวว่า เขาจะเห็นภาพซ้อนของพ่อที่ซ้อนอยู่ในตัวเขา   ไม่อยากให้คนที่ตัวเองรักต้องมีสภาพเหมือนแม่ ที่ต้องทนสภาพอันน่าสมเพสของตัวเองไม่ได้จึงหนีเขาไป

เธอ..............หญิงสาวผู้ร่าเริงยิ้มแย้มอยู่ตลอดเวลา  ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์แบบไหนก็ตาม ถึงแม้เธแจะไม่เคยเห็นหน้าพ่อ  แต่เธอก็ได้รับความรักจากแม่และความเอ็นดูจากคนรอบข้างอย่างเต็มที่  แต่ด้วยความที่ถูกชมว่าน่ารักมาตลอด จนเหมือนกลายเป็นความมั่นใจของเธอไป มักจะถูกตำรวจหนุ่มมองว่าเป็นพวกหลงตัวเองไปซะอย่างนั้น

เมื่อสองขั้วมาเจอกัน  อีกคนหนึ่งก็เอาแต่ทำหน้าขรึม ปากบ่นกับการกระทำของหญิงสาว อย่างหงุดหงิดใจ      อีกคนหนึ่งก็พกความมั่นใจมาเต็มร้อยเพื่อจะทำลายน้ำแข็งในจิตใจของเขาให้ได้

จะเป็นอย่างไร  เมื่อกำแพงน้ำแข็งปะทะกับพายุไฟเต้นระบำ

“แม่ครับ......แม่ ผมกลั.......”หนุ่มน้อยอายุ

12

ปี ตะโกนเรียกมารดาของตนเมื่อเข้ามาในบ้านแล้วพบว่ามีการเคลื่อนไหวในบ้านอยู่  แต่แล้วสิ่งที่ทำให้เขาหยุดชะงักคือ คนตรงหน้าที่เป็นสาเหตุของฝันร้ายของเขากับมารดา

เด็กชายวัย

12

ปี แหงนมองชายวัย

30

ปลายๆ ด้วยแววตาระแวง ตอนนี้ในความคิดของเขาคิดถึงแต่เรื่องมารดาของตนว่าเธอจะเป็นอย่างไรบ้าง  เขารู้สึกกังวลเหลือเกิน  และความรู้สึกที่แสดงออกมาทางแววตาและสีหน้าที่ชัดเจนของเด็กชาย  ทำให้ผู้ใหญ่อย่างเขาต้องรีบพูดก่อนที่เด็กคนนี้จะคิดถึงความเลวร้ายยิ่งกว่าเดิม

“ไง.......เธอคงจะเป็นซาโตรุสินะ......ฉันชื่อทามากิ  เก็นจิ  เป็นพี่ชายฝาแฝดของเจ้านั่นเองล่ะ”

“แฝด......”เด็กชายเลิกคิ้วสูงขึ้น ด้วยความสงสัย

“อ่า.....ใช่แฝด......พวกนั้นคงไม่ได้พูดถึงเรื่องของฉันให้เธอฟังสินะ  เรื่องนั้นช่างมันเถอะ.......เอ้า ไปเก็บของซะ  ฉันมีเวลาให้เธอ

3

ชั่วโมง  หลังจากนั้น เราจะไปหาคนๆนึงกัน”ว่าแล้วก็ชี้ไปที่กระเป๋าเดินทางใบใหญ่ที่ตั้งอยู่

“แม่ผมล่ะ...แม่ผมอยู่ไหน ผมอยากเจอแม่”น้ำเสียงเด็กชายเริ่มเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าว

“หึ”บุรุษที่อ้างว่าเป็นลุงยิ้มมุมปากนึกถึงความเหมือนกันของสายเลือดที่ตัดกันไม่ขาด ก่อนที่จะชูแผ่นเอกสาร ที่มีตราประทับบางอย่างอยู่

“ดูนี่ซะ ตอนนี้คนที่ดูแลเธอคือฉัน แม่เธอเขาขอร้องให้ฉันพาเธอกลับอเมริกากับฉันด้วย.......เอ้า...เร็วเข้า ไปเก็บของ  แล้วฉันจะพาไปหาแม่ของเธอ”

เด็กชายได้แต่อึ้งกับคำพูดของคนตรงหน้าก่อนที่จะต้องทำตามอย่างว่าง่าย

หลังจากที่หญิงสาวถอนริมฝีปากของเธอ ออกจากริมฝีปากหนาของตำรวจหนุ่มแล้ว ก็ก้มหน้าและย่อตัวแนบกับแผงอกแกร่งเพื่อฟังเสียงกลองชุด   ที่เริ่มดังท่ามกลางที่แคบๆของตู้เก็บของที่เขากับเธอได้เข้ามาแอบเพราะหนีจากการตามล่าของกลุ่มผู้ร้าย        คนตัวสูงรีบสูดอากาศเข้าเต็มปอดแล้วพ้นออกทางริมฝีปากหนาไปมา  เพื่อสงบสติของตัวเองไว้

“ท......ทำบ้าอะไรของเธอเนี่ย    เวลาแบบนี้ยังจะแกล้งกันอีก   ถ้าพวกนั้นเจอเราขึ้นมาจะทำยังไง”ตำรวจหนุ่มหน้าขรึมทำหน้าเหรอหรา  ใบหน้าที่เริ่มแดงก่ำ  เหงื่อที่ซึมออกมาจากไรผมและหน้าผาก  ไม่แน่ใจว่าร้อนจากการวิ่งหนีหรือจากสัมผัสจากริมฝีปากอิ่มของหญิงสาวตรงหน้ากันแน่   มันดูตลกจนหญิงสาวแทบจะหลุดขำออกมา   และดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างได้  เธอจึงเงยหน้า ชำเรืองตามองและยกยิ้มขึ้นมาอย่างเจ้าเล่ห์  ก่อนที่จะเอ่ยเสียงหวานกับคนตัวสูงว่า

“ก็ซาโตรุซัง  หน้าแกล้งนี่คะ  ฉันเลยอดใจไม่ไหว.....ว่าแต่....เป็นอะไรหรอคะ......หัวใจเต้นแรงเชียว   หน้าก็แดงด้วย”ทั้งที่รู้สาเหตุของสิ่งนั้นดีว่าเป็นฝีมือใคร  แต่ก็อยากแกล้ง

ตำรวจหนุ่มที่พยายามหันสายตาไปทางอื่น   พอได้ยินสิ่งที่เธอพูดเข้าถึงกับร้อนตัว  รีบหันหน้ามาจ้องดวงตาคู่หวาน  ที่ตนเองพึ่งจะสะกดใจเอาไว้ไม่ให้มอง  เพราะถ้าเผลอจ้องไปตรงๆเข้าล่ะก็   เขาคงจะสติแตกแน่ๆ

“ธ....เธอนี่มัน......”แววตาแข็งกร้าวจ้องมองดวงตาคู่หวานอย่างเอาเรื่อง

“น่ารักเป็นบ้าเลย   ใช่มั้ยล่ะคะ”น้ำเสียงหวานที่กระซิบอยู่ตรงหน้า  ทำให้เขามีอาการขนลุกซู่ไปทั้งตัว  และในขณะที่กำลังอ้ำอึ้งอยู่นั้น  หญิงสาวก็โน้มคอของเขาลงมา   เพื่อบดเบียดริมฝีปากอิ่มของตนเข้าไปอีกครั้ง  อย่างรวดเร็ว

‘

ยัยตัวร้าย

’

………………………………………………………………………

คำเตือน

:

นิยายเรื่องนี้อาจมีบางฉากที่มีความรุนแรง มีพฤติกรรมจากตัวละครที่ไม่เหมาะสมกับผู้อ่านที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ อ่านด้วยความสนุกและพิจารณาการกระทำของตัวละคร ผลลัพธ์ที่ตัวละครได้รับ ว่าเป็นอย่างไร

ขอให้สนุกนะครับ

^ ^