‘
เซบาสเตียน คอร์เนล
’
สายลับหนุ่มหล่อไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่า
‘
ภารกิจลับ
’
จะกลายกลับเป็น
‘
ภารกิจรัก
’
ไปเสียได้ ตั้งแต่วันที่เขาได้สบตาคุณหมอ
‘
บราลี
’
แพทย์อาสาชาวไทยผู้ถูกลักพาตัว เธอคือ
‘
สินค้า
’
ที่เขามีหน้าที่นำตัวกลับมาแบบไร้รอยขีดข่วน ดวงตาใสกระจ่างที่ทำให้สายลับหนุ่มที่เคยปราดเปรื่องคิดแต่จะสร้างรอยราคีให้เธออยู่ร่ำไป แม้จะคอยเตือนตัวเองว่าเธอเปรียบเสมือนผลไม้ต้องห้าม แต่ความหวานนั้นเกินจะห้ามใจ หากแต่สิ่งที่สายลับหนุ่มยังไม่รู้ก็คือ...อ้อมกอดที่คอยพิทักษ์นั้นชักนำให้ดอกฟ้าโน้มลงมาหาดิน ท่ามกลางสถานการณ์เลวร้าย แต่สองหัวใจกลับผูกพัน....
ร่างสูงเงยหน้าขึ้นมองอย่างเว้าวอน ราวกับจะใช้เวทย์มนต์จากดวงตาสีน้ำเงินละลายความขุ่นข้องหมองใจของคนตัวเล็ก “บรีจ๋า อย่าโกรธผมเลยนะ ผมทำทุกอย่างเพราะรักบรีนะ ผมแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง ไม่มีอะไรจะเชิดหน้าชูตาให้บรีได้เลย”
“คุณถามบรีบ้างหรือยังว่าต้องการอะไร สิ่งที่คุณคิดว่าดีต่อบรีน่ะบรีต้องการมันหรือเปล่า คุณเคยบอกบรีว่าสิ่งที่พิเศษบรีควรมอบให้คนพิเศษ แต่เมื่อสักครู่คุณเพิ่งบอกบรีว่ามันไม่มีอนาคตของเราสองคนรออยู่ ตกลงคุณจะเอายังไงกันแน่
!
” เธอกรีดเสียงใส่ น้ำตาก็คลอตา
“ผมไม่เอาอะไรจากบรีทั้งนั้นแหละ ก็แค่จะดูแลบรี เข้าใจผมบ้างได้มั้ย” เซบาสเตียนเอ่ยอย่างหงุดหงิด
“ไม่เข้าใจหรอก คนสับปลับ
!
” แม่เสือสาวตวัดเสียงใส่
“แล้วคนดีของบรีมันเป็นยังไง ล่อหลอกป้อนคำหวานให้บรียอมมอบตัวเองให้ เจาะไข่แดงบรีไปฟรีๆ ให้สัญญาลมๆ แล้งๆ ว่าเราจะอยู่คู่กันนิรันดร์กาล ทั้งๆ ที่รู้อยู่แก่ใจว่ามันเป็นไปไม่ได้อย่างนั้นเหรอ
!
” คนตัวโตตวาดบ้าง ทำเอาสาวน้อยถึงกับตาโตกับความดุดันกร้าวกระด้างของเขา
“ผมไม่ทำ
!
ไม่มีวันทำ ผมไม่ทางดึงบรีลงมาต่ำ ไม่ใช่ผมไม่ปรารถนาบรี แต่...แต่ถ้าบรีเป็นของผมแล้ว ผมไม่มีทางทนอยู่ห่างจากบรีได้ ผมจะฆ่าทุกคนที่คิดจะพรากบรีไปจากผม ถึงแม้คนคนนั้นจะเป็นคนที่บรีรักก็ตาม นี่แหละคนอย่างผม
!
นี่ใช่ไหมที่บรีอยากได้ยิน”
Guest
