เช้าวันหนึ่ง
“
ไอ้พุก แก
!!
เมื่อไรจะตื่น
”
อะไรว่ะนี่มันเพิ่งจะสองโมงกว่าเอง เฮ้ย
!!
สองโมงแล้วเหรอ
“
โฮแม่ทามม้ายไม่ปลุกกันนะ
”
หลังจากที่โดนด่าเป็นชุดจนหูแก้วแทบแตก ก็ต้องท้ายด้วยขนมปังยัดใส่ปากแล้ววิ่งหนีบรองเท้ามาโรงเรียน
“
แกจะรีบไปไหนของแกห่ะ
!!”
อ้อ
!
ลืมบอกไปฉันลูกพุกหรือพุกเป็นสาวห้าวที่อ่อนหวาน และก็ชอบมาโรงเรียนสายเป็นประจำจนฉันได้ตำแหน่งซึ่งไม่ได้ตั้งใจทำมันขึ้นมา ฉันอยู่โรงเรียนนานชาติกำลังศึกษาอยู่ ชั้นม.
5
เฮ้อ! โอ้ละหนอชีวิตตรู
พอมาถึงหน้าโรงเรียนชีวิตฉันก็ต้องมาจบอยู่กับประตูที่มันปิดไปแล้ว
“
โฮจะทำยังไงว่ะเนี่ยประตูปิด เอาว่ะปืนก็ปืน
”
แต่จะว่าไปทำไมกำแพงโรงเรียนเราสูงจัง
เอา
!!
อึ้บ
!
โอ๊ยทำไมสูงจัง
หรือว่าเราเตี้ยว่ะโอ๊ย
!!
ช่างเถอะตอนเนี่ยขอโดดลงไปก่อนเพราะเซียวมาก
ลงมาอย่างสวยงามกับผีน่ะสิ
“
วาย
!!
โอ๊ยเจ็บ...เจ็บก้นฉันจะด้านมั้ยเนี่ย
”
หลังจากต้องรบกับกำแพงโรงเรียนแล้วฉันก็กำลังจะปลีกตัวแต่เหตุการณ์ที่
ไม่คาดฝันอีตาประธานมันมาซะก่อนฉันหลบไปหลังต้นไม้ต้นใหญ่ได้
โอกาสจังหวะเหมาะๆก็ถึงเวลาวิ่งเข้าเส้นชัยซักที แต่
!!...
แต่อีตาประธานมัน
จำได้ก่อนอะ
“
นี่เธอจะไปไหนเหรอห่ะ
”
โห..หน้าตาก็ใช้ได้น่ะแต่โหดชะมัดเลย
“
ฉันก็จะไปเข้าเรียนนะสินายจะทำไมฉันห่ะ
”
ชิ..หน้าตาก็งั้นๆๆที่พูดเมื่อกี้นี้ ฉันขอยกเลิกย่ะคิดว่าใหญ่มาจากไหนมาสั่งฉันได้เฮอะ
“
ไปเรียนเหรอรู้สึกว่าไปเรียนน่าจะไปอาคาร 1 น่ะแล้วทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้
”
“
กะ..ก็ฉันมานอนแถวเนี่ยนายจะทำไมฉันฮ่ะ
”
แล้วทำไมจะต้องถามฉันด้วยฮ่ะฉันไม่ได้เป็นแม่นายนะอีตาใส่เผือก
“
อ๋อเหรอ
”
“
แล้วนายจะมาฆ่าฉันหรือไงห่ะ
”
ถืออีโต้อันเท่าฝาบ้านมา แถมทำหน้าตาโค-ตะ-ระหื่นอีก ไม่ใช่แหละผู้ชายสมัยนี้
ตายแน่ฉันยิ่งสวยระดับโกอินเตอร์อยู่นะ แต่ฉันไม่อยากตายเพราะจิตหื่นของนาย
“
ฉันไม่ทำไมเธอหรอกฉันก็แค่
”
ก่อนที่ไอ้หื่นนี้มันจะก้มหน้าลงมาพูดที่ข้างหูฉัน
>O<
