สวรรค์ลิขิต

คำเตือน

นิยายเรื่องนี้ไม่ถึงขั้นรุนแรงจย้า นักเขียนมือใหม่555 มีน่ารักไรบ้าง เถื่อนนิดๆ หยอดๆน้อยๆ   ฟินบ้างไม่ฟินบ้าง ดราม่านิสนุง 555ลองเข้ามาอ่านกันนะคะ บางทีอาจไม่ถูกใจใคร ก็ออกจย้า รักรีดเดอร์ที่น่ารักทุกคนนะจย้าาาาา

แนะนำตัวละคร

ผมหรอ ลูกัส อดัมเมอร์ เลอควีน  อายุ

31

ปี สูง

189

ผมหล่อเข้ม ใครก็ว่างั้น ผมรวย ใช่สิ! ผมรวย ผมชอบผู้หญิงทุกคนละ บอกเลย ผู้หญิงที่ชอบอ่อยผมนี่ยิ่งชอบ ไม่รู้สิ ผมได้หมดนะก็ผมมันเสือนี่หว่า หึ แต่ทำไมกับ เธอ ถึงได้หนีผมตลอดด้วยวะทั้งๆที่ผู้ชายคนอื่นละอ่อยนักอ่อยหนา ผมแค่อยากได้เธอมาชิมบ้าง จะเล่นตัวอีกนานแค่ไหนเดี๋ยวรู้เลย!

" พ่อเธอเป็นหนี้ฉัน  แต่เธอต้องชดใช้  ฉันจะเป็นพรากทุกอย่างไปจากเธอเองแม้แต่ชีวิตก็เถอะ "

เนตรณภา วายุโชติกุลนคร อายุ

24 ปี

หมาดๆ เธอสวย หึ แน่นอน เธอชิค บางทีเธอก็ติดเซอ เธอเก่ง และพ่อเธอรวย รู้มั้ยฉันเป็นใครอย่ามาลองดีกับฉัน ผู้ชายกี่รายแล้วละที่ฉันเขี่ยทิ้ง เหอะ! คิดว่าฉันร่านรักมากรึไง เห็นฉันแบบฉันก็เลือกนะ ผู้ชายอย่างนายนะก็หล่อนะแต่ ตอแหล ไปหน่อย ไม่ไหวที่จะเป็นพ่อของลูกฉันได้หรอก ฝันไปเถอะย่ะ!

"ชีวิตที่เธอสวยหรูบัดนี้ต้องกลายเป็นนางบำเรอ ชีวิตที่เคยอยู่อย่างสุขสบายต้องหายไปกับตาเพราะเขา เพราะเธอเจอเขา ทุกอย่างกำลังมอดดับลงไปช้าๆ พร้อมกับหัวใจและลมหายใจของเธอ "

คำโปรย

'' โอ้ย ขอโทษคะ "

เธอกล่าวอย่างสุภาพเมื่อเดินชนชายบุรุษร่างใหญ่แต่ยังไม่ได้มองแม้แต่หน้า ใบหน้าสวยหวานนั้นยังจดจ้องอยู่ที่โทรศัพท์มือถือของเธอ เมื่อเธอกล่าวจบเธอก็พร้อมที่จะเดินออกไป

แต่เขา ซึ่งมองเธอตั้งแต่ตอนที่เดินมาแล้ว บังเอิญหรือตั้งใจดีละ

?

เหมือนใจนำเขาไปให้เธอเดินชน อะไรนะ นอกจากคำขอโทษแล้วก็จะเดินออกไปอย่างนั้นนะหรอ หน้าก็ไม่มอง ให้ตายเถอะ เกิดมาพึ่งโดนเมินขนาดนี้มัน ไม่ง่ายอย่างนั้นหรอกสาวน้อย

'' เดี๋ยว ''

คำสั้นๆที่เอ่ยออกมาจากบุรุษคนนั้นทำให้ขาเรียวเล็กชะงัก และเธอหันกลับมามองหน้าเขาอย่างพินิจเริ่มตั้งแต่ปลายเท้าจนถึงศรีษะ แล้วเสียงเล็กก็เอ่ยออกมาอย่างเย็นชา ''

มีอะไรฉันรีบ  ''

ไม่พูดพร่ำทำเพลง ชายหนุ่มผู้นั้นก็ผลักคนตัวเล็กกว่าชิดผนังกำแพงทันที  คนตัวเล็กที่ทำหน้านิ่งในตอนแรกก็ทำตาโตตกใจทันที ''

เห้ย นี่คุณจะทำอะไร ออกไปนะเว้ย ''

คำพูดแบบห้วนๆที่ออกมาจากปากหญิงชั่งขัดกับใบหน้าสวยหวานแบบนั้นอย่างสิ้นเชิง ชายหนุ่มคิดในใจ ''

ทำหรอ ทำแบบนี้ไงละ  ''

พูดจบชายหนุ่มก็ก้มลงจูบประกบปากเล็กๆของหญิงสาวทันที เธอยิ่งตกใจเข้าไปอีกเท่าตัวจนเกือบไม่ได้สติ พอเริ่มได้สติเท่านั้นแหละก็เตะเข้าใจกลางความเป็นชายของเขาทันทีและสวนหมัดเข้าไป

2

ครั้งติดจนชายหนุ่มล้มลงไปนั่งกับพื้น และเธอชี้หน้าด่าเขาว่า ''

เหอะ อยากมากงั้นดิ หน้าตาก็ดีนะไม่มีคน

เอา

ขนาดนั้นเลยหรอถึงมาทำแบบนี้กับฉัน อย่าให้ฉันเจอหน้าแกอีกนะ อย่าหาว่าไม่เตือน  ไปละฉันรีบ เอ้อ และอีกอย่างจูบเมื่อกี้ถือว่าให้

หมา

มันกิน

!!''

และหญิงสาวก็รีบวิ่งออกไปทันที

ชายหนุ่มมองตามเธอจนลับสายตาแล้วเอ่ยออกมาว่า ''

ดี อย่างนี้สิป๋าชอบ

คงจะเจอกันเร็วๆนี้นะสาวน้อย''

แล้วยิ้มให้กับตัวเอง

ประกาศ

สวัสดี

everyone 55555555555

นี่เรื่องแรกของไรท์เลย โอ้ยเขินอะมีโอกาสใช้คำว่าไรท์สักที สมัครมานานละไม่กล้าลงนิยาย ไม่เคยแต่งด้วยไง

นิยายเรื่องนี้อาจไม่ถูกใจใคร ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย ผิดพลาดประการแต่อย่างใด โปรด วิจารณ์ ติชม หรือให้คำแนะนำ ไรท์มือใหม่จริงๆคะเคยเป็นแต่นักอ่านแต่พอมาเขียนเอง คือแบบ.......... เงิบจย้าาา

ไรท์เป็นคนอารมณ์ดีจย้าา ไม่ว่าใครทั้งสิ้นนนนนน เลิฟฟๆๆ น้าาา

*ปล. เนื้อหาในเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคนในภาพแต่อย่างใด โปรดใช้วิญญาณในการรับชม55555555555 คือไรล้อเล่นจย้าาา